11 juli, moet/kan/mag dat nog wel ?
Voor Chris Janssens is 11 juli een dag van collectieve bezinning. Strijd en bewustmaking maken daar deel van uit.
Door Chris Janssens – www.doorbraak.be .
Elk volk, waar ook ter wereld, heeft zijn nationale symbolen – een vlag, een hymne – en zo ook heeft het zijn nationale moment, een gebeurtenis in de tijd, een stichtingsmythe soms, die betekenisvol is voor de nationale identiteit : de nationale feestdag. Het moet dus wel zijn dat deze symbolen een welbepaalde functie vervullen in het leven en de identiteitsvorming van volkeren, naties en staten en aan een diepgewortelde noodzaak beantwoorden. Een noodzaak van zelfbevestiging, een teken van samenhorigheid als gemeenschap, een moment van collectieve herinnering, een bezinning ook over het kostbare goed vrij te zijn en over zijn eigen lot te kunnen beschikken. Dit alles doorgaans geworteld in een gezamenlijk beleefd verleden, een gedeelde taalkundige en culturele identiteit en vaak ook een afstamming van dezelfde stam.
Dat wij Vlamingen een volk zijn, zal vandaag de dag wel niemand meer ontkennen. Dus, ja, Vlaanderen heeft alle redenen om van 11 juli, ons moment van collectieve bezinning, een speciale dag te maken. Maar welke dag ? Een feestdag ? Een strijd-dag ? Ik zeg heel bewust : allebei.
Gevestigde volkeren en naties die over hun eigen staat beschikken, en vrij hun eigen lot kunnen bepalen, kunnen zich ertoe beperken om van hun nationale dag zonder meer een feestdag te maken. Een dag met een dosis pracht en praal, met militair vertoon en de nodige plechtstatigheid. Voor hen volstaat het per definitie dat de nationale feestdag zich tot een zelfbevestiging beperkt van wat ze zijn.
Maar anders dan heel wat volkeren en naties is Vlaanderen nog niet zo ver dat het een gevestigde, vrije natie is. Weliswaar hebben wij als volk al een hele weg in die richting afgelegd. Van een onmondig, onderdrukt en politiek machteloos volk, vaak niet eens bewust van zijn eigen identiteit, hebben wij ons door heel wat inzet en opoffering van vele generaties al goeddeels aan deze minderwaardige positie kunnen ontworstelen tot een volk dat zich bewust is van zijn eigenwaarde en als dusdanig inmiddels eigen parlementaire instellingen en een regering heeft. Daarop mogen we wel eens klinken.
Alles is daarmee niet gezegd. Vlaanderen moet nog een belangrijk deel van het traject afleggen vooraleer het zich een gevestigde vrije natie kan noemen. En daarom is en moet 11 juli voor de Vlamingen ook een strijd-dag zijn.
Een strijd-dag is om te beginnen een dag van bezinning. Bezinning over de fouten die in het verleden werden gemaakt door vorige en huidige generaties Vlamingen, al dan niet vanuit hun oprechte overtuiging om Vlaanderen vrij te maken van zijn voogden. Want wat we tot op heden bereikt hebben, is weliswaar nagenoeg zonder bloedvergieten gebeurd, wat een prestatie is, maar het heeft ons tegelijkertijd flink wat gekost. Honderdduizenden leden van onze volksgemeenschap zijn via verfransing voor ons verloren gegaan. Onze hoofdstad zijn we zo goed als kwijtgespeeld omdat ze telkens als pasmunt moest dienen om op andere vlakken wat meer vrijheid voor ons volk te kunnen verwerven. Grensgebieden zijn om dezelfde reden verloren gegaan of staan op het punt dat te worden, denk maar aan de randgemeenten. En ook een kerngebied als Halle-Vilvoorde bevindt zich ingevolge verfransing en internationalisering ernstig in de gevarenzone.
Bezinning moet er ook zijn over de uitdagingen die ons te wachten staan in onze strijd om onafhankelijkheid. Kunnen we de fouten van het verleden nog goedmaken en hoe kunnen we dat ? Kunnen we onze hoofdstad, grens- en kerngebieden die in gevaar zijn, en die echt wel de onze zijn, opnieuw voor ons winnen en op welke wijze dan wel ? Hoe kunnen we de Belgische omknelling, die ons met haar grendelgrondwet, bijzondere wetten, alarmbellen, dubbele meerderheden en dergelijke meer, nog altijd in een pijnlijke houdgreep vasthoudt, ongedaan maken ? Het zijn allemaal strategisch belangrijke vraagstukken waarop, op een bezinningsmoment als de nationale feestdag, elementen van antwoord gegeven kunnen en moeten worden. Het zijn moeilijke vraagstukken die dan ook doordachte, maar vooral moedige, gedurfde en strijdvaardige antwoorden vergen.
