11 juli, moet/kan/mag dat wel nog ?
11 juli is volgens Bart Maddens nog lang geen nationale feestdag, maar ook geen strijddag meer, want geofficialiseerd en getemd.
Door Bart Maddens – www.doorbraak.be .
Ik heb me al vaak de bedenking gemaakt : hoe jammer toch dat de Vlamingen hun veldslag in 1302 niet een maand vroeger hebben uitgevochten. Dan viel de Vlaamse feestdag op 11 juni en zou de maatschappelijke impact ervan veel groter geweest zijn. Het zou immers een extra vrije schooldag zijn, met alle gevolgen van dien voor ouders en kinderen. Want laat ons eerlijk zijn, vandaag merk je het nauwelijks dat 11 juli een feestdag is. De scholen zijn sowieso dicht. De winkels zijn gewoon open. Veel mensen gaan normaal werken, als ze ten minste niet op vakantie zijn. In het beste geval zijn het een paar obligate nieuwsitems in de radio- en tv-journaals die er de man-in-de-straat aan herinneren wat er aan de hand is. 11 juli past daardoor eerder in het rijtje van die andere veelal bizarre dagen die doorgaans onopgemerkt voorbijgaan : de dag van de vrouw, de dag van de aarde, de dag van het kind, de dag van Europa, de dag van de persvrijheid en dan, op 11 juli, de dag van de Vlamingen.
Of het zou moeten zijn dat de Vlaams-nationalisten hun nooit geziene machtspositie in de federale regering zouden gebruiken om van 11 juli een wettelijke feestdag te maken. Maar dan gaat er opeens een loeihard alarm af op de ministerraad en steken de coalitiepartners prompt hun bordje omhoog : ‘Communautaire thema’s streng verboden’.
Tot nader order is 11 juli dus geen échte feestdag, laat staan een nationale. Voor sommigen is het wel een beetje nationaal feestdagje spelen. De voorzitter van het Vlaams Parlement (die een ‘nationale’ toespraak houdt in het Brusselse stadhuis) en de minister-president (die ambassadeurs ontvangt in het Errerahuis) kunnen zich misschien eventjes het staatshoofd wanen van een onafhankelijke staat. In werkelijkheid illustreert 11 juli vooral dat het Vlaanderen van vandaag nog lichtjaren verwijderd is daarvan.
Maar tegelijkertijd is 11 juli ook niet meer de echte Vlaams-nationale strijd-dag die het ooit was. Sinds 1973 heeft 11 juli een officieel karakter gekregen. Daardoor is het Guldensporenfeest als het ware gedomesticeerd. Dit officiële karakter wordt aangegrepen als alibi om Vlaamsgezinde sprekers te muilkorven. Want 11 juli moet zogezegd een feest zijn voor alle Vlamingen, en niet enkel voor de Vlaamsgezinden. Twee jaren geleden was De Morgen (8 juli 2013) geschandaliseerd omdat er op de officiële sprekerslijst van de vzw Vlaanderen Feest! een aantal radicale flaminganten stonden. Daar waren zelfs een aantal separatisten bij, stel je voor. Een paar dagen later leek de Kortrijkse burgemeester Vincent Van Quickenborne dit te onderschrijven. Hij ging er (in De Standaard van 10 juli 2013) prat op dat er tijdens de officiële herdenking aan het Groeningemonument ‘geen politieke en separatistische boodschap gericht tegen België’ zou weerklinken. Want ‘dat niveau vormt nog steeds een meerwaarde’.
In Kortrijk hebben ze lang in hun maag gezeten met de toespraak die ik daar op 10 juli 2010 heb gehouden. Men was toen gechoqueerd omdat ik België een ‘institutionele vuilnisbelt’ durfde te noemen. Minister-president Kris Peeters was misnoegd omdat ik meer applaus kreeg dan hij. Bij wijze van revanche heeft hij de daaropvolgende jaren geweigerd om nog het woord te voeren aan het Groeningemonument. Meer applaus krijgen dan de minister-president op een 11 juliviering kan nochtans bezwaarlijk als een grote prestatie worden beschouwd. Want op de ‘hoogwaardigheidsbekleders’ na bestaat het publiek bijna uitsluitend uit radicale flaminganten. Nogal wiedes dat die enthousiaster reageren op een uitgesproken Vlaamsgezinde toespraak dan op het meer voorzichtige discours van een minister-president.
