‘Vijf jaar Charlie, vijf jaar oprukkende censuur.’
Door Julien Borremans – www.doorbraak.be De lafheid van de intellectuelen. Op 7 januari was het vijf jaar geleden dat de Frans-Algerijnse gebroeders Chérif en Saïd Kouachi de halve redactie van het satirische blad Charlie Hebdo executeerden. De islamofascistische denkbeelden kwamen uit het Nabije Oosten, de dragers waren opgegroeid in de hoofdstad vanLees verder

Op 7 januari was het vijf jaar geleden dat de Frans-Algerijnse gebroeders Chérif en Saïd Kouachi de halve redactie van het satirische blad Charlie Hebdo executeerden. De islamofascistische denkbeelden kwamen uit het Nabije Oosten, de dragers waren opgegroeid in de hoofdstad van Frankrijk, het bastion van het vrije woord, de Verlichting.
In november 2015 vermoordde een IS-commando in Parijs 130 mensen. Het epicentrum van de organisatie van die aanslag lag in Sint-Jans-Molenbeek, een bolwerk van segregatie, sluipende radicalisering en mislukt multiculturalisme. In Soumission omschrijft Michel Houllebecq Brussel als een stad op de rand van een burgeroorlog : ‘Vooral de goorheid en triestheid van de stad hadden me getroffen, en ook de voelbare haat tussen de bevolkingsgroepen… in Brussel voelde je je meer dan in enige andere Europese hoofdstad op de rand van een burgeroorlog.’ Enige literaire overdrijving is Houllebecq niet vreemd, maar Brussel is inderdaad een multicultureel drama. Eric Zemmour riep op om Molenbeek te bombarderen.
Filosofe Tinneke Beeckman was in ‘De afspraak’ heel duidelijk : ‘Met de vrijheid van cartoonisten is het vandaag heel slecht gesteld. Je kan niet meer met alles lachen.’ Volgens Beeckman zijn er altijd taboes geweest. Vroeger werden ze bewaakt door bepaalde machtsinstanties, zoals de kerk. Momenteel worden ze in stand gehouden vanuit de logica van het slachtofferschap. ‘Met gekwetste, zwakke mensen wordt niet gelachen.’
Volgens Michel Houellebecq is dit het gevolg van de opkomst van een links-islamitisch discours uit intellectuele middens : ‘De linkse islam… is een wanhoopspoging van rottende, ontbindende, klinisch dode marxisten om zich op te hijsen uit de afvalbakken van de geschiedenis door zich vast te klampen aan de opkomende krachten van de islam.’ Wat scherp gesteld. Meestal is censuur subtieler. Zo laat de VRT op haar site verschillende cartoonisten aan het woord, waaronder Kamagurka, maar in het verslag over ‘De afspraak’ wordt met geen woord gerept over de kritische standpunten van Tinneke Beeckman…









