Door Roger Swalens – www.doorbraak.be .
Het is tegenwoordig nogal trendy om alles te herleiden tot een vorm van 'wij-zij-denken'. Niets zo nobel als het wegvegen van alle verschillen tussen mensen. Verschillen erkennen en herkennen dreigt weldra misdadig te worden.
We moeten in de eerste plaats verbinden en bondgenoten worden. Dat is het nieuwe credo, ook als het gaat over de Vlaamse Rand rond Brussel in het algemeen en het taalgebruik daar in het bijzonder.
Ik was medeoprichter van de vzw De Rand en heb ook het ontstaan van de Randkrant persoonlijk meegemaakt. Daarom wil graag in alle bescheidenheid enkele uitgangspunten in herinnering brengen die geleid hebben tot het ontstaan van beide initiatieven, die trouwens aanvankelijk geheel los stonden van elkaar.
De vzw De Rand was in de eerste plaats bedoeld om de Vlamingen in de faciliteitengemeenten mee te laten participeren in het cultuur-, sport- en jeugdbeleid dat de Vlaamse overheid over heel het Vlaamse Gewest uitrolde en waar de betrokken (faciliteiten-) gemeentebesturen, waarin Franstaligen het voor het zeggen hadden, niet of met grote tegenzin aan deelnamen. De vzw De Rand had dus in essentie tot doel in de plaats te treden van lokale overheden die zich niet wensten te integreren in het cultuurbeleid van hun regio. (en consequent doorgedacht : het ‘wij-zij-denken’ te milderen).
De Randkrant stond daar zoals gezegd aanvankelijk volkomen los van en werd pas later structureel in de vzw De Rand geïntegreerd. Het was de toenmalige Vlaamse minister-president Luc Van den Brande (CD&V) die de creatie ervan doordrukte. Het uitgangspunt was dat anderstaligen in vele faciliteitengemeenten niet behoorlijk geïnformeerd werden over wat er bij hen op het gebied van jeugdwerking, sport, cultuur, welzijn, ... gebeurde. Concreet en eenvoudig gezegd : men kreeg er bijvoorbeeld het toen militant francofone gratis weekblad Vlan in de brievenbus, terwijl de Vlaamse Streekkrant er in sommige wijken of zelfs hele gemeenten, niet werd bedeeld. Het doel van de Randkrant was dus tegelijk Vlamingen te informeren en anderstaligen te prikkelen om zicht minimaal te integreren (en het door Vlan en andere Franstalige media aangewakkerde ‘wij –zij denken’ in de Rand te milderen).
Er werd ook beslist om de Randkrant te bedelen in alle aan Brussel grenzende Vlaamse gemeenten. De oplage bedroeg meteen meer dan 180.000 exemplaren.
Door Franstaligen beheerste gemeentebesturen stonden in die tijd weigerachtig tot zeer afwijzend tegenover samenwerking met de Vlaamse overheid. Die Franstalige argwaan is in de loop der jaren wel afgezwakt maar nog steeds niet volledig verdwenen.
Ik heb helemaal geen zicht op de kostprijs van de Randkrant met haar (te) hoge oplage, maar men kan zich afvragen of de kostprijs ervan wel in verhouding staat tot het gewenste resultaat : ook anderstaligen te informeren over wat er in de Vlaamse Rand rond Brussel op cultureel, sociaal en economisch vlak gaande is. Bovendien zijn de informatie- en communicatiemogelijkheden sinds de oprichting van de Randkrant zodanig uitgebreid, dat men zich kan afvragen of de vzw De Rand zich niet moet bezinnen over ander manieren om anderstaligen in de Vlaamse Rand te bereiken en te informeren. Met grotere impact en minder kosten.
In Brussel Deze Week van donderdag 15 januari houdt Vlaams Parlementslid Katia Segers (sp.a) een vurig pleidooi tegen de opgelegde besparingen bij vzw De Rand en bij de Randkrant in het bijzonder, onder de mysterieuze, cryptische kop ‘Nederlands in Rand moet wij-zij-denken overstijgen’.
Ik ben het volmondig met haar eens dat Nederlands de standaard moet zijn in De Rand.
Ik vermoed wel dat zij de impact van de Randkrant bij anderstaligen overschat. Ik begrijp ook niet op welke wetenschappelijk bewijzen, onderzoek of vermoedens haar stelling is gebaseerd dat de Vlaamse regering ‘de heterogeniteit van de bevolking enkel benadert vanuit een achterhaalde wij-zij visie’.
