MORTSEL
Ooit werkte iedereen die arbeider was en in de buurt van Mortsel woonde voor Gevaert. Na de eeuwwisseling kende men enkele turbulente jaren maar we hebben de indruk dat de wind stilaan gaan liggen is. Maar is dat wel zo ? We spraken erover met Yves Van Antwerpen, werknemersafgevaardigde en woordvoerder van het ACV, in het bijzijn van zijn plaatsvervanger, Peter Simons.
Agfa-Gevaert ontwikkelt, produceert en verkoopt analoge en digitale beeldvorming. Het heeft verkooporganisaties in 40 landen en op andere plaatsen wordt de markt door een netwerk van agenten en tussenpersonen bediend. Volgens de jaarrekening van 2015 telt de onderneming wereldwijd 10.298 werknemers (uitgedrukt in voltijdse equivalenten). Het bedrijf had een omzet van 1,8 miljard euro en maakte 75 miljoen winst. De voornaamste productie- en onderzoekscentra van Agfa-Gevaert bevinden zich in België (Mortsel, Edegem, Wilrijk, Heultje en Gent), de Verenigde Staten, Canada, Duitsland, Italië en de Volksrepubliek China.
Toch zijn er nog steeds mensen die ‘Gevaert’ kennen als producent van fotorolletjes. ‘De productie daarvan ligt al een tijd achter de rug’, zegt Yves Van Antwerpen. ‘Al in de jaren zestig werd een groot deel verkocht aan Duitsland. We produceerden zowel producten voor amateur- als professionele fotografen. Het amateurgedeelte verhuisde naar Duitsland, het professionele luik bleef in Mortsel. In de jaren ’90 maakten we ook bepaalde basisproducten zoals chemicaliën en kleurpapier. Dat is volledig verdwenen in 2004 toen AgfaPhoto – dat al deze activiteiten groepeerde - voor een symbolische euro werd verkocht aan een groep investeerders uit het voormalige Oost-Duitsland. In Duitsland hebben ze de GMBH (bij ons : BVBA) failliet laten gaan, waardoor 4.000 mensen hun werk verloren. Er lopen nog altijd claims tegen de holding, die juridisch gezien nog in België zit. Dat proces loopt dus al meer dan dertien jaar. We hopen dat er in 2017 eindelijk een definitieve uitspraak komt.’
Agfa maakt geen fotorolletjes meer, maar waar is men dan wel mee bezig ? ‘Er zijn drie afdelingen. Vooreerst is er Agfa Graphics, de grafische afdeling die vooral voor drukkerijen werkt en film- en fotochemicaliën en aluminium-drukplaten maakt om encyclopedia en tijdschriften te maken. Deze divisie vertegenwoordigt ongeveer de helft van de totale omzet. Dan heb je Agfa HealthCare, die ziekenhuizen en andere zorgorganisaties medische beeldvormings- en informatiesystemen aanbiedt . Dat gaat heel ver : zowel het plaatje bij de tandarts waarop je moet bijten bij een radiografie wordt geproduceerd bij Agfa maar ook met het Amerikaanse leger heeft men contracten. Tenslotte heb je Agfa Speciality Products, dat producten levert in verscheidene industriële markten : NDT (Non Destructive Testing), een industriële X-rayfilm die wordt gebruikt voor pijpleidingen, producten voor vliegtuigen en luchtfotografie. Verder werkt men er ook aan materialen voor zonnepanelen en industriële inkten. Tot vorig jaar behoorde ook Cinefilm daarbij, maar dat is nu gedigitaliseerd. Tenslotte worden er ook nog microfilms aangemaakt. Die worden vooral gebruikt door banken omdat die bepaalde documenten twintig jaar lang moeten bijhouden.’
Het lijkt erop dat alles rustig is in de Septestraat. Ooit was het anders. ‘Vanaf 2001 zijn we van de ene herstructurering in de andere gerold. Onze klassieke producten gingen achteruit waardoor de indruk ontstond dat het heel slecht ging met het bedrijf. Bovendien kwamen er nieuwe spelers op de markt. Vroeger bestond de top drie in onze sector steevast uit Fuji, Kodak en Agfa. Nadien zijn de prijzen enorm gezakt, waardoor de omzet daalde. Twintig jaar geleden bedroeg die nog drie miljard. In 2001 werkten er wereldwijd 20.000 mensen voor de firma, waarvan 4.000 in België. Nu is dat teruggevallen naar 3.500, waarvan 1.200 arbeiders. Elke herstructurering ging gepaard met een inkrimping. In 2013 kenden we het laatste grote sociale conflict rond besparingen omdat ons pensioenstelsel werd aangepast. Daarom werken hier nu veel mensen die niet meer gemotiveerd zijn. Ondertussen werden de schulden wel afgebouwd. Het ging om één miljard werkingskosten en 1,2 miljard aan pensioenen. Vorig jaar werd er schoon schip gemaakt. Gevolg : een halvering van de schulden die kon gebeuren omdat we maar aan tien procent van het rendement zitten. In ons land werd heel wat gecentraliseerd. Hierdoor kwam er steeds meer interesse van investeerders, die terug brood zien in Agfa.’
Vorige maand toonde de Duitse groep CompuGroup Medical dat het interesse had in een overname. CompuGroup maakt software voor de medische sector maar is qua omzet een stuk kleiner dan Agfa. De vraag kon dan ook worden gesteld of de Duitsers interesse hadden in alle aandelen, of alleen in die van Agfa HealthCare, niettegenstaande in een persbericht het tegenovergestelde werd beweerd. Toen het nieuws bekend geraakte schoot het aandeel Agfa-Gevaert omhoog met bijna achttien procent. Exact twee maanden na het begin van de gesprekken blies CompuGroup Medical de overnameplannen op. Een concrete reden voor het mislopen van de besprekingen werd niet gegeven, maar volgens Duitse bronnen speelde het lopende pensioenstelsel een belangrijke rol. Bij Agfa Gevaert gingen arbeiders jarenlang op hun 56ste op brugpensioen en kregen ze jarenlang 300.000 euro uitbetaald, verdeeld over negen jaar. Resultaat : de waarde van het aandeel zakte opnieuw.