11 juli moet dus feestdag en strijd-dag zijn, maar ook een dag van bewustwording. Als democraten wensen wij immers dat onze strijd voor een onafhankelijke, soevereine Vlaamse natie, die haar plaats in de wereld opeist, ook gedragen wordt door een substantieel deel van de Vlaamse bevolking. Ook op dat vlak is er nog werk aan de winkel. Al te veel Vlamingen gaan nog altijd gebukt onder de knechtenmentaliteit die België en vele eeuwen vreemde bezetting hen hebben ingeprent. Een feestdag als 11 juli kan en moet ook op dat vlak bijdragen tot een brede bewustwording van onze eigenwaarde als volksgemeenschap.
11 juli dus : een feestdag, een strijd-dag en een bewustmakingsdag. Als hij daaraan voldoet, dan heeft zijn bestaan meer dan zin.
Foto © Reporters - coverfoto : 11-Juliviering gemeente Hove, 2015.
Chris Janssens is fractievoorzitter van het Vlaams Belang in het Vlaams Parlement
@chrisjanssensVB
11 juli, moet/kan/mag dat nog wel ? Voor Chris Janssens is 11 juli een dag van collectieve bezinning. Strijd en bewustmaking maken daar deel van uit. Door Chris Janssens – www.doorbraak.be . Elk volk, waar ook ter wereld, heeft zijn nationale symbolen – een vlag, een hymne – en zo ookLees verder
11 juli, moet/kan/mag dat wel nog ? Volgens hoofdredacteur Pieter Bauwens heeft 11 juli zeker nog nut en zeker nu, want we zijn ‘er’ nog niet. www.doorbraak.be Aanloop ‘Wij hebben lang gestreden, gebedeld en geklaagd en nog zijn wij verschopten, de knechten in de staat,’ of ‘Wat meldt u deLees verder
11 juli, moet/kan/mag dat wel nog ? Bert Anciaux : 11 juli is een feestdag om als gemeenschap zichzelf te vieren, maar alstublieft nu ook weer niet overdrijven ! Door Bert Anciaux – www.doorbraak.be . Meer verbondenheid en solidariteit, daar wordt iedereen beter van; een steunbeer in mijn politieke overtuiging. NaastLees verder
Zaterdag 11 juli 2015 Feest van de Vlaamse Gemeenschap. Hang de Leeuwenvlag uit ! Fotozoektocht 13.00u. Dienstencentrum Ten Hove, René Verbeecklaan 3 Hove. Org. OKRA-Hove. Zondag 12 juli 2015 VWB Zomerrit Maldegem (70/120 kilometer) Org. : WTC De Lustige Trappers. Samenkomst om 7.30u. aan Sportpark Hove, Paul van Ostaijenlaan.Lees verder
HOVE MEDEDELING VAN “FAN VAN HOVE” “De huidige bestuursmeerderheid (N-VA en pH7) ruziet al maandenlang over de toekomst van het Lokaal Dienstencentrum Ten Hove. Een oplossing, laat staan een concreet voorstel leek verder af dan ooit. Tot plots op de OCMW-raad van 23 juni de renovatie van het Dienstencentrum geagendeerdLees verder
11 juli, moet/kan/mag dat wel nog ? 11 juli is volgens Bart Maddens nog lang geen nationale feestdag, maar ook geen strijddag meer, want geofficialiseerd en getemd. Door Bart Maddens – www.doorbraak.be . Ik heb me al vaak de bedenking gemaakt : hoe jammer toch dat de Vlamingen hun veldslagLees verder
Hoe slecht begrepen ‘democratisering van het onderwijs’ leidt tot een neerwaartse spiraal inzake kennis, inzicht, denkvermogen. Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be De gemiddelde Vlaamse journalist in spe weet Iran en Nigeria niet liggen op de kaart. Het is een van de opvallende conclusies uit het eerste onderzoek naar het algemeneLees verder
Mortsel Film- en comedyavonden on der de shelter van Fort 4 aan BAR4! De filmavonden worden georganiseerd in samenwerking met Cinema M en starten tussen 21.30u. en 22.00u. als het donker genoeg is. Breng je eigen stoel mee. Op een frisse avond voorzien wij dekentjes om jullie warm te houden.Lees verder
Griekse Kwestie draait heel wat rollen om Het ‘Greferendum’ heeft Vlaanderen op z’n kop gezet : Links verdedigde een jingoïstisch projectiel, Rechts een antinationale superstaat. Door Daniël Walraeve – www.doorbraak.be . Zullen de Europese leiders voet bij stuk houden, nu Griekse kiezers het hervormingsbeleid van de schuldeisers hebben gebuisd ?Lees verder
VLAANDEREN VLAGT VERDER Nu zaterdag is het 11 juli, de Vlaamse Nationale Feestdag of het Feest van de Vlaamse Gemeenschap. In de federale regering mag er gedurende vijf jaar niet over “communautaire zaken” gesproken worden, terwijl zowat alle maatschappelijke dossiers communautair zijn in dit landje. Maar het staat niet inLees verder