‘De Catalanen worden echt niet onderdrukt,’ schrijft Oscar ten Houten in De Standaard van 4 oktober. Om dat te staven poneert hij plompweg dat Madrid sinds het einde van het regime-Franco Barcelona alle ruimte heeft gegeven. Sta me toe dat heel erg in twijfel te trekken. Als jonge democratie heeft Spanje inderdaad moeten leren om speelruimte te geven aan alle politieke krachten. Niet enkel vrijheid van denken, spreken en handelen voor progressieve tendensen in de samenleving, maar ook voor groepen die zich heel erg identificeren met een regio en een culturele en sociaal-historische identiteit.
Het kwam nooit bij de Spaanse elites op om Catalonië ooit definitief te lossen als onwrikbaar deel van het ene Spaanse vaderland. De ijver voor fiscale autonomie van de Catalanen werd gewiekst geneutraliseerd. Decreten die Catalonië op de eenentwintigste eeuw wilden stoelen en tot primus inter pares van alle EU-regio’s zouden maken, moesten worden geschrapt na procedures voor het grondwettelijk hof.
Indien je dus de beste van je klas wil zijn, zelfs in je pro-EU-gedrevenheid, discrimineer je blijkbaar wie niet ‘mee’ is. Dan kan je volgens die redenering de EU evengoed opblazen.
Dat de Catalanen niet beter zouden verwachten van rest-Spanje, dat zou worden aanzien als een mengeling van Arabische en Afrikaanse invloeden, zoals ten Houten schrijft, is een onthullende ontboezeming. Indien je dus de beste van je klas wil zijn, zelfs in je pro-EU-gedrevenheid, discrimineer je blijkbaar wie niet ‘mee’ is. Dan kan je volgens die redenering de EU evengoed opblazen. Je bent dan namelijk alleen nog maar bezig met het verdacht maken van mensen die op één of andere manier samen willen horen (actueel : de meeste Catalaanse ingezetenen) en daarvoor zélf hun criteria willen uitzetten. Dan telt het blijkbaar niet hoe open die zijn en in overeenstemming met alle internationale standaarden en aanbevelingen over inclusief burgerschap.
De openheid van het Catalaanse autonomiestreven biedt enorme kansen voor een zuurstofkuur voor onze visie op de toekomst van de EU
Nu, nationalisme is een woord dat snel met alle zonden van Israël wordt beladen. Zelf heb ik er niet het minste probleem mee om me Vlaams-nationalist te noemen. Maar ik sympathiseer ook heel erg met de Catalaanse lange mars naar onafhankelijkheid. De openheid van het Catalaanse autonomiestreven biedt enorme kansen voor een zuurstofkuur voor onze visie op de toekomst van de EU. Het negatieve signaal dat door velen in de Brexit werd gezien, zouden diezelfde mensen als een positief gegeven moeten begroeten met de komst van een Catalaanse lidstaat van de EU. Tenzij die mensen slechts willen ijveren voor één grote post-nationale Europese ruimte. Daarin worden alle politieke opvattingen die de vrijheid van verkeer van personen, mensen en kapitaal niet verder vergroten, weggedrukt naar de zuiver private sfeer.
 |
Daarom : het zou eindelijk eens moeten gaan over wat ons bindt als Europeanen buiten sociaaleconomische afspraken en daarvan afgeleide individuele rechten. Er is nog heel wat dat ons verenigt en daarvan zijn niet de oude lidstaten de schatbewaarders, maar veeleer een rits jonge dynamische naties, waarvan Catalonië nu de spits afbijt.
Voor een post-nationaal Europa pas ik. Ik kies voor geoliede economische samenwerking en schaalvoordelen waar het kan, maar voor culturele en linguïstische diversiteit waar het moet om het unieke karakter van Europa te waarborgen. Laat die diversiteit uit zichzelf evolueren. Daartoe moet ze wel wegraken van onder de stolp van uitgewoonde oude staten. Spanje is zo een land, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, maar ook België zijn andere voorbeelden. Londen ging met het Schotse referendum flegmatiek en onthecht om. De volksraadpleging vond plaats, maar leidde niet tot het verhoopte resultaat. Downing Street reageerde stoïcijns, sportief én patriottisch op de Schotse mislukking. Spanje daarentegen reageert met repressie en geweld op een min of meer zeker Catalaans succes. Als nationalisme door de jaren een negatieve bijklank heeft verworven, dan is het door het soort optreden als van het Spaanse politieapparaat.
We moeten dringend weg van de erg benepen voorstelling alsof autonomiebewegingen per definitie reactionair zouden zijn, of ze ideologisch nu eerder links of rechts zijn
We moeten dringend weg van de erg benepen voorstelling alsof autonomiebewegingen per definitie reactionair zouden zijn, of ze ideologisch nu eerder links of rechts zijn. Een Catalaanse, een Schotse en wat mij betreft een Vlaamse republiek zijn de resultaten van een politieke beweging voor zelfbeschikking, voor soevereiniteit. De bedoeling is om net beter en op wederzijdse manier samen te werken met andere gemeenschappen. En wel vanuit de ontplooiing van wat goed en waardevol is in het eigentijdse samenleven van mensen op een relatief welomschreven plaats, in een bepaalde periode.
