Door Pieter Bauwens – www.doorbraak.be .
Er is een goede kant aan de Marrakeshcrisis in de Belgische politiek. Ze toont dat wat de N-VA ook doet, het nooit goed genoeg zal zijn. Daarnaast toont ze een nieuwe breuklijn in de internationale politiek.
We mogen de regering Michel 2, of Michel 1a, dat is niet helemaal duidelijk, geen ‘Marrakesh-coalitie’ noemen. Wie dat doet ‘is de naam journalist onwaardig’, want die term past in de politieke framing van de N-VA. Tot daar aan toe, al gebruiken alle journalisten wel ‘turteltaks’ terwijl dat even goed politieke framing is. Net zoals de N-VA en Vlaams Belang openlijk geframed worden als partijen die aan de slechte kant staan, tegenover de verlichte, moreel superieure marrakesh-meerderheid.
Wat de N-VA ook doet of gedaan heeft, het zal nooit genoeg zijn om onverdacht te zijn
Na de regeringscrisis vorig weekend leek het in de Vlaamse pers alsof de N-VA nooit bestuurd had. Zo snel werd de N-VA door de pers en het commentariaat opnieuw behandeld, of geframed, als een rechtse, onbetrouwbare, communautaire zweeppartij. Het interview met Elio Di Rupo in Terzake (12 december 2018) liet zien hoe de houding van de Vlaamse pers tegenover de N-VA gelijk liep met die van de PS. De N-VA wordt rechts weggezet, net voor het cordon. Wat de N-VA ook doet of gedaan heeft, het zal nooit genoeg zijn om onverdacht te zijn. Alsof de periode 2014-2018 nooit bestaan heeft. Alsof Jan Jambon nooit minister van Binnenlandse Zaken is geweest. Alsof de N-VA, om erkend te worden als beleidspartij, niet haar kernthema’s onderhandelbaar heeft gemaakt.
De Wever zette dat extra in de verf in de Afspraak op vrijdag waar hij de toegevingen die hij deed meesterlijk in zijn voordeel draaide. Hij zette er de N-VA opnieuw als communautaire beleidspartij in de markt, een partij die niet gelooft in het huidige Belgische bestuurssysteem. En zet Michel II (of Ia) het mes op de keel. Hij deelt in de Wetstraat de lakens uit.
Het worden boeiende maanden tot mei 2019, of maart of april…
de vraag hoe supranationale samenwerking en organisaties in de democratie ingepast moeten worden
Is er dan niemand die inziet dat Charles Michel zijn afspraak met de geschiedenis heeft gemist ? Er is een paradigmashift op komst, of op zijn minst een nieuwe breuklijn in de wereldpolitiek. Partijen zullen zich moeten positioneren tegenover de vraag hoe supranationale samenwerking en organisaties in de democratie ingepast moeten worden.
We zien dat internationale normen, verdragen, pacten en compacten die allemaal om ter minst of strikt bindend zijn, steeds meer en meer het beleid bepalen. De procedures die in de loop der jaren uit de praktijk gegroeid zijn, worden steeds meer in vraag gesteld. Diplomaten werken vandaag internationale verdragen uit tot ‘Belgische compromissen’ waarin elk zijn gelijk kan vinden en onzekerheid troef is. Rechters kunnen er daarna alle kanten mee op en politici kunnen die jurisprudentie niet bijsturen.
De kwestie is niet of er meer samenwerking moet zijn. De breuk zit in het antwoord op de vraag wie die akkoorden sluit en waar de beslissingsbevoegdheid moet liggen. Laten we dat over aan een supranationaal niveau waarover we weinig controle hebben of proberen we als land de regie in handen te houden, top down of bottom up ? We zien aan het Europees Parlement hoe moeilijk het is de EU als één politieke ruimte in te vullen. De wereld als één politieke ruimte invullen is al helemaal een utopie.
politici zijn er als de dood voor dat ze hun macht zouden moeten delen met hun kiezers
Als die internationale verdragen zo belangrijk worden, moet de vraag gesteld worden naar de democratische legitimiteit van dat supranationaal niveau. De wereld is veranderd, de supranationale instanties zullen moeten mee veranderen. Daarnaast moeten we ons ook afvragen of het nog democratisch verantwoord is dat die verdragen enkel regeringsgoedkeuring of ministeriële goedkeuring nodig hebben. Is het niet beter dat een parlementaire meerderheid, na debat beslist om een stukje soevereiniteit af te staan ? Van mijn part mag dat in een referendum, maar politici zijn er als de dood voor dat ze hun macht zouden moeten delen met hun kiezers.
