DE FRANSE ZELFMOORD
Door Paul Muys – www.doorbraak.be .
Frankrijk loopt storm voor het fenomeen Éric Zemmour, journalist, schrijver en debater, volgens wie het verval van de natie de schuld is van de overwegend linkse, politiek-correcte elite. Zemmour geeft een stem aan de kleine man die vervreemd is van het nieuwe Frankrijk en ongerust over de toekomst , nu dat land naar zijn overtuiging opteert voor een 'zelfmoordkoers'.
‘Uniek in de geschiedenis : wij (de Fransen, maar ook andere Europese volkeren) gaan niet ten onder aan de agressie van een of andere buitenlandse strijdmacht. Nee, we hebben die ineenstorting aan onszelf te wijten. De ‘elite’ , die sinds Mei ‘68 politiek, media en onderwijs domineert, heeft gewillig de deuren geopend voor de invasie die van buiten komt, door systematisch onze waarden uit te hollen en onze identiteit op de helling te zetten.’ Het is precies wat een flink deel van de stilaan radeloze, maar vooral stuurloze Franse publieke opinie wil horen.
De profeet van dienst is Éric Zemmour. Geen Fransman anno 2014, of hij heeft een mening over deze welbespraakte, altijd glimlachende provocateur. Velen wijzen zijn denkbeelden verontwaardigd af als racistisch, antifeministisch en reactionair. Anderen juichen hem toe, omwille van zijn verdediging van de traditionele waarden. Ze kénnen hem ook, want deze journalist voor onder andere Le Figaro , is de afgelopen maanden niet weg te branden uit de vele talkshows op radio en tv en uit kranten en weekbladen.
Zemmour, naar eigen zeggen van joods-berberse afkomst maar in 1958 in Frankrijk geboren, is een overtuigd Frans staatsburger. Weldenkende democraten, les ‘bobos’, (les bourgeois bohème), zoals hij ze ironisch noemt, zien in Zemmour een regelrechte bedreiging van de samenleving zoals zij ze wensen. Met dit media-fenomeen zijn we in elk geval ver verwijderd van het politiek-correcte denken. Zijn tegenstanders verwijten Zemmour met zijn uithalen tegen de massale immigratie het bedje te spreiden van het Front National. Zelf weigert hij pertinent zich voor welke kar dan ook te laten spannen. Hij zegt geen politieke ambities te hebben, en slechts een analyse te maken van de omstandigheden waardoor Frankrijk in een negatieve spiraal is terechtgekomen. Dat gaat slecht aflopen, voorspelt hij, en dat is uitgerekend de schuld van deze bobo’s. Die willen geen kwaad woord horen over de immigratie, maar sturen hun kinderen wel naar ‘witte’ scholen en zetten nooit een voet in de banlieue van Parijs, Lyon of Marseille. Het zijn ook niet hun auto’s die door immigrantenjongeren telkens weer in de fik worden gestoken.
Zemmour staat als polemist en debater goed zijn mannetje (beluister en bekijk hem maar eens op YouTube). Zijn succes dankt hij aan de helderheid van zijn betoog, zijn eruditie, zijn gave voor synthese en zijn scherpe pen (en tong), veeleer dan aan zijn originele ideeën. Critici hebben hem smalend al eens afgedaan als ‘le Finkielkraut du pauvre’. Hij zal niet ontkennen dat hij leentjebuur heeft gespeeld bij een filosoof als Alain Finkielkraut (die, als tegenstander van het multiculturalisme ‘immigratie een té belangrijk thema vindt om het aan Marine Le Pen en het FN over te laten’) . Een andere inspiratiebron is de hoogbejaarde auteur Jean Raspail. Die verwacht ‘rond het jaar 2050 een situatie waarin de autochtone Fransen de oudere helft van de bevolking zullen vormen. De andere, jongere helft zal bestaan uit maghrebijnen , zwarten en Aziaten van overal, afkomstig uit het onuitputtelijk reservoir van de Derde Wereld en gedomineerd door de islam, met zijn jihadisten en fundamentalisten’.