Politieke militanten die een mythische natie in gedachten hebben en wetenschappers die dat dan weer deconstrueren: dat is allemaal niet de essentie van het debat. De vraag is veeleer aan de orde of mensen mogen kiezen met wie ze zich identificeren en of het een legitieme basis is om als samenleving een rol te spelen op het wereldforum. Persoonlijk meen ik van wel. ‘De verbeelding aan de macht’, luidde het in 1968. We zijn bijna vijftig jaar verder en nu schrijven hele naties het in hun banier. Aan de academische, bestuurlijke, journalistieke en politieke klasse om zich niet te verkijken op de enorme vitaliteit en creativiteit die deze bewegingen bezielen. Doe er iets mee, in plaats van de hoogmoedige houding aan te nemen die je op dit moment in heel wat nationale en EU-cenakels kan vaststellen.
Bart De Valck
Voorzitter Vlaamse Volksbeweging.
Foto’s (c) Gazet van Hove.
‘De Catalanen worden echt niet onderdrukt,’ schrijft Oscar ten Houten in De Standaard van 4 oktober. Om dat te staven poneert hij plompweg dat Madrid sinds het einde van het regime-Franco Barcelona alle ruimte heeft gegeven. Sta me toe dat heel erg in twijfel te trekken. Als jonge democratie heeftLees verder
Op maandag 23 oktober organiseert Cultureel Centrum Aartselaar de cursus “Shoppen en bankieren op het internet”. De maatschappij verwacht steeds vaker dat we onze bankzaken regelen via het internet. Deze cursus is voor iedereen die hulp nodig heeft met op een veilige manier online te bankieren, of wil weten hoeLees verder
Op zondag 15 oktober e.k. heeft de 22e “Historische Beurs Vlaamse Beweging” plaats van 9.00 tot 16.00 uur. Na 20 jaar Nijlen, heeft deze beurs nu voor de 2de maal te Kontich plaats, georganiseerd door het Vormingsinstituut Wies Moens VZW, in samenwerking met de Vlaamse Verzamelaarskring. Plaats : Ontmoetingscentrum Pronkenborg, PronkenbergstraatLees verder
Op vrijdag 27 oktober 2017 vindt voor de vierde keer de nationale actiedag tegen woninginbraken ‘1 dag niet’ plaats. Bij de overgang van zomer- naar winteruur, en de hele week daarrond, zal in gans België extra aandacht worden geschonken aan woninginbraken. Dat fenomeen aanpakken is en blijft een prioriteit vanLees verder
Andere stemmen in de PS www.doorbraak.be – door Jules Gheude De voormalige baas van AWEX (het Waalse exportagentschap) Philippe Suinen is een socialist. Meer bepaald was hij de kabinetschef van Di Rupo toen die eerste minister was. Professioneel gezien was zijn invloed van die aard dat men hem zowat alsLees verder
Op voorstel van minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA) werd een wetsontwerp goedgekeurd dat het aanvullend pensioen, ook wel de tweede pensioenpijler genoemd, voor zelfstandigen regelt. “Dit is goed nieuws voor de vele kleine zelfstandigen”, zegt Van Overtveldt. “Zij krijgen nu eindelijk ook de mogelijkheid om een aantrekkelijk extralegaalLees verder
Na het openingsconcert in Edegem vervolgen we deze 12de jaargang van de cyclus NeerdorpenKLASSIEK! 2017-2018 met frivole opera-aria’s en duetten door sopraan Dorine Mortelmans en bariton Elias Benito-Arranz in Borsbeek, begeleid door pianist Philippe Riga. Donderdag 26 oktober 2017 om 20.15 uur in de Sint-Jacobuskerk van Borsbeek De lieve PaminaLees verder
Hove Vandaag opent Natuurpunt, samen met de Provincie en de gemeente Hove het Uilenbos en omgeving. Na jaren ijveren is het zo ver : Natuurpunt Zuidrand Antwerpen kon recentelijk het bos en een groot stuk historisch waardevol landbouwterrein aansluitend aan het bos aanschaffen met steun van de overheid, Kempisch LandschapLees verder
Verdeeldheid in het onafhankelijkheidskamp ? www.doorbraak.be – door Bart Maddens Sinds woensdag is het opnieuw business as usual in Barcelona. Van het revolutionaire sfeertje van dinsdag blijft niets meer over. De honderdduizenden separatisten op straat hebben weer plaats geruimd voor de drommen toeristen. Hoe saai. Nochtans was het nieuws de jongste dagenLees verder
op ons artikel van 4 oktober jl. “Verbitterd raadslid houdt interpellatie zonder voorwerp“. “Niet verbitterd, noch verzuurd, wel erg ontgoocheld en teleurgesteld. Merkwaardig toch, dat men mijn tussenkomst als negatief en als een uiting van ongecontroleerde profileringsdrang percipieert. Gazet van Hove doet hier rustig aan mee. Waarvan anders een titelLees verder