Wallonië belooft meer koopkracht, maar wie betaalt de rekening ?
NIEUWS – door Vanille Dujardin – www.doorbraak.be .
De regering-Dolimont houdt vast aan haar belofte om de begroting in evenwicht te brengen. foto © Wikimedia Commons
Terwijl premier Bart De Wever (N-VA) op federaal niveau nog naar een begrotingsakkoord zoekt, heeft zijn Waalse collega Adrien Dolimont (MR) zijn huiswerk al voorgesteld. Maandag presenteerde de Waalse regering haar meerjarig begrotingstraject voor 2027 tot 2029, met een begrotingsevenwicht als einddoel. Op het eerste gezicht lijken Dolimonts doelstellingen moeilijk verenigbaar : meer koopkracht, minder belastingen, bijkomende investeringen én een begrotingsevenwicht. Wallonië beroept zich daarvoor op maatregelen die Vlaanderen al langer kent.
De regering-Dolimont houdt vast aan haar belofte om de begroting tegen het einde van de legislatuur in evenwicht te brengen. ‘Ik ben trots op deze begroting. We hebben een ernstig traject naar begrotingsevenwicht in 2029 uitgestippeld, waarbij we gezonde overheidsfinanciën, koopkracht en investeringen combineren’, verklaarde Dolimont maandag tijdens de voorstelling.
Volgens de nieuwe ramingen zou Wallonië in 2029 zelfs een klein overschot van 15 miljoen euro boeken. Maar wie de cijfers aandachtiger bekijkt, ziet dat de weg naar dat evenwicht intussen een stuk moeilijker is geworden.
In het oorspronkelijke begrotingstraject mikte Wallonië voor 2027 op een tekort van 1,124 miljard euro. Dat wordt nu 1,351 miljard, ofwel 227 miljoen euro meer dan gepland. Ook voor 2028 zijn de vooruitzichten minder gunstig : een tekort van 855 miljoen euro, tegenover de oorspronkelijk voorziene 600 miljoen. Dat betekent dat Wallonië tussen 2028 en 2029 nog een verbetering van ongeveer 870 miljoen euro moet realiseren. En laat 2029 nu net een verkiezingsjaar zijn. Hoe realistisch is dat begrotingsevenwicht als het traject onderweg al moet worden bijgesteld ?
Jobbonus en erfbelasting
Wie enkel naar de aangekondigde maatregelen kijkt, zou bijna vergeten dat Wallonië met een aanzienlijk begrotingstekort kampt. De regering van MR en Les Engagés presenteert bijvoorbeeld een Waalse jobbonus. Vanaf 2028 zullen werknemers die tot 5.000 euro bruto per maand verdienen, een jaarlijkse premie ontvangen van 50 tot maximaal 500 euro.
Het systeem doet denken aan de Vlaamse jobbonus, die al sinds 2022 bestaat. Alleen kiest Wallonië voor een veel ruimere inkomensgrens. Waar in Vlaanderen sinds juli 2026 een bovengrens van 3.235 euro bruto per maand geldt, trekt Wallonië die op tot 5.000 euro. De Waalse regering wil daarmee ook een groter deel van de middeninkomens bereiken. De maatregel zal de Waalse overheid jaarlijks 205 miljoen euro kosten.
En de jobbonus is niet de enige maatregel die bekend in de oren klinkt. Ook de erfbelasting wordt hervormd, net zoals Vlaanderen eerder al deed. Al heeft de Waalse regering haar oorspronkelijke plannen, die zowel bescheiden als meer omvangrijke nalatenschappen zou ontlasten, intussen fors teruggeschroefd.
Vanaf januari 2028 zullen de eerste 75.000 euro van het netto-erfdeel per erfgenaam in rechte lijn worden vrijgesteld van successierechten. Daarnaast worden ook de hoogste tarieven voor andere erfgenamen verlaagd, van maximaal 80 naar 50 procent. De hervorming zal daardoor nog ongeveer 175 miljoen euro kosten, tegenover de oorspronkelijk voorziene 400 miljoen. De richting blijft vergelijkbaar met Vlaanderen, maar Wallonië kiest nu nadrukkelijker voor kleinere erfenissen.
Samen optrekken, maar niet overal
Ook op het vlak van mobiliteit trekken Vlaanderen en Wallonië samen op. Vanaf mei 2027 willen de drie gewesten een gezamenlijk wegenvignet invoeren dat verplicht wordt op autosnelwegen en gewestwegen. De jaarlijkse tarieven bedragen 90 tot 125 euro, ongeacht in welk gewest de automobilist woont. Wallonië koppelt daaraan een verlaging van de jaarlijkse verkeersbelasting, voor bepaalde wagens met 75 euro. Volgens de Waalse begrotingsramingen moeten beide maatregelen samen in 2029 per saldo ongeveer 201 miljoen euro extra opleveren.
Wallonië kiest er uitdrukkelijk voor om de kinderbijslag ongemoeid te laten
Maar dat betekent niet dat Wallonië op elk vlak dezelfde koers vaart als Vlaanderen. Het opvallendste verschil is de kinderbijslag. Terwijl de Vlaamse regering besliste om de leeftijdsgrens voor het Groeipakket te beperken tot 23 jaar, met bepaalde uitzonderingen, kiest Wallonië er uitdrukkelijk voor om de kinderbijslag ongemoeid te laten. Zowel de basisbedragen als de sociale toeslagen blijven behouden. Volgens de regering-Dolimont mag de kinderbijslag niet dienen om de regionale financiën te saneren.
Wie betaalt de rekening ?
En dan is er nog het federale niveau. Terwijl Dolimont zijn begrotingstraject voor de komende drie jaar presenteert, zoekt de regering-De Wever nog naar een akkoord. De federale hervormingen kunnen de Waalse begroting bovendien beïnvloeden, net zoals de economische groei en de werkgelegenheid dat doen. En laat ons vooral niet vergeten dat het aangekondigde begrotingsoverschot voor 2029 amper 15 miljoen euro bedraagt. Veel ruimte voor tegenvallers is er dus niet.
Maar wie betaalt uiteindelijk voor al die maatregelen ? Het korte antwoord : jullie, wij, Jan met de pet. Al zal niet iedereen de rekening op dezelfde manier voelen. Hoewel de Waalse regering de koopkracht wil versterken, kunnen de besparingen ook merkbaar worden op de werkvloer, in de gemeente of in de zorgvoorziening.
Samengevat : de Vlaamse recepten liggen alvast op tafel, maar of de Waalse begroting ze kan verteren, is een heel andere kwestie.
Vanille Dujardin is zelfstandig journalist en schrijft al drie jaar voor diverse Belgische kranten, weekbladen en websites. Haar scherpe pen en nieuwsgierige blik focussen zich vaak op politiek en maatschappelijke thema’s. Sinds 2025 werkt ze voor Doorbraak, waar ze haar passie voor politiek en journalistiek ten volle inzet.