Bart De Wever : “Als de zwaarste crisis van de eeuw niet volstaat om meningsverschillen opzij te zetten, is het einde zoek”
Een noodkabinet met twee keer vijf ministers en alle politieke toppers erin. Dat was het voorstel tot noodregering waarover N-VA-voorzitter Bart De Wever een princiepsakkoord had met de PS. Tot Paul Magnette dat zondag op tv opblies. “Onze raadgevers zaten de tekst van het regeerakkoord PS-N-VA te schrijven, terwijl weLees verder

De N-VA-voorzitter noemt het bijzonder jammer dat de PS zijn staart introk. “Donderdagavond had ik een princiepsakkoord. Met dank aan Conner Rousseau die ons bijeen heeft kunnen brengen. Ik heb een gesprek gehad met Paul Magnette om te zeggen: ‘Kijk, er is een enorme crisis, de ergste van de eeuw, er gaat ook een enorme recessie komen.’ In elk normaal land stappen de grote partijen dan in een regering. Je maakt een noodkabinet met twee keer vijf ministers. Klein. En je begint er gewoon aan.”
In een normaal land zou een crisis zoals nu met corona nooit aangepakt worden met een minderheidsregering, zei Bart De Wever. “In elk normaal land in een nationale crisis - men vergelijkt het met een oorlog - maak je ook een oorlogskabinet. Dat wil zeggen dat je ook de meningsverschillen opzijzet en dat de grote krachten van een land het heft in handen nemen. Dat je een slanke regering maakt met alleen de mensen die echt nodig zijn, en de absolute toppers van de Wetstraat stappen daar dan allemaal in. Het was mijn aanbod: twee keer vijf, alle toppers erin. Zodanig dat je heel krachtig kan besturen. Welk land gaat er nu naar een oorlog met een minderheidskabinet ? En dan veto’s beginnen uitspreken. Ik vond dat een heel triest schouwspel, ik kan daar niet aan doen. Maar je moet de knop omdraaien, want de bevolking wil maar één ding : dat er bestuurd wordt. Dat mag je niet onmogelijk maken.”
De vraag is zelfs of volmachten echt nodig zijn. “Laat ons eerlijk zijn : wie gaat er in het parlement neen zeggen tegen coronamaatregelen de komende drie maanden ? Niemand. Waarom je dan nog een bijzondere macht nodig hebt, weet ik niet. Gisteren is dat gezegd in de context dat wij niet weten of het parlement nog kan bijeenkomen. Want er zijn projecties dat tot vijftig procent van de bevolking zou besmet worden. Het gaat effectief ongelooflijk hard nu. Als ik alleen al zie in mijn eigen vrienden- en kennissenkring hoeveel COVID-patiënten er nu al zijn, dan dreig je naar een heel moeilijke situatie te gaan. En dan is een bijzondere macht wel op zijn plaats, zodat wij kunnen blijven besturen, zelfs zonder parlement. In die context is daarover gepraat. Maar een noodregering hebben we eigenlijk al. Die zit er al. Die zat er eergisteren en daar worden we vandaag terug mee wakker. Het is toch een beetje much ado about nothing, hoor. Maar goed, we zullen dat constructief bekijken.”
Wél wilde De Wever het noodkabinet aangrijpen om toenadering te zoeken met de andere partijen, ook met de PS. “Als wij een noodkabinet maken, zijn we voor zes maanden vertrokken. En als er een zware recessie uitbreekt wellicht voor een jaar. Als alle zwaargewichten in de regering zitten, dan hebben die partijen misschien de capaciteit om ondertussen ook rustig elkaar verder af te tasten en binnen een jaar misschien een groot nieuw akkoord voor België voor te stellen. Je kunt die tijd toch nuttig gebruiken. En dan heb ik inderdaad ook over artikel 195 wel gepraat, maar dat hebben ze helemaal gedraaid in een context waarbij ik dat aan een noodregering heb gekoppeld. Ja, dat is echt zonder respect, zonder eer en zonder code.”