Ik heb alle begrip voor de bezorgdheid om het voortbestaan van de Randkrant. Maar daaraan meteen een zekere bekrompenheid koppelen in hoofde van de Vlaamse regering lijkt me ver gezocht. Goede intenties (in de zin van ‘als het goed gaat met Brussel, gaat het ook goed met de Rand’) zijn waarschijnlijk sloganeske veralgemeningen die niet volstaan als argumentatie. Wij zijn er altijd van uitgegaan dat de Rand zich in vele opzichten van Brussel kan, wil, mag en moet onderscheiden. Ja, wij bezondigen ons aan het verafschuwde wij-zij denken. Wie niet ?
Foto : © Randkrant
Roger Swalens is voorzitter van de onafhankelijke vzw Streekvereniging Zenne en Zoniën en ‘ervaringsdeskundige voor de Vlaamse Rand’.
Wij en zij verbonden in De Rand Door Roger Swalens – www.doorbraak.be . Het is tegenwoordig nogal trendy om alles te herleiden tot een vorm van ‘wij-zij-denken’. Niets zo nobel als het wegvegen van alle verschillen tussen mensen. Verschillen erkennen en herkennen dreigt weldra misdadig te worden. We moeten inLees verder
Raadslid Jo Ampe (Hove Beweegt) was afwezig wegens beroepsbezigheden. Er zaten 16 toeschouwers in de tribune. Openbare zitting 01. College van Burgemeester en Schepenen – Aanvaarden van de voordrachtakte tot invulling van het ambt van de 2de schepen – Goedkeuring Bij de installatievergadering van de gemeenteraad in 2013 is deLees verder
door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be Johan Sanctorum gelooft in een algemeen vormend en pluralistisch onderwijsproject. Een pleidooi voor LEF. Als gelukkige bezitter van een diploma filosofie werd me één ding snel duidelijk : dit papier is volstrekt waardeloos, althans als middel om me op de arbeidsmarkt te doen gelden. HetLees verder
De Vlaams Belang afdelingen Mortsel, Edegem, Aartselaar en Hove organiseerden op zondagnamiddag 1 februari jl. hun jaarlijkse nieuwjaarsreceptie samen in zaal “’t Parkske” aan de Edegemsestraat in Mortsel. Er waren een negentigtal aanwezigen, mannen, vrouwen, dik en dun, groot en klein, enkele jongeren. Geen enkele mandataris van een andere politiekeLees verder
Door Karl Drabbe – www.doorbraak.be . Cartoonisten staken altijd al de draak met het Belgische politieke bedrijf. Paul Jamin deed dat voor, tijdens én na de Tweede Wereldoorlog, in de collaboratiepers en later in De Standaard. Het jezuïetenweekblad De Vlaamse Linie (1945-’53) grossierde in oud-collaborateurs. Auteurs, tekenaars, venters, gastredacteurs. Niet weinigenLees verder
Vives heeft het academisch monopolie in studies over de transfers … Jammer, Herman Deweerdt droomt van een beetje meer debat en voegt de daad bij het woord. Door Herman Deweerdt – www.doorbraak.be . In Knack van 21 januari 2015 staat in een interview met de Antwerpse bisschop Johan Bonny : ‘Kardinaal GodfriedLees verder
Onze gemeente steunt jaarlijks een aantal ontwikkelingsprojecten in de derde wereld die Hovenaars opzetten of er aan deelnemen. Het gaat meestal over kleinschalige initiatieven gedragen door idealistische (Hovese) werkers zonder veel bureaucratie en geldverspillingen. Vorige week verzamelden zo’n dertigtal geïnteresseerden – waarvan 20 vrouwen, komt men niet veel voor datLees verder
Ben jij een mantelzorger ? Als mantelzorger draag je de zorg voor iemand in je omgeving. Je staat je chronisch zieke partner bij. Je gaat winkelen voor je buurvrouw in rolstoel. Of je verzorgt een hulpbehoevend familielid. Wegen de zorgen zwaar door ? Mantelzorg kan zwaar zijn. Dat weet jijLees verder
De maskers van Rudi Vervoort vallen af Door Daniël Walraeve – www.doorbraak.be . Toegegeven : de context is natuurlijk anders. Maar voor de rest doen veel Brusselse recepten denken aan een zeer onfris verleden ! Minister-President Rudi Vervoort (56) is een ambitieuze leider die zijn stadsgewest wil doen herleven. VervoortLees verder
MORTSEL Verschillende actoren uit de erfgoedsector zetten in Mortsel een ambitieus plan op om de stad culinair beter op de kaart te zetten. Het persmoment in Hoeve Dieseghem op 9 januari jl. was dan ook een succes. Vandaag willen koks, bakkers, leerkrachten, heemkundigen en bedrijfsleiders het waardevolle werk van deLees verder