Door Erik D’Hamers – www.doorbraak.be .
Van Mongolië naar Vlaanderen is niet alleen ver in kilometers, ook in cultuur. Een Vlaams-Mongolische kijk op leven en werken in Vlaanderen. Naran (42) nam in 2011 het vliegtuig in Ulaanbaatar naar Berlijn. In Mongolië had ze een eigen schoonheidssalon, maar de zaken verliepen niet zoals gewenst. Te weinig klanten wegens de lage welvaart. In haar thuisland leeft meer dan 36% van de bevolking onder de armoedegrens en 25% lijdt zelfs honger. Waarom verhuisde ze naar Antwerpen ? Hier woonde een jeugdvriendin die haar overtuigde om uit Mongolië weg te trekken en een nieuwe toekomst op te bouwen. Ondertussen is ze getrouwd, volgt tweemaal per week Nederlandse les 2.1 en is ingeschreven bij de VDAB als werkzoekende.
Hét belangrijkste integratie-instrument is de kennis van het Nederlands; een moeilijke taal voor nieuwe Vlamingen. Maar het blijft dé sleutel naar integratie. In eerste instantie dacht ze dat Engels dé universele taal is in het Westen was, maar al snel ontdekte ze dat Nederlands prioritair is. Vlamingen verwachten van een nieuwkomer dat ze eerst Nederlands leren en vervolgens kunnen integreren, maar het is net andersom. Je moet hier eerst een leven opbouwen en daarna -én gelijktijdig- leer je de taal. Vlaanderen is op dat vlak heel veeleisend, grotendeels ook terecht. Vlamingen zijn heel gesloten, ze spreken je op straat niet zomaar aan. Als zij het wel doen dan is het zelfs dikwijls in eerste instantie in het Engels. Dat bemoeilijkt nog het leren van het Nederlands, want als nieuwkomer durf je de taal niet zo makkelijk spreken uit angst om fouten te maken. Zonder hulp van Vlamingen is het quasi onmogelijk om aan de vele bureaucratische eisen te voldoen om Belg te worden. Een bankrekening openen is trouwens helemaal onmogelijk als je nog geen identiteitskaart hebt. Verschillende instanties vragen ook documenten die je moet laten vertalen en legaliseren door de ambassade en notaris. Je zou verwachten dat ze deze dan ook centraal bijhouden maar niets is minder waar. Bij een volgende bezoek wordt je geacht deze documenten weer opnieuw boven te kunnen toveren.
De Mongolische nieuwkomers wonen met een groep landgenoten samen in een goedkoop huurappartement. Ze werken -uiteraard in het zwart want ze zijn illegaal- in de Antwerpse rand bij rijke Joden en Indiërs als huishoudhulp aan hongerlonen van 5 à 6 euro per uur. In de diamantsector kunnen ze thuis in hun villa wel extra hulp gebruiken om te poetsen, te strijken en in de keuken. Maar het mag hen allemaal niet te veel kosten. Ze weten dat illegalen toch alle werk aannemen, ook al zijn de lonen zeer laag. Als zij het niet doen dan vinden ze wel iemand anders. Dat ze daarmee niet in orde zijn met de uitstekende sociale zekerheid in ons land beseffen ze onvoldoende of niet. Het bestaan van dit systeem is hen compleet vreemd. Werk is werk; ook al is het zwartwerk zonder enige sociale bescherming. Bling bling Geld, luxe en een beter leven is de grote beslissende factor geweest om naar Vlaanderen te verhuizen. Alles moet voor hen nieuw zijn en blinken; bling bling en ping ping. Tweedehandsspullen komen er niet in. Een stad bezoeken ? Ja fijn, maar vooral om de winkels te zien. De man wordt verondersteld om alles te betalen om zijn gezin te onderhouden. Een ware cultuurschok, in Vlaanderen betaalt iedereen mee aan het huishouden. Ook omgaan met tijd en afspraken maken liggen zeer moeilijk. Op een feestje één of twee uren te laat komen is volkomen normaal.
Naran wil graag een eigen kapsalon voor kinderen openen. Maar zo eenvoudig gaat dat niet, je moet aan een hele reeks eisen voldoen voor je een eigen zaak kan opstarten, voldoende Nederlands spreken, stage volgen, een diploma behalen, startkapitaal opbouwen, een pand huren, een boekhouder betalen ...
Mongolië is een vrij wetteloos land naar onze normen, daar kan en mag alles. Je mag er bij wijze van spreken zomaar zonder vergunning een rivier -formaat Schelde - droogleggen als je er naar goud wil zoeken. Vandaar dat ze van zwartwerk bijvoorbeeld ook geen probleem maken. Alles is beter dan de armoede in het thuisland. Mongolië is rijk aan goud, koper en steenkool. Maar corruptie zorgt er voor dat slechts een klein aantal inwoners hiervan kan leven , de rest leeft in armoede. Een volk krijgt de leiders die het verdient.
