door Roan Asselman – www.doorbraak.be .
Nu schuift MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez aan. foto © DB
U kon het eerste seizoen van De Dwarsliggers smaken, dus aarzelden Jinnih Beels en de redactie van Doorbraak niet om er een – hopelijk even succesvol – vervolg aan te breien. Na Tom Van Grieken, Rik Van Cauwelaert, Quinten Jacobs, Maarten Boudry en Peter De Keyzer is het aan het ‘enfant terrible’ van de Waalse politiek : MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. Al is hij zelf geen fan van die framing : ‘Een creatie van linkse journalisten’, aldus GLB.
Antwerps gedeputeerde Jinnih Beels nodigt in De Dwarsliggers opnieuw iemand uit die de politieke en culturele consensus doorbreekt. Na onder meer Tom Van Grieken en Maarten Boudry schuift nu MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez aan. Hij spreekt Frans, zij Nederlands. Het resultaat zijn geen keurige clichés, maar een lang gesprek over wie wel en niet aan tafel mag, wat de staat nog mag doen en waarom Belgische politici volgens hem zo zelden durven kiezen.
Raoul Hedebouw
Een gesprek met Van Grieken, die eerder dit jaar de spits afbeet, leverde Beels een excommunicatie van haar partij op. Een episode die Bouchez niet vreemd in de oren klinkt. In Franstalig België kreeg de liberale voorman immers een vergelijkbaar verwijt toen hij met de Vlaams Belang-voorzitter debatteerde. ‘Als ik met Tom Van Grieken debatteer, zou ik akkoord gaan met uiterst rechts. Maar dat is toch belachelijk ? Als ik het debat aanga met Raoul Hedebouw ben ik toch ook geen communist ?’
Wel vindt Bouchez dat het Vlaams Belang moet worden bestreden met argumenten, niet met een cordon
Voor Bouchez is het gesprek weigeren een democratisch probleem. Het Vlaams Belang is de tweede groep in het parlement, zit in gemeentebesturen en zit soms zelfs de Kamer voor. Wie dan doet alsof de partij niet bestaat, speelt volgens hem theater. ‘Je kunt tegen 20 à 25 procent van de Vlamingen niet zeggen dat ze niet bestaan. Ze zijn er.’
Dat betekent niet dat hij het Vlaams Belang omarmt. Integendeel : hij noemt het economische programma ‘het faillissement van Vlaanderen’ en maakt zich zorgen om enkele ongure individuen binnen de partij. Wel vindt hij dat het Belang moet worden bestreden met argumenten, niet met een cordon. Dezelfde maatstaf hanteert hij links. Waarom is een handdruk met de PVDA vanzelfsprekend en een groet aan Van Grieken een schandaal ?
Hoofddoeken
Bouchez spreekt vrank en vrij over zaken waarover hij duidelijk al langer nadenkt. Over de plaats van een modern liberalisme in een moderne staat, bijvoorbeeld. De overheid heeft volgens de MR-voorzitter maar vier taken : onderwijs, infrastructuur, veiligheid en een vangnet bij tegenslag. Maar geen levenslange bijstand, geen subsidies voor elke vereniging die erom vraagt, geen belastinggeld voor voetbalstadions. Dat moeten de mensen zelf regelen. ‘Hoe wilt u dat mensen u geloven als u zegt dat de overheidsfinanciën op de rand van het faillissement staan, maar u wel genoeg geld hebt voor cheques om airco’s te kopen ?’
Niet enkel de financiën van de overheid komen ter sprake, ook haar neutraliteit. Eerder dit jaar liet Anders-voorzitter Frédéric De Gucht weten dat hij een hoofddoek achter het loket geen probleem vindt. Daarmee is de voorzitter van De Guchts zusterpartij (?) het niets eens. Een sluier, een keppel, een kruis of, pakweg, een T-shirt van Vlaams Belang of PVDA getuigen van een persoonlijke voorkeur die de burger niet moet kennen, aldus Bouchez. Hij denkt meteen aan een meisje in Molenbeek : ‘Haar juf draagt een hoofddoek, haar vriendinnen ook. Op het gemeentehuis is de dame gesluierd. Dan gaat dat meisje geloven dat ze die hoofddoek verplicht moet dragen. Dat is niet het land waarin ik geboren ben.’
Linkse journalisten
Misschien wel het scherpste moment wanneer Beels Bouchez confronteert met zijn imago : het enfant terrible, de saboteur, de man die altijd… dwarsligt. De creatie van politieke tegenstanders en linkse journalisten, oordeelt de voorzitter. Hij vindt het politieke milieu ‘verachtelijk’. Niet het werk of de verantwoordelijkheid, wel het geroddel door collega’s, de carrière-zetjes, de journalist die ’s avonds vriendelijk is en de volgende ochtend een hatelijke kop schrijft.
De onderwerpen waarop de pers focust, zijn niet langer de onderwerpen die de mensen interesseren
Het resultaat van een pers die voor de overgrote meerderheid links is. ‘De onderwerpen waarop de pers focust, zijn niet langer de onderwerpen die de mensen interesseren. Ze besteden uren aan klimaatkwesties, maar hebben niet evenveel aandacht voor illegale immigratie’, aldus Bouchez, die zijn gastvrouw nog met de volgende cijfers confronteert : ‘Als je 100 Algerijnen zonder verblijfsvergunning in België aanhoudt, weet je dan hoeveel van die 100 er in een gesloten centrum worden vastgehouden ? Eén. Als je 100 Marokkanen zonder verblijfsvergunning aanhoudt, worden er twee vastgehouden.’
Waarom dat zo is ? Dat en nog veel meer hoort u in de nieuwste aflevering van De Dwarsliggers.
Roan Asselman (1996) is journalist, analist en redacteur van Doorbraak. Hij concentreert zich op de impact van massamigratie op Europese natiestaten, de invulling van politieke rechten in het digitaal tijdperk en de ethische vraagstukken binnen de (bio)medische wetenschap. Roan is jurist en bio-ethicus (beide KU Leuven) en behaalde een postgraduaat in het vermogensbeheer (EMS).
foto’s (c) Gazet van Hove.