STANDPUNT
Nieuws – door Pieter Bauwens – www.doorbraak.be .

Misschien verliest De Wever, maar Vlaanderen, dat rechts stemt en links bestuurd wordt, verliest zeker.
foto’s © Gazet van Hove .
Er is vandaag weinig reden om De Wevers positie te benijden. Je ziet de problemen en je hebt de ideeën om er iets aan te doen, maar je beseft ook dat je coalitiepartners denken meer te winnen bij je falen dan bij je slagen. Dat is meteen het origineelste idee waarop je ze kunt betrappen. Misschien verliest De Wever, maar Vlaanderen, dat rechts stemt en links bestuurd wordt, verliest zeker. Wij krijgen de rekening. Ook dat beseft hij.
De keuze tussen de pest en de cholera ziet er in de Wetstraat vandaag zo uit : een akkoord dat niets oplost of nieuwe verkiezingen. Allebei zouden ze een reden moeten zijn om de verantwoordelijken te vervolgen voor schuldig verzuim.
De analyse is al duizend keer gemaakt. De vergrijzing wurgt de begroting, de geopolitieke situatie remt de groei, Europese groene regelneverij jaagt de industrie weg en Vlaanderen doet daar ijverig nog een schepje bovenop.

In die context krijgt een Belgische regering geen begroting rond. Uitdelen is natuurlijk altijd makkelijker dan besparen. En de opdracht mag je niet onderschatten : je moet besparen zonder de economie nog meer te wurgen. Dat is niet eenvoudig. Maar dat wisten de coalitiepartners op voorhand. De hele campagne ging daarover. ‘Het rotten stoppen’, weet u nog ? De Wever kreeg daarvoor een mandaat van de Vlaamse kiezer.
Gaar koken
Wie het nog volgt, kan niet anders dan vermoeden dat de coalitiepartners de crisis rekken om De Wever in zijn eigen sop gaar te koken. Hoe langer het duurt, hoe meer zijn aura van groot intellectueel en staatsman taant. En objectief bekeken kan De Wever alleen verliezen. Ofwel komt er een compromis waarvan de enige verdienste is dat het er is, zonder iets op te lossen. Ofwel komen er verkiezingen. In beide gevallen klinkt het daarna : ‘De Wever kan het niet.’ Ze spelen met vuur, en met onze welvaart.
De Wever kan alleen verliezen
De Wever zelf lijkt het zwijgend te ondergaan. Tussen alle quotes en uitspraken off the record is hij in de media de grote afwezige. Hij zal spreken als het voorbij is. Dan maakt hij de analyse, scherp en doordacht. Het zal er boenk op zijn. Dat is zijn kracht. Ook dat is de Belgische politiek : analyseren lukt nog, regeren niet.

Geen weerwerk
Komen er verkiezingen, dan zal De Wever de campagne opnieuw domineren. Niemand in Vlaanderen biedt echt weerwerk. Dat is een nuchtere vaststelling. De andere partijen mogen nog zo hard op hem inbeuken – en dat doen ze, want dat is hun recht en hun plicht. Maar in debatten hebben ze vaak geen antwoord op zijn analyses en voorstellen.
Dat is de treurnis van de Belgische politiek. Ook De Wever wordt als premier vermalen in het Belgische systeem. Hier bij Doorbraak noemden we regeren in België al eens een sisyfusarbeid. Je blijft de zinloze arbeid toch herhalen, omdat het de enige optie is.
Wat als ?
Achteraf is het voor een journalist natuurlijk makkelijk praten. Maar was De Wever in 2019 niet beter minister-president van Vlaanderen geworden, zoals in de campagne beloofd was ? Dan had hij al zeven jaar kunnen bewijzen dat goed bestuur in Vlaanderen wel kan. En intussen zouden de feiten aantonen dat het in België niet kan. Dat had de geloofwaardigheid van Vlaanderen en de N-VA ten goede gekomen, en op lange termijn ook de welvaart van de Vlamingen. Daar was het toch allemaal om te doen, niet ?

Pieter Bauwens is sinds 2010 hoofdredacteur van Doorbraak. Journalistiek heeft hij oog voor communautaire politiek, Vlaamse beweging en religie.
Foto’s (c) Gazet van Hove & VRT NWS.

