COLUMN – door Luckas Vander Taelen – www.doorbraak.be .
In de nieuwste politieke peiling vind je een opmerkelijke vaststelling : MR, de grote winnaar van de vorige verkiezingen, verliest vandaag ruim een derde van haar stemmen.
Coalitiepartner PS kan daar niet van profiteren. Ook die partij gaat achteruit — zij het minder dan de liberalen — en wordt de tweede grootste van Brussel. Het is PTB/PVDA die met de stemmen gaat lopen : de partij steeg 6 procent en zou vandaag op een kwart van de Brusselaars kunnen rekenen. Voorzitter Raoul Hedebouw is bovendien de meest populaire politicus in het hoofdstedelijk gewest.
Progressief kartel
Een progressief kartel tussen communisten en socialisten (met de steun van Ecolo-Groen) valt na de verkiezingen van 2029 niet meer uit te sluiten. In Vorst en Molenbeek vormen PTB/PVDA en PS al een meerderheid.
PS-kopman Ahmed Laaouej probeerde tijdens de lange zoektocht naar een Brusselse regering een links front op te zetten. Toen Vooruit daar niet van wou horen, dreigde hij ermee bij de volgende verkiezingen Nederlandstalige kandidaten niet langer op de PS-lijst te zetten.
Geen goed vooruitzicht
Een links front is geen goed vooruitzicht voor de liberale minister-president Boris Dilliés. Zijn regering moet een strak soberheidsbeleid voeren, als ze wil voorkomen dat Brussel failliet gaat. Maar regeringspartner PS zal niet om het even welke maatregel steunen, puur om communistisch vuur te vermijden.
Uit de peiling kwam nog een ander zeer gunstig vooruitzicht voor PTB : een grote groep onbesliste of ontgoochelde kiezers zegt te overwegen op die partij te stemmen. Het succes van de communisten hoeft niet te verwonderen : Brussel heeft een heel jonge bevolking die zich makkelijk kan vinden in het platte populisme van PTB.
Terwijl PS toch enigszins zal moeten instemmen met besparingen en soberheid, geven de communisten enkel uiterst simplistische antwoorden op complexe problemen. De partij heeft bijvoorbeeld nog nooit een degelijk voorstel gedaan om het overheidstekort en de schuldenberg te doen krimpen. In Molenbeek, dat met enorme financieringsproblemen kampt, legt de communistische schepen van budget de verantwoordelijkheid gewoon bij het federale niveau.
Rexisme
Het succes van PTB/PVDA sluit aan bij een sterke radicalisering op andere niveaus. Bij de strijd tegen de politiek van de Franse gemeenschapsregering, die wil besparen op onderwijs, schrijft CGSP (de socialistische vakbond van de openbare diensten) dat de maatregelen van de regering teruggrijpen naar ‘de donkere tijden van het rexisme’.
Kwatongen beweren dat een dergelijk extreem taalgebruik wijst op een verregaande infiltratie vanwege PTB en perfect past bij de almaar talrijkere ‘Antifa’-groepen in Brussel die in alles wat niet strookt met hun opvattingen uiterst rechts zien.
Twee weken geleden was er een bescheiden bijeenkomst in de lokalen van de Brusselse universiteit Saint-Louis, georganiseerd door het liberale studiecentrum Jean Gol. Het thema was de academische vrijheid en om daarover te spreken werd onder andere Philip Van Parijs uitgenodigd. Maar omdat ook partijvoorzitter Georges-Louis Bouchez aanwezig was, doken de ‘Antifa’s’ op. Een woordvoerder én Ecolo-kandidaat zei zonder enige nuance dat er voor Bouchez en de zijnen geen plaats was op ‘zijn’ universiteit.
Radicale stoottroepen
De radicale stoottroepen lieten zich ook van hun meest donkere kant zien tijdens de betogingen donderdag en vrijdag in Brussel. Tientallen leraren en leerlingen trokken toen vreedzaam naar het parlement van de Franse Gemeenschap, maar achter hen ontaardde de betoging toen gemaskerde Antifa’s brand stichtten en barricades bouwden.
De beelden die op sociale media te zien zijn, getuigen van tomeloos en blind geweld. De rellen hielden aan tot vrijdagavond laat, lang nadat de manifestanten vertrokken waren. Geen wonder dat Vooruit-voorzitter Rousseau het over ‘crapuul’ had.
Je zou je toch ook in progressieve kringen moeten afvragen wat de meerwaarde is van de vernieling van bushokjes en het afvuren van gevaarlijk vuurwerk. Maar er kwam enkel protest tegen de ordehandhavers, niet tegen de gemaskerde en gewapende minderjarigen die urenlang de politie provoceerden.
Bij de VRT keerde PTB/PVDA-voorzitter Raoul Hedebouw zich obligaat tegen het geweld, maar hij kon het toch niet laten zijn Vooruit-confrater te kapittelen omdat volgens hem alles in het kader van een ‘sociale strijd’ moet gezien worden. Het masker van Hedebouw viel even weg : het communistische ideaal heiligt nog altijd de middelen.
Luckas Vander Taelen (1958) is journalist.
foto’s (c) Gazet van Hove.