Over diversiteit wordt niet nagedacht, dat is gewoon realiteit en vrijheid om keuzes te maken. Het risico op gettovorming en de eigen taal blijven spreken is groot. Nederlands leer je helaas op die leeftijd niet zo snel als een schoolgaande jongere. De stap naar de nieuwe taal en integratie is niet eenvoudig. Naran heeft bij elke administratieve stap hulp nodig. Toch blijft Mongolië hét land van melk en honing. Ze zoekt veelvuldig contact met landgenoten en onderhoudt via internet (Viber, Tango, Skype) contacten met familie en vrienden in het land van Dzjengis Khan. Het thuisland wordt letterlijk bezongen en bewierookt.
Foto © Reporters
De auteur is getrouwd met de Mongoolse Naran en actief in de Vlaamse Volksbeweging (VVB)
Reeks diversiteit in Vlaanderen Door Erik D’Hamers – www.doorbraak.be . Van Mongolië naar Vlaanderen is niet alleen ver in kilometers, ook in cultuur. Een Vlaams-Mongolische kijk op leven en werken in Vlaanderen. Naran (42) nam in 2011 het vliegtuig in Ulaanbaatar naar Berlijn. In Mongolië had ze een eigen schoonheidssalon,Lees verder
KWB danst het nieuwe jaar in Om het nieuwe jaar enthousiast en actief in te zetten, organiseert de KWB voor haar leden een dansreceptie. Ze zien mekaar en kunnen wensen en kussen voor het nieuwe jaar uitwisselen terwijl ze een glaasje drinken en genieten van een lekker hapje. DeLees verder
KVHV-uitval tegen bisschop Johan Bonny vertoont fundamentalistische trekjes door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . De Antwerpse bisschop Johan Bonny pleitte voor een kerkelijke erkenning van holebirelaties. Hij kreeg prompt reactie van het KVHV. ‘We moeten binnen de kerk zoeken naar een formele erkenning van de relationaliteit die ook bij veelLees verder
Nu alle pakjes onder de kerstboom verdwenen zijn, is het op zaterdag 10 januari 2015 tijd voor de jaarlijkse kerstboomverbranding en nieuwjaarsreceptie ! Het gemeentebestuur biedt van 18 tot 19 uur een gratis glaasje glühwein of chocomelk aan. Dankzij de Scouts van Hove, JAanimo en de jeugddienst word je totLees verder
T.a.v. Rudy De Leeuw, Marc Leemans, Jan Vercamst Door Sven Dekimpe – www.doorbraak.be . Gezien de gebeurtenissen van de voorbije weken, (nationale– en regionale stakingsdagen en de huidige houding van deze vakbonden na het overleg van de groep van tien) lijkt het mij meer dan ooit actueel om vraagtekens teLees verder
Edegem, zaterdag 3 januari 2015 In de basiliek van Edegem, officieel de “Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdesbasiliek” vond zaterdagmorgen de staatsbegrafenis plaats van gewezen eerste-minister en minister van Staat Leo Tindemans. Enkele honderden prominenten, familieleden en vrienden namen afscheid van deze vooraanstaande christen-democraat. Het was een serene plechtigheid. Ze werd voorgegaan door Antwerps bisschopLees verder
Expo 14-18 Jubelpark Op woensdag 21 januari brengt Okra een bezoek met gids aan de tentoonstelling ‘Expo 14-18 : Dit is onze geschiedenis’ in het Koninklijk Legermuseum aan het Jubelpark. Ze vertrekken aan Hove station om 11.50 uur en de gids verwacht hen om 13.30 uur. Leden die wensen meeLees verder
JAARFEEST AZURA Vrijdag 6 februari houden we met de afdelingen van Azura (Aartselaar, Boechout, Edegem, Hove, Kontich en Mortsel) ons traditioneel jaarfeest. Wij zijn heel blij en fier om deze keer Peter Vermeulen te mogen ontvangen. Hij is de bedenker van Ringland. Hij komt ons die avond Ringland voorstellen enLees verder
Wie een aardgasbudgetmeter heeft, kan in de winter een tussenkomst bij het OCMW voor de kosten voor aardgas aanvragen. Gezinnen die het in de winterperiode financieel moeilijk hebben om hun aardgasbudgetmeter op te laden en dreigen zonder verwarming te vallen, kunnen een beroep doen op het OCMW om hun budgetmeterkaartLees verder
Mijn portemonnee als maat van alle dingen Door Daniël Walraeve – www.doorbraak.be 2014 was het jaar waarin iedereen politiek ging afmeten aan hoeveel het beleid hem of haar persoonlijk kostte, en hoeveel een ander moest ophoesten. Alsof er geen andere graadmeters bestaan om het bestuur te beoordelen. Voorlopig valt hetLees verder