En nu is er dus ‘Le Suicide Français. Les 40 ans qui ont défait la France ‘ (‘De 40 jaar waarin Frankrijk naar de bliksem is gegaan’), een vuistdikke bestseller die a rato van 5.000 exemplaren per dag de deur uitgaat, een resultaat waartegen zelfs het schandaalsucces van het boek van Valérie Trierweiler, de ex van President Hollande, bleekjes afsteekt.
De erfgenamen van Mei ‘68 hebben het volgens Zemmour gemunt op de traditionele waarden zoals het gezin (‘het huwelijk voor allen’) en de school (waar kinderen van 11 al vragen voorgelegd zouden krijgen over hun seksuele geaardheid ). Ze moedigen de kennis van het Engels aan ten nadele van het Frans, en doen zo precies wat buitenlandse multinationals wensen. Zij hebben de mond vol over mensenrechten maar reduceren het individu tot een consument. ‘Links’ en ‘rechts’ vindt Zemmour onbruikbare categorieën. Wat is er links of rechts aan het economisch beleid dat de Europese Unie Frankrijk oplegt ? Pakt ‘socialist’ Hollande dat anders aan dan de conservatieve Sarkozy ? Verzetten ze zich tegen het casinokapitalisme waarin de anonieme bureaucratie in Brussel het land meesleurt ? De zelfverklaarde ‘progressieve’ elite domineert nu al jarenlang cultuur, media en onderwijs en kan de bestaande orde niet bekritiseren, simpelweg omdat ze er zelf deel van uitmaakt en de normen mee bepaalt.
Politiek-correct denkend Frankrijk loopt storm tegen Zemmour. Hij is een constante bron van ergernis voor de mensenrechtenlobby . Die sleepte hem met succes voor de rechter wegens racisme, omdat hij geschreven had dat een werkgever een allochtone sollicitant moet kunnen afwijzen. Zemmour blijft erbij : wij zijn niet onverdraagzaam, ons land heeft immers een lange immigratietraditie. We hadden altijd al een geweldig vermogen om immigranten te assimileren. We slaagden erin er échte Fransen van te maken die niet beter vroegen dan zo snel mogelijk volwaardig deel uit te maken van onze, jawel, prachtige cultuur. Door de massale immigratie is dat nu onmogelijk, ook al door het cultuurrelativisme waarmee de soixante-huitards Frankrijk hebben besmet. ‘Van zodra het land zich moet aanpassen aan de immigrant in plaats van omgekeerd, zitten we grondig fout en dat is wat er nu gebeurt’. Je moet natuurlijk geen Fransman zijn om hiermee in te stemmen.
Relevant is het resultaat van een opiniepeiling door het toonaangevende IFOP over wat de Fransen zoal van de ideeën van Éric Zemmour denken. Hooguit 30% van de ondervraagden vellen een positief oordeel over de man. Maar niet minder dan 76 % van de Fransen is het met Zemmour eens dat je haast niets meer kan zeggen zonder racist genoemd te worden. 62 % van de Fransen beamen : de Franse natie gaat teloor door de schuld van Europa, door de mondialisering, de immigratie en het multiculturalisme. Een meerderheid van 56% denkt dat de islam niet te verzoenen is met democratie. Een aanzienlijke minderheid van 45% stemt in met Zemmours uitspraak : ‘Het staat vast dat de meeste drugshandelaars zwarten en Arabieren zijn, dus is het logisch dat de politie meer identiteitscontroles op deze mensen uitvoert ‘. Volgens IFOP toont deze opiniepeiling de gigantische afgrond die gaapt tussen de Fransen en hun politieke vertegenwoordigers.
Zijn talrijke critici horen in bepaalde van Zemmours uitlatingen ook ‘le bruit des bottes’. Hij schreef immers dat het collaborerende Vichy-regime erin geslaagd was alvast een belangrijk deel van de joden met Franse nationaliteit van deportatie door de Duitsers te vrijwaren. ‘Ik wil hiermee hoegenaamd niet de verdediging opnemen van de misdadige Vichy-regering ‘, zei Zemmour, maar dat weerwerk ging verloren in het gehuil dat opsteeg uit de kringen van zijn vele tegenstanders.
