Het ziet eruit als een ruzie tussen pubermeisjes, die split tussen Anuna De Wever en Kyra Gantois. Laatstgenoemde hield het voor bekeken bij Youth for Climate -de organisatie achter de spijbelacties- dat ze zelf hielp oprichten, en doet in een uitvoerig Twitterbericht haar beklag over de manier waarop men haar steeds meer isoleerde binnen de beweging en zelfs buiten pestte. Overigens is Kyra in tegenstelling tot Anuna geen puberende scholier maar een hogeschoolstudente met enig kritisch inzicht. Waardoor ze zich bijvoorbeeld liet ontvallen dat ze wel begreep dat mensen voor het Vlaams Belang stemmen, en dat die Pukkelpoprel met leeuwenvlaggenverbod totaal van de pot gerukt was. Inclusief tegenstrijdigheden in de persverklaring van Anuna, die verzekerde dat ze ’s nachts belaagd werd en toch rustig kon doorslapen, om dan de dag nadien klacht in te dienen tegen bedreigingen van mensen die ze niet gezien of gehoord had.
Dat kritisch geluid kon natuurlijk niet door de beugel : Youth for Climate komt wel naar buiten als een protestbeweging maar duldt zelf geen dissidentie, een bekend fenomeen. ‘Mensen met een eigen mening horen daar niet. Ik ben een persoon die kritisch nadenkt, bij alles wat ik zie, en ik volg niet zomaar een kudde’, aldus Kyra in haar tweet. Dat is een interessante uitspraak, want ze verwijst impliciet naar een politieke sturing van de beweging, én een eenzijdig-positieve mediatisering die bij neutrale waarnemers bijna hilarisch overkomt.
De reclame die Pano-journaliste Sarah De Bisschop op de VRT-webstek bijvoorbeeld maakte voor YfC, omdat haar dochters er toevallig bij betrokken zijn, is maar één illustratie van de kritiekloze behandeling door de mainstream media en de publieke omroep, die elkaar overigens bijna altijd treffen. Ook het feit dat Knack-journalist Jeroen de Preter er niet beter op had gevonden dan de Pukkelpop-tweet van zijn dochter én Anuna-fan gewoon te herhalen, zonder verdere research, heeft veel misverstanden veroorzaakt.
Van climaxi tot hart-boven-hard
Ernstiger is de ideologische en zelfs partijpolitieke tunnelvisie van de organisatie. Anuna De Wever beklemtoont dat er geen politieke inmenging is, en dat haar engagement ‘aan de keukentafel’ is gegroeid. Die keukentafel duikt steeds weer op om de spontaneïteit van de beweging te benadrukken. Iets teveel naar mijn gevoel. Anuna bevestigt overigens zelf dat ze voor communicatie-advies hun licht bij Greenpeace hebben opgestoken, en YfC heeft onderdak gevonden bij climaxi, een koepel-vzw die zich rond de klimaatkwestie heeft geschaard om aan politieke lobbying en linkse frontvorming te doen.
Het was ook climaxi die de hetze tegen Vlaams minister Joke Schauvliege (CD&V) stuurde en het bombardement in de sociale media organiseerde waardoor Schauvliege het noorden compleet kwijt was geraakt. Had ze ook maar niet moeten zeggen dat de klimaatbeweging door rood en groen links is geïnfiltreerd.
Dat is allemaal niet verboden, maar het is duidelijk dat de klimaatbeweging gekaapt is door wat in Vlaanderen een politieke minderheid voorstelt. Daarom is ze vooral juist in Vlaanderen actief met een sterk gemediatiseerd ‘activisme’. De voorgeschiedenis daarvan is bekend : links is onderweg de arbeiders en sociaal kwetsbaren kwijt gespeeld, onder meer aan het VB, en probeert nu de meubels te redden via een overspannen milieu- en klimaatdiscours. Kyra moest van het toneel verdwijnen omdat ze de rood-groene usurpatie van het klimaatprotest niet zomaar slikte, het is zo simpel als dat.
Oliesjeiks
(c) VRTDe ban van de leeuwenvlag op Pukkelpop: volgens Kyra Gantois een beknotting van de vrije meningsuiting
Schoolmeisjes als Anuna De Wever zijn ofwel te naïef om die recuperatie te doorzien, ofwel hebben ze die ideologie met de paplepel (aan de keukentafel) meegekregen en zien ze de infiltratie als een politiek-correct proces. Dat wil ik nu nog in het midden laten. Ook de actieve bemoeienis van Nic Balthazar met Anuna’s ondertussen beruchte Pukkelpop-optreden, wijst op een georganiseerde poging van links om de politieke minderheid om te zetten in sterk gemediatiseerde megafooncampagnes. Hard roepen om de indruk te wekken dat men met veel is. Dat is trouwens de enige missie van een organisatie als Hart boven hard.
Maar die zwakte heeft iemand als Kyra Gantois dus wel doorzien, en dat is de echte achtergrond van haar stap opzij : voor rood en groen links is de klimaatkwestie vooral een politieke hefboom, en het puberale karakter van YfC maakt de recuperatie des te makkelijker. Youth for Climate is van een lastige dissidente verlost, maar boet meteen ook nog meer geloofwaardigheid in bij het grote publiek.
Het is nu aan rechts om te tonen dat het ook een constructieve visie heeft op milieu en klimaat, die verder reikt dan het klassieke verzuringsverhaal en het eeuwige gemekker op de klimaatkerk. Men moet de wetenschap ernstig nemen en, zoals ik elders schreef, het nieuwe milieu- en klimaatbewustzijn te baat nemen om het te kaderen in een verhaal rond identiteit en autonomie. Dat behelst onder meer het doorbreken van de chantage vanwege de oliesjeiks, via een gedurfd alternatief energiebeleid en een CO2-neutrale economie. Daarbij is investeren in een echt klimaatplan, inclusief bijvoorbeeld herbebossing en vruchtbaar maken van verwoestijnde regio’s, het beste wapen tegen massamigratie.
Deze ‘rechtse’ insteken ontbreken vandaag compleet, en geven de rood-groene klimaatactivisten, die uiteraard ook pro migratie zijn, vrij spel. Kyra Gantois komt overigens niet, zoals haar ex-kompane Anuna, uit een milieu van goed verdienende bobo’s maar uit een kansarm gezin met een drugverslaafde moeder en een vader in de gevangenis. Dan is het knokken om er bovenop te komen, ook dat verklaart de breuk met de kosteloze kinderkruistocht van de spijbelaars. Ik hoop dat ze haar weg vindt privé, professioneel en wie weet politiek. Niet dat ze direct aan de zijde van Van Grieken zal te vinden zijn, dat hoeft ook niet. Maar haar breuk met Youth for Climate is een opportuniteit, en kan de klimaatbeweging ontdoen van de linkse gijzeling. Benieuwd wat ze nog in haar mars heeft.
