door Filip Van Laenen in ’t Pallieterke .
Zelfs De Standaard moest dit weekend toegeven wat de lezers van dit weekblad al jaren weten : België is de optelsom van twee democratieën. De resultaten van De Stemming, uitgevoerd in opdracht van henzelf samen met de VRT, laten daarover geen twijfel meer bestaan : Vlaanderen stemt rechts en Wallonië links.
Een nogal warrige presentatie van de resultaten voor de kiesintenties verdoezelt hoe groot het overwicht van de twee Vlaams-nationale partijen in Vlaanderen eigenlijk is. Als we de resultaten mogen geloven – we komen er straks op terug –, blijft de N-VA niet alleen de grootste in Vlaanderen (en dus ook in België), maar maakt ze als enige regeringspartij zelfs nog wat winst tegenover de laatste verkiezingen. De partij zou zelfs opnieuw mogen beginnen dromen van de dertig procent.
Met meer dan een kwart van de kiezers achter zich kan de partij op papier het beleid sturen door te bepalen wie mee in de Vlaamse Regering mag stappen. In de praktijk valt dat echter flink tegen als de partij zich blijft houden aan het cordon sanitaire, want dan is er echt geen ontkomen aan : zowel Vooruit als CD&V in die Vlaamse Regering.
Ruime V-meerderheid
Voor het Vlaams Belang brengt deze peiling niet zo’n goed nieuws, want netto staat de partij zelfs op een licht verlies tegenover de verkiezingen. Een eerste troost kan zijn dat er een duidelijke V-meerderheid is in het Vlaams Parlement, en dat zal ongetwijfeld druk zetten op de rechtervleugel van de N-VA. Met een geprojecteerde 67 zetels valt die meerderheid zelfs ruim te noemen, en is ze alvast groter dan waar de regering-Diependaele mee van start ging.
Maar een tweede troost is dat deze peiling voor de N-VA en het Vlaams Belang opvallend veel afwijkt van de andere peilingen die we het laatste jaar gezien hebben. De som voor de twee partijen klopt, met ook in procenten een kleine V-meerderheid, maar de verdeling tussen de twee partijen ziet er anders uit. Voor de andere partijen zien we dat de resultaten van deze peiling wel in de lijn van de andere peilingen liggen.
Drie elfjes en twee zombies
Op enige afstand volgen drie partijen die elf procent of net iets meer scoren : Vooruit, CD&V en de PVDA. Voor de eerste twee betekent dit een licht verlies tegenover de verkiezingen, voor de PVDA een stevige winst. Voor de communisten moet het ook een stevige opsteker zijn om in Vlaanderen nog eens duidelijk boven de tien procent te scoren, en dat bovenop de goede resultaten in Brussel en Wallonië.
Om in de wereld van de fantasie te blijven : na de drie elfjes volgen er twee zombies, want Groen en Anders kan je stilaan twee levende lijken noemen. Groen maakt een licht verlies tegenover de laatste verkiezingen, maar weet qua zetels stand te houden in het Vlaams Parlement en in de Kamer. Anders zakt echter verder weg richting de kiesdrempel. Van de negen zetels bij de verkiezingen zou het er nog slechts vijf in het Vlaams Parlement overhouden, maar in de Kamer verschrompelt de partij van zeven naar amper nog drie zetels. Het is maar de vraag hoeveel zulke peilingen Frédéric De Gucht als partijvoorzitter nog kan overleven.
Arizona onder druk
In het Vlaams Parlement kan de huidige regering-Diependaele met de N-VA, Vooruit en CD&V in principe voortdoen. De eerste partij is ondertussen wel groter dan de twee andere partijen samen, en politiek gezien is dat waarschijnlijk geen voordeel om rust binnen die regering te brengen. Maar een alternatief is er eigenlijk niet zolang het cordon sanitaire blijft standhouden.
Federaal is er maar weinig hoop dat de regering-De Wever de volgende verkiezingen zal kunnen overleven, maar ook daar zijn er maar bitter weinig alternatieven voorhanden. De groene partijen stellen in de Kamer niet veel meer voor en de liberalen bloeden aan Franstalige zijde, en verdwijnen bijna helemaal aan Vlaamse zijde. Blijft nog over : het doortrekken van de Vlaamse coalitie naar het federale niveau, door de MR in te wisselen voor de PS. Dat belooft voor de volgende federale regeringsonderhandelingen !
foto’s (c) Gazet van Hove.