Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be .
Deze week publiceert Knack de resultaten van een onderzoek naar een fenomeen dat we allemaal kennen: het bulkt in onze politieke wereld van zoons-van en dochters-van. De Van den Bossches, De Guchten, Michels, Tobbacks, De Clercqen, Anciaux’, en sorry voor wie ik hier vergeet : maar liefst 17% van de federale kamerleden behoort tot een ‘politieke dynastie’. Ze krijgen meer media-aandacht, worden door de partij zelf ook gepusht, en gebruiken de bekende naam bewust als springplank. Het verschijnsel doet zich zowel op Vlaams als op Franstalig niveau voor, en loopt als een rode draad doorheen alle partijen. Het meest nochtans bij diegenen die zich laten voorstaan op moderniteit en progressiviteit: de socialisten en liberalen ('Niet de afkomst maar de toekomst telt').
Over het waarom van deze stijgende (!) trend, en dit uitsluitend in België, daar waar ze elders in Europa afneemt, -Knack waagt zich niet aan hypotheses. Tenzij dan dat het ligt aan de algemene stemplicht en het feit dat politiek niet-gemotiveerde kiezers snel voor een bekende naam kiezen.
Dat is echter maar een heel gedeeltelijke verklaring. Nederland bijvoorbeeld kende tot 1970 ook een stemplicht maar heeft het fenomeen van de politieke familiebedrijven nooit gekend. De oorzaak zit dieper, namelijk in het systeem van de particratie zelf. Partijen zijn bij ons niet zomaar politieke formaties of kiesverenigingen. Ze vormen het centrum van de macht, zetten de beleidslijnen uit en schuiven mensen naar voor die het tot minister schoppen. De rest is decor en theater. De gelijkenis met totalitaire systemen en éénpartijstaten zoals Noord-Korea is opvallend.
Niemand moet er bij ons ook maar aan denken om politiek actief te zijn buiten de partijen om. Ze dragen het systeem en vice-versa. België is een feitelijke meer partijendictatuur, met een kiesdrempel om de opkomst van nieuwkomers zoveel mogelijk af te remmen, en met een dotatiesysteem dat zijn gelijke niet kent.
Dat roept ook een gemeenschappelijk belang op. De partijen vormen samen een supercenakel dat verschillende coalities afscheidt, al naargelang de verkiezingsuitslag, maar dat in wezen altijd rond zijn eigen as draait. De coalities wisselen, maar de burger heeft nooit de indruk dat de politieke logica an sichook maar één millimeter verschuift. Liberaal, socialistisch, katholiek, het maakt allemaal geen moer uit. De monarchie is de ceremoniële drager van deze consensus en blijft ook boven alle twijfel verheven.
De N-VA heeft als nieuwkomer mogen proeven wat dat betekent. Ze is ook een establishmentpartij geworden, met alle kenmerken daaraan verbonden: deelname aan de macht is primordiaal. Zo creëert de nv België haar eigen onkwetsbaarheid, en krijgen we het fenomeen dat de N-VA de Belgische constructie niet afbouwt, zoals haar kernmissie luidde, maar dat integendeel het regime zelf de N-VA aan het ‘belgiciseren’ is.
Dat zonen-van en dochters-van binnen dit systeem carrière maken, is een uitvloeisel van deze consensusdemocratie. Partijen zijn machtsblokken waarbinnen clans onder elkaar uitmaken wie aan de bak komt, en wie waar op de kieslijsten verschijnt. Om de machtscontinuïteit van een partij te verzekeren, zowel intern als extern, valt men terug op een ons-kent-ons-cultuur die onvermijdelijk aan de gezinstafel eindigt. De media spelen deze familiesoap volop mee.
Als prototype kan de lijn Luc Van den Bossche – Freya Van den Bossche gelden, een vader-dochter-erfopvolging binnen de SP.A. Het is een opvolging die deels binnen de Gentse vrijmetselaarsloge werd geregeld, maar ook door de media zelf werd aaneen gepraat. In 2000 zond de VRT het programma ‘Bracke en Crabbé’ uit, een format waar vaders en zonen/dochters onder elkaar een politiek debat mochten voeren. De compleet onbekende Freya werd daar opgevoerd als de nieuwe ster aan de socialistische hemel. En zo geschiedde. Op die manier creëerde de gepolitiseerde publieke omroep zelf de dynastieke lijn binnen de partij waarvan het gros der journalisten lid was, zijnde de SP.A. Een partij die traditioneel een grote voet tussen de deur heeft van het Huis van Vertrouwen.
U kunt zich de incest voorstellen die hieruit vloeit. Het netto-resultaat is wel dat België en zijn deelstaten een metapolitieke oligarchie uitmaken, met een regimepers en een sterke particratie waarbinnen familieclans de plak zwaaien. De families vormen de ruggengraat van de partijen, die het machtsstelsel ondersteunen, en omgekeerd. De beruchte dotaties zijn daar een sleutelelement van: de staat financiert zelf de partijen die haar stabiliseren.