Éric Zemmour, Le Suicide Français. Les 40 années qui ont défait la France, Uitg. Albin Michel, Parijs, 2013
DE FRANSE ZELFMOORD Door Paul Muys – www.doorbraak.be . Frankrijk loopt storm voor het fenomeen Éric Zemmour, journalist, schrijver en debater, volgens wie het verval van de natie de schuld is van de overwegend linkse, politiek-correcte elite. Zemmour geeft een stem aan de kleine man die vervreemd is van hetLees verder
Studenten van de Gemeentelijke Kunstacademie maken foto’s in opdracht van het gemeentebestuur van Hove. Deze worden gebruikt voor de uitgave van een fotoboek over onze gemeente. Er wordt steeds getracht uw toelating te vragen. Indien u bezwaar heeft tegen het gebruik van uw foto in het fotoalbum zal deze nietLees verder
Dit plan bepaalt alle dienstregelingen, de aansluitingen, het aantal en de lengte van de treinen in functie van het tijdstip en de lijn. Het plan is meer dan noodzakelijk, want in enkele jaren tijd is het aantal treinreizigers met 70% toegenomen en zijn ook uw mobiliteitsbehoeften sterk veranderd. Met ditLees verder
Hove behoudt de traditie van de kerstboomverbranding. Naar aanleiding van de bezorgdheid van de Milieuraad omtrent de milieuvriendelijkheid van de kerstboomverbranding werd op initiatief van de Jeugdraad (via het gemeentelijk infoblad ‘infoHove’ oktober 2014) de stem van de Hovenaar gevraagd : moet de kerstboomverbranding worden afgeschaft of niet ? EenLees verder
Zondag 16 november 2014 Internationale Herdenkingsdag Verkeersslachtoffers De vzw Rondpunt organiseert daarom een herinneringsmoment voor de vele verkeersslachtoffers op de grens van Hove met Edegem. Samen staan we stil bij alle verkeersslachtoffers van 2013. Letterlijk, omdat elk verkeersslachtoffer er één teveel is. Het verkeer wordt daarom op zondag 16Lees verder
Vrijdag 21 november 2014 Ritmica, Wouwstraat 11 in Hove Avontuurlijk spel vanaf 16.30u. Verhalen om 18.00u. en 18.45u. voor kinderen tussen 3 en 15 jaar. Inkom : 2 euro Inschrijven op www.ritmica.be Gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de LetterenLees verder
DVD over Hovese helden Wereld Oorlog I (1914-1918) Sedert Frans Sermeus aan het hoofd staat van de Hovese Heemkundige Kring “De Markgraaf”, waait er een nieuwe en frisse wind door die vereniging. Naar aanleiding van de herdenking 100 jaar W.O. I, brengt de kring nu een DVD uit rondLees verder
De Ouderenweek loopt dit jaar van 17 tot en met 21 november en daar wordt in Dienstencentrum Ten Hove aandacht aan besteed met enkele speciale activiteiten. Sommige activiteiten zijn vrij toegankelijk, voor andere moet je zeker vooraf inschrijven. Maandag 17 november, van 13.30 tot 17 uur, toegang vrij –Lees verder
De burgerbeweging democratiEdegem is weer op zoek naar de moedige burger van Edegem. Volgens politiek coördinator André van Ekelenburg heeft Edegem vele burgers die zich belangeloos inzetten voor de medemens. Die burgers verdienen meer erkenning. Vorig jaar was Daniel Vandermeulen de moedige burger. Daniel heeft zich heel hard ingezet voorLees verder
Naar aanleiding van ons artikel “Is ‘De Pomp’ een café of een discotheek ?” (11 november 2014) kregen we een reactie van een lezeres. We brengen haar opinie onverkort. “Meer verdraagzaamheid voor het beste café van Hove Ik schrijf deze brief ter aanleiding van de open brief van de overbuur vanLees verder