De coma van de subsidiekunst
Hoe subsidies de cultuursector ‘verstaatsen’ www.doorbraak.be – door Ignace Vandewalle . Ik ben een cultuurminnend man. Ik schrijf poëzie en ben een gepassioneerd toneel- en musicalspeler. Maar wie dacht in mij een fan van cultuursubsidies te vinden, vergist zich. Oké, ik ben niet goed genoeg om mee te acteren inLees verder


De jaarlijkse cultuursubsidies zijn de afgelopen 20 jaar met 183 miljoen euro gestegen, van 325 miljoen naar 508 miljoen euro. Ze stegen sneller dat het bruto binnenlands product (BBP) en met uitzondering van klimaatsubsidies sneller dan om het even welke subsidie in Vlaanderen. Had het kabinet Jambon een betere verdeling kunnen bedenken voor de cultuursubsidies. Ja ! Maar ik deel de mening niet dat projectsubsidies belangrijker zijn dan subsidies voor musea of voor de renovatie van theaterzalen. Internationaal vermaarde kunstenaars zoals Ivo Van Hove, Anne Teresa De Keersmaeker en Wim Delvoye deden het zonder noemenswaardige subsidies. Hun harde strijd en het ontbreken van subsidies weerhield hen niet om internationaal door te breken. Trouwens moeten subsidies dienen om internationale carrières te creëren of om kunst dichter bij de mensen te brengen ?
van elkaar bevinden, heeft dan weer gevolgen van een andere orde. Doordat de lokale verenigingen slechts 10% van de bezetting leveren, moet de overige bezetting dan maar gerealiseerd worden door de lokale cultuurdienst, uiteraard met belastinggeld. Daardoor ontstaat er een concurrentiestrijd tussen naburige steden en gemeenten. Een dure cultuurstrijd voor het aantrekken van bezoekers voor evenementen in hun tempel. Het gevolg is dat almaar meer belastinggeld bedoeld voor cultuur vloeit naar reclame en marketing. Een ander gevolg is dat de grotere vraag bij professionele artiesten, hun gages deed stijgen, wat dan weer tot gevolg had dat privéorganisatoren van cultuurevenementen het moeilijker kregen om hun budget rond te krijgen. Dat leidde dan weer tot een stijging van subsidies voor privé-evenementen die van hen een pseudostaatsinstelling maakte. In vele gevallen eindigde dit meteen volledige overname van deze evenementen door de gemeente.