‘Die pensioenlasten zijn er altijd geweest, ook in Duitsland, Engeland en de Verenigde Staten. Vijf jaar geleden, met de bankencrisis, werden die bedragen mee in de boeken opgenomen, maar op zich blijven ze makkelijk beheer-baar. Op basis van de beurswaarde is Agfa een koopje. Ik ben ervan overtuigd dat er tot op vandaag wekelijks kandidaat-overnemers zich aanbieden. We blijven een begeerde bruid, maar een CEO die 1,6 miljoen per jaar verdient (de Fransman Christian Reinaudo, EM), geeft zijn ‘postje’ niet graag af. Al wie aan de top zit kent mekaar van vroeger door een gezamenlijk verleden bij Bekaert of Alcatel (zoals Reinaudo, EM). Een Duitse firma wou vijf euro geven per aandeel, dat in werkelijkheid twee euro waard was (nu net geen vier euro, EM). Vandaag is er geen referentieaandeelhouder. Vroeger was dat KBC, daarvoor Bayer.'
Yves Van Antwerpen sluit af met een positieve noot. ‘Er zitten nog groeimogelijkheden in Agfa-Gevaert. Door een transformatie kan je er een succesverhaal van maken, al wordt de druk vanuit Azië enorm groot. Wij werken nog altijd voor één van de beter betalende bedrijven, al dateren de laatste echte aanwervingen van de jaren ’90. Maar we zijn ook kwetsbaar. In Mortsel produceren we nu ook voor onze concurrenten, maar dat kan ooit worden omgedraaid.’
(EM)
Foto's (c) Gazet van Hove.
MORTSEL Ooit werkte iedereen die arbeider was en in de buurt van Mortsel woonde voor Gevaert. Na de eeuwwisseling kende men enkele turbulente jaren maar we hebben de indruk dat de wind stilaan gaan liggen is. Maar is dat wel zo ? We spraken erover met Yves Van Antwerpen, werknemersafgevaardigdeLees verder
Doorbraak sprak de filosoof naar aanleiding van zijn nieuwste publicatie Over God. door Sander Carollo – www.doorbraak.be . Eigenlijk is Over God een tussendoortje (140 pagina’s) dat hij schreef op aanraden van zijn uitgever. Vermeersch’ boek is gebaseerd op een artikel dat hij in 1992 publiceerde naar aanleiding van een VTM-uitzending waarin hijLees verder
Het probleem van de sp.a kon niet treffender geïllustreerd worden dan door de rel van afgelopen week over dat “flinkse” interview van John Crombez in De Standaard. Zodra de partijvoorzitter over eender welk onderwerp “wit” zegt, staat de helft van de partij meteen al klaar om, al dan niet anoniem,Lees verder
HOVE Sta je al te popelen om in de schoolvakanties naar de speelpleinwerking te komen ? Of kom je liever op sportkamp om je eens goed uit te leven ? Noteer dan onderstaande datums goed in je agenda. Krokusvakantie 27 februari tot 3 maart : BKO, sport- en spelkamp, Grabbelpas. PaasvakantieLees verder
Naar jaarlijkse gewoonte werd onlangs in het Europees parlement in Brussel zowat 28 miljoen euro uit de begroting van het parlement verdeeld over een 16-tal Europese politieke partijen en hun bijhorende stichtingen. Daarbij één grote nieuwigheid : drie Euro-kritische partijen, waaronder die van UKIP en Nigel Farage, wordt het werkenLees verder
Onze schaapjes zijn nog niet op het droge Europa is als een landerige kerstmarkt op de rand van een slagveld waar religieuze oorlogen worden uitgevochten. door Chris Ceustermans – www.doorbraak.be . Als we ons omwille van een gerechtvaardigde angst door onder meer aanslagen gaan vastklampen aan kerststalletjes in gemeentehuizen, danLees verder
Een “kerkfabriek” is een openbare instelling die de materiële middelen beheert, nodig voor de uitoefening van de eredienst in de parochie. In ons land zijn de kerkfabrieken onderworpen aan zowel het burgerlijke gezag (gemeente) als het kerkelijke gezag (bisschop). Het beheer van de kerkfabriek wordt opgedragen aan de kerkraad. Zij moeten een begroting opstellenLees verder
Een liefdesverhaal tegen de achtergrond van de ondergang van het Avondland, maar niet zoals u denkt. door Pieter Bauwens – www.doorbraak.be . Ik ben een fan van Fikry El Azzouzi. Zijn verhalen zijn goed geschreven, zijn personages zijn geloofwaardig en hij schrijft in een frisse taal met vlotte dialogen enLees verder
De Moslimexecutieve, voluit het Executief van de Moslims van België (EMB), ziet zijn federale toelage voor 2016 met 72.000 euro stijgen. Zo valt te lezen in het Staatsblad van 9 december. Het bericht wordt bevestigd door Sieghild Lacoere, woordvoerster van federaal minister Koen Geens, verantwoordelijk voor de erediensten en deLees verder
in de Zuidrand Tijdens het eindejaar zijn er veel mensen op pad. Dat is ook het moment waarop er meer kans is op inbraken. Het is belangrijk dat u deze dagen uw woning goed sluit. De politiezones HEKLA en Minos geven u enkele tips om ervoor te zorgen dat uwLees verder