In het hele Belgische bestel zijn er nog maar twee partijen die aan de andere kant staan : N-VA en Vlaams Belang
Als er iets goed is aan deze regeringscrisis, dan is dat ze ons met de neus op deze breuklijn heeft geduwd. Een nieuwe breuklijn breekt een evidente consensus die niet in vraag werd gesteld. In dit geval de manier waarop supranationale samenwerking politiek georganiseerd moet worden. In het hele Belgische bestel zijn er nog maar twee partijen die aan de andere kant staan : N-VA en Vlaams Belang stellen de supranationale werking in vraag. Al zijn hun posities niet helemaal dezelfde, dat maakt hen, nog meer dan communautaire uitdagers, buitenbeentjes in het systeem. Uitdagers van het systeem. Het duwt de traditionele partijen meer en meer naar elkaar. Het is ook voor de pers een argument om hen te zien als de onbetrouwbare partijen in ons bestel.
Nieuwe tijden, nieuwe politieke breuklijnen, nieuwe politieke stellingnames om op te werven. Het worden boeiende maanden tot mei 2019, of maart of april…
Pieter Bauwens
Pieter Bauwens is sinds 2010 hoofdredacteur van Doorbraak .
Foto’s © Gazet van Hove.
De goede kant van de geschiedenis Door Pieter Bauwens – www.doorbraak.be . Er is een goede kant aan de Marrakeshcrisis in de Belgische politiek. Ze toont dat wat de N-VA ook doet, het nooit goed genoeg zal zijn. Daarnaast toont ze een nieuwe breuklijn in de internationale politiek. N-VA isLees verder
BRUSSEL, Zondag 14 december 2018, Schumannplein Zo’n 6.500 manifestanten gaven gehoor aan de oproep van een aantal Vlaamse jongerengroepen (NSV, KVHV, S&V, VBJ en Voorpost) om te betogen tegen de ondertekening door premier Charles Michel van het “Pact van Marrakesh” binnenkort in New-York. Dit pact zal de immigratie van overLees verder
Johannes Hahn, EU-commissaris voor ‘European Neighbourhood Policy and Enlargement Negotiations” (EU-commissaris voor uitbreidingsgesprekken), heeft de magische woorden “einde van de toetredingsgesprekken met Turkije” uitgesproken. “Voor mijn part zou ik het op de lange termijn veel eerlijker vinden voor Turkije en de EU, om nieuwe wegen te zoeken en te bewandelen,Lees verder
Eerste elftal mannen ingang stadion Hove Sport via de Lintsesteenweg. zondag 6 januari 2019 14.30u. : Ranst B – Hove Sport zaterdag 12 januari 2019 19.30u. : ’s Gravenwezel – Hove Sport zondag 20 januari 2019 14.30u. : Hove Sport – Maccabi zondag 27 januari 2019 14.30u. : Mortsel BLees verder
In heel België gebeurden er vorig jaar iedere dag 24 ongevallen waarbij een fietser gewond raakte. Dat blijkt uit cijfers van de federale overheidsdienst Statbel. In grote steden zoals Antwerpen en Gent vonden de meeste ongevallen met fietsers plaats. In landelijke gemeenten zoals Geetbets, Bever en Linkebeek het minst :Lees verder
Door Jules Gheude – www.doorbraak.be . Is de dolle week die we achter de rug hebben van aard om de burger weer met de politiek te verzoenen ? Dat is ver van zeker. Er blijft een indruk van gekonkel hangen : de N-VA trekt zich terug uit de ‘Zweedse’ coalitie,Lees verder
Landschapspark Zuidrand heeft een nieuwe editie van haar wandelkaart klaar. De kaart bevat 195 kilometer bewegwijzerde wandellussen langs al het moois dat onze streek te bieden heeft. Ze neemt je onder meer mee langs een aantal forten, kasteeldomeinen en andere mooie, groene plekjes. Alle wandelingen zijn lussen. De routes zijnLees verder
Edegem Samen rond een kampvuur zingen is altijd een bijzondere belevenis. De bioklas organiseert een Bonte Kampvuuravond in Fort 5 met Koen Kohlbacher als orkestleider. Een warme en gezellige avond vol met kampvuur-klassiekers en vergeten pareltjes waar je met het hele gezin van kan genieten. Op het einde zijn erLees verder
Vrijdagavond 14 december jl. was het weer de jaarlijkse hulde van de verdienstelijke burgers 2018 die zoals klassiek doorging in zaal da Capo. Zo’n 120 Hovenaars vonden hun weg naar het evenement. Het was uittredend schepen voor communicatie Guy Wollants die voor de laatste maal het geheel aan elkaar praatte.Lees verder
Door Tom Van Grieken – www.doorbraak.be . Wat stond Charles Michel (MR) te blinken toen hij het VN-migratiepact in Marrakesh ondertekende. Angela Merkel applaudisseerde alvast enthousiast. Hij beweerde dat we hiermee aan de juiste kant van de geschiedenis staan. Hij vergist zich schromelijk. Hij staat vooral aan de juiste kantLees verder