Zo handhaaft dit land, als institutioneel middelpunt van de EU, een bizarre uitzonderingspositie. Europa bestaat voor het merendeel uit republieken, met hier en daar een constitutionele monarchie, maar België is gewoon een ‘regime’. Met dat woord duiden we een politiek systeem aan dat, als dictatuur of als pseudo-democratie, zijn eigen onveranderlijkheid als opperste maatstaf hanteert. Zelfs China is in dat opzicht progressiever en meer vatbaar voor verandering dan België.
De burger staat erbij en kijkt ernaar. Wellicht stemt hij voor BV’s en politieke familiebedrijven, uit cynisme, omdat de macht toch altijd gelijk blijft aan zichzelf, en het gezonder is om de politiek effectief te beschouwen als een stuk amusementsindustrie, eerder dan een instrument tot inspraak en participatie.
Alleen de meest drastische remedie kan hier helpen: België opbreken en de politieke partijen ontbinden. Maar dat wil eigenlijk niemand, behalve een paar losgeslagen republikeinen. Als een democratie alleen nog dient om het status-quo te handhaven, heeft ze alle glans verloren. Om die fatale dynamiek te doorbreken, daar dienen dus revoluties voor. Een woord waaraan de grootste partij van Vlaanderen een broertje dood heeft. Spijts alle retoriek omtrent 'verandering'.
Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.
Foto’s © Reporters.
De particratie en de politieke dynastieën : hoe ze beide het (Belgische) status-quo in stand houden Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . Deze week publiceert Knack de resultaten van een onderzoek naar een fenomeen dat we allemaal kennen: het bulkt in onze politieke wereld van zoons-van en dochters-van. De Van den Bossches, De Guchten, Michels,Lees verder
Hoe de nieuwe IS-terreurdreiging kan leiden tot grensverleggende debatten rond inburgering én een kernstop Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . Terwijl Bart Maddens in deze komkommertijd vrolijk hallucineert over een Vlaamse separatistische eenheidslijst, wordt ons terloops meegedeeld dat de Islamitische Staat zinnens is om heel België met de grond gelijk te maken. ‘AllesLees verder
Kris Peeters blijft met verstomming slaan. Enkele vragen voor de brokkenpiloot van Michel I. Door Klaas Cobbaut – www.doorbraak.be . 1) Verwacht de vice-premier van CD&V echt dat Vlaanderen gelooft dat hij zelf nooit heeft gelekt ? Al die verontwaardiging over de manoeuvres van De Croo : moeten wij echtLees verder
“Beste bierliefhebbers, Onze opendeurdag was een groot succes. Onder een stralende hemel kwamen vele bezoekers onze bieren proeven. De verkoop nam een vliegende start. We verkopen aan de brouwerij, bij Brandtfood én onze bieren gaan vlot over de toog bij Brasserie Bahnhove. We brouwden een nieuw bier: Hip Hop USA. We zijn ookLees verder
De Milieuraad zoekt naar vleermuizen. Met de hulp van een vleermuisdetector gaat men door het park achter het gemeentehuis op zoek naar hun ultrasoon geluid en hoopt men jagende vleermuizen te kunnen bekijken. Datum van afspraak is vrijdag 28 augustus 2015. Vertrek om 20.00 uur aan het gemeentehuis. Tegen 21.00Lees verder
ZomerEnd Feesten Vrijdag 28 en zaterdag 29 augustus zal de Gezinsbond ter hoogte van de Kapelstraat nummer 10 weer van de partij zijn op de ZomerEnd Feesten. Vrijdag met suikerspin en veel info, zaterdag vanaf 10.00 uur met ballonwedstrijd, suikerspin en veel info. Voor 2 EUR kan je een ballon metLees verder
Soms leiden onverwachte gebeurtenissen tot onverwachte conclusies. Door Tom Garcia – www.doorbraak.be . De federale regering mag het communautaire thema dan al in de ijskast gestopt hebben, de deur blijkt niet zo goed te sluiten. Er zijn natuurlijk de usual suspects zoals het Vlaams Belang en de onvermoeibare Bart Maddens.Lees verder
REGIO De partij Groen lanceerde met al zijn 10 gemeenteraadsleden en leden van de OCMW-raad een voorstel om een gedeelte van het vandaag leegstaande oude woonzorgcentrum De Meerminne aan de gelijknamige straat in Mortsel-Dorp te gebruiken als opvangkamp voor vluchtelingen. Groen Vlaams parlementslid en ex-burgemeester van Mortsel Ingrid Pira speeldeLees verder
Vrijdag 18 september 2015 “Friuli, Venezia, Giulia, het vergeten noordoosten van Italië” Voorstelling van deze regio met degustatie van verschillende wijnen en hapjes. Ontdek de echte Prosecco, Friulano (wit) en Refosco (rood). Aanvang : 19.30u. Zaal “Casa di Speranza”, Kapelstraat 101 in Hove. Verdere info op 0473 / 65.30.78. (PatrickLees verder
Herdenking 200 jaar Verenigd Koninkrijk der Nederlanden 3 oktober 2015 Op zaterdag 3 oktober 2015 herdenkt Marnixring Lier Land van Reyen – samen met het stadsbestuur van Lier en het Algemeen Nederlands Verbond (ANV) – de tweehonderdste verjaardag van de oprichting van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Tweehonderd jaar geledenLees verder