En dat is nu net het probleem. Op 11 juli worden de flaminganten vooral gebruikt als figuranten. Ze dienen om de zaal of het plein te vullen. Maar ze krijgen niet meer te horen waar ze eigenlijk voor komen : radicale Vlaamsgezinde taal. Want 11 juli is het feest van alle Vlamingen en niet enkel van de flaminganten, weet je wel. Alleen komen die ‘andere’ Vlamingen niet opdagen. Terwijl de flaminganten wel hun strijd-dag kwijt zijn. Dat is de paradox waarin 11 juli gevangen zit.
Misschien moeten we ons gewoon niet te veel aantrekken van dat officiële gedoe rond 11 juli. Misschien steken we beter wat meer energie in de organisatie van niet-officiële radicale 11 juli-vieringen. Vieringen die veel meer aansluiten bij de geest van de oorspronkelijke Guldensporenfeesten : niet doen alsof Vlaanderen al een échte nationale feestdag heeft, maar ervoor strijden.
Foto © Gazet van Hove.
11 juli, moet/kan/mag dat wel nog ? 11 juli is volgens Bart Maddens nog lang geen nationale feestdag, maar ook geen strijddag meer, want geofficialiseerd en getemd. Door Bart Maddens – www.doorbraak.be . Ik heb me al vaak de bedenking gemaakt : hoe jammer toch dat de Vlamingen hun veldslagLees verder
Hoe slecht begrepen ‘democratisering van het onderwijs’ leidt tot een neerwaartse spiraal inzake kennis, inzicht, denkvermogen. Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be De gemiddelde Vlaamse journalist in spe weet Iran en Nigeria niet liggen op de kaart. Het is een van de opvallende conclusies uit het eerste onderzoek naar het algemeneLees verder
Mortsel Film- en comedyavonden on der de shelter van Fort 4 aan BAR4! De filmavonden worden georganiseerd in samenwerking met Cinema M en starten tussen 21.30u. en 22.00u. als het donker genoeg is. Breng je eigen stoel mee. Op een frisse avond voorzien wij dekentjes om jullie warm te houden.Lees verder
Griekse Kwestie draait heel wat rollen om Het ‘Greferendum’ heeft Vlaanderen op z’n kop gezet : Links verdedigde een jingoïstisch projectiel, Rechts een antinationale superstaat. Door Daniël Walraeve – www.doorbraak.be . Zullen de Europese leiders voet bij stuk houden, nu Griekse kiezers het hervormingsbeleid van de schuldeisers hebben gebuisd ?Lees verder
VLAANDEREN VLAGT VERDER Nu zaterdag is het 11 juli, de Vlaamse Nationale Feestdag of het Feest van de Vlaamse Gemeenschap. In de federale regering mag er gedurende vijf jaar niet over “communautaire zaken” gesproken worden, terwijl zowat alle maatschappelijke dossiers communautair zijn in dit landje. Maar het staat niet inLees verder
Veleau is avontuurlijk fietsen langs waterlopen, in de provincie Antwerpen De provincie kent heel wat mooie waterplekjes. Als je een aantal van die plekjes aan elkaar rijgt, krijg je prachtige fietslussen van ongeveer 26 km lang. Vorig jaar hebben de meeste gemeenten en steden hun beken aan de provincie overgedragen. DeLees verder
De raadzaal van de provincie Antwerpen vormde gisteren het decor voor de installatie van de nieuwe provinciale Landbouwkamer (PLK). In het halfrond werden een nieuwe voorzitter en bureau verkozen. De volgende 6 jaar zullen zij advies geven aan het provinciale landbouwbeleid. Met de nieuwe start namen werd ook afscheid genomenLees verder
Tot en met 6 oktober kan je opnieuw intekenen op de groepsaankoop groene stroom en gas van het Antwerpse provinciebestuur. Vorig jaar bespaarden meer dan 60.000 huishoudens gemiddeld zo’n 210 EUR per jaar. De gemeente Hove steunt dit initiatief. Inschrijven is vrijblijvend en eenvoudig. Doe daarom mee, bespaar op jeLees verder
Het internationale wielerpeloton van het ICF verzamelt op zondag 2 augustus 2015 weerom in Aartselaar. Dé zomeractiviteit in deze gemeente waarbij renners draaien en keren in de straten en over pleinen. Uiteraard willen ze straks opnieuw voor een kwalitatief hoogstaande organisatie kunnen zorgen. Geniet mee van het laaiend enthousiasme enLees verder
Le mal belge is en blijft een democratisch deficit Naar aanleiding van de ‘elfdaagse’ voor 11 juli wil de Gravensteengroep alle politieke partijen aan de ‘mal belge’ herinneren. De Gravensteengroep heeft lange tijd niets van zich laten horen. Zijn strijd tegen het democratische deficit in het vergrendelde federale Belgische staatssysteemLees verder