door Philip Roosen - www.doorbraak.be .
Wil de N-VA-top de komende vijf jaar doorspartelen, dan zal het zijn basismilitanten niet mogen vergeten, stelt professor Philip Roosen.
Niemand kan ontkennen dat N-VA zich de laatste tien jaren zeer sterk heeft geprofileerd. Dit is te danken aan een zeer competente directie en aan een voorzitter die uitpuilt van talent. Menig bedrijf zou hier iets kunnen van leren en zeker een aantal overheidsbedrijven kunnen hier inspiratie opdoen. De partij wordt enerzijds gekenmerkt door een zeer sterke studiedienst die de mandatarissen voedt met cijfers en wetteksten en anderzijds door communicatielijnen en strategieën die tot in de kleinste details afgesproken worden. Deze aanpak en de bijhorende marketing heeft duidelijk gewerkt en heeft ervoor gezorgd dat N-VA momenteel op verschillende echelons in de meerderheid is geraakt. De kracht van verandering heeft dus wel degelijk plaats gevonden, tot ergernis van de andere partijen. Het moge gezegd, dit resultaat verdient respect.
Maar nu breekt de moeilijkste periode pas aan. Het aantal situaties waar sterke groei en succes gevolgd werden door verval zijn legio. Aan de top blijven is namelijk nog veel moeilijker dan er geraken. En hier schuilt de valkuil voor N-VA in de komende jaren. Want wat kan er nog veranderen ? De huidige meerderheid kan aantonen dat ze ons land beter bestuurt dan de PS. Trok N-VA met deze boutade niet het ganse land rond ? En dan, niet te vergeten, de Vlaams-nationalistische insteek waar momenteel afstand van gedaan wordt, al werd dit wel eerlijk en correct meegedeeld op het partijcongres. N-VA wou namelijk meeregeren i.p.v. alleen, als Vlaams-nationalisten, aan de kant te blijven staan.
Meeregeren is nu net de grote uitdaging die zal bepalen of N-VA in de toekomst verankerd zal worden in het politieke landschap of zal afbrokkelen. En dit zal echt niet liggen aan Bart De Wever alleen, maar aan de hele partijtop inclusief alle parlementairen. N-VA heeft jarenlang een oppositiepolitiek gevoerd. Oppositiepolitiek is verschillend van meerderheidspolitiek. In de oppositie kan alles. Men kan niet genoeg rebel zijn en hoe aanstootgevender men is, hoe beter. Men kan als individu, in de oppositie, constant scoren omdat geen enkele regel het individuele gedrag van de politici aan banden legt. In de meerderheid moet men steeds handelen vanuit zijn verantwoordelijkheid naar de meerderheid en naar de gemeenschap waarbij het doen en laten constant moet gewikt en gewogen worden. Het is weinig politici gegeven om deze ommezwaai zonder slag of stoot te nemen. Van impulsief en provocerend gedrag naar gematigd en verantwoordelijk gedrag vergt bewustzijn, zelfbeheersing en vaak ook coaching. Zal men hier de nodige aandacht aan schenken of zal men opgeslorpt worden in de dagelijkse parlementaire sleur en in de media-aandacht ?
Maar de allergrootste uitdaging bij N-VA zal liggen in de verankering met de achterban. Het ongenoegen borrelt stilaan op dat de bestuursleden van de lokale afdelingen vroeger gesmeekt werden om op een lijst te staan, dat er in het begin veel overleg was met de lokale afdelingen en met de leden en dat de situatie nu totaal anders is. Van bottom-up naar top-down met een vleugje inspraak door perfect georganiseerde massa-evenementen waar iedereen, die het aandurft, zijn zegje kan doen. Het feit dat N-VA exponentieel gegroeid is kan deze shift enigszins legitimeren, maar meer echte inspraak van de lokale afdelingen en de lokale mandatarissen dient terug opgewaardeerd te worden, onder welke vorm dan ook. En dan vooral voor essentiële beslissingen zoals de samenstelling van de lijsten, de keuze van de medewerkers, lokale dossiers etc… De N-VA is namelijk een partij met zeer veel bekwame leden. Als geen andere partij hebben de Vlaams-nationalisten mensen in eigen rangen die het verschil kunnen maken. Al weet de partijtop waarschijnlijk niet meer welk talent in hun rangen zit. Eigen talent wordt verdreven in de grootsheid van de partij. Op een paar witte raven na, al komen die ook steeds meer en meer uit het niets opduiken i.p.v. door te groeien vanuit de eigen rangen. Het lijkt wel op een voetbalploeg uit eerste klasse die met moeite nog enkele landgenoten in zijn ploeg opstelt, tot ergernis van diegenen die reeds van in hun jeugd hebben gespeeld voor de club en daarbij ook nog jaarlijks bediend hebben op het steakfestijn en voor de nodige sponsoring hebben gezorgd.
Anderzijds moet men vaststellen dat ons ons kent en dat er wordt geput uit een zeer select clubje vertrouwelingen van enkele zwaargewichten, waar de basis alweer geen inspraak in heeft. Wordt de partij die anders was en die voor verandering heeft gezorgd, dan ook ziek in hetzelfde bedje als alle andere traditionele partijen ? Het ziet ernaar uit dat het anders zijn niet verankerd kan worden voor de toekomst. Nochtans zal de oppositie met vreugde in zijn handen wrijven als de werkvloer niet meer sterk verankerd zal zijn met de partijtop. Want het moment dat Bart De Wever beslist om geen voorzitter meer te zijn, zal onderlinge verdeeldheid het begin van het einde betekenen. Het is een zegen dat Bart De Wever beslist heeft om er nog een ambtstermijn bij te doen. Het is een zegen dat hij bij de volgende verkiezingen de kiezers zal laten beslissen in welke mate de Vlaamse onafhankelijkheid of het confederalisme uiteindelijk waarheid zal worden, al moet men daar dan zonder al te veel kleerscheuren geraken. Het is een zegen dat hij trouw gebleven is aan zijn beslissing om burgemeester van Antwerpen te blijven en dat hij niet gezwicht is voor eervolle posten zoals minister, staatssecretaris of kamervoorzitter. Maar om echt verankerd te zijn in de Vlaamse en Belgische politiek zal hij bij de volgende verkiezingen de kiezers moeten overtuigen van de continuïteit van zijn beleid, van de implementatie van het Vlaams-nationalistische gedachtengoed én van een opgewaardeerde band tussen de partijtop en de basis.
De partijtop en de directie zullen de kaart moeten trekken van transparantie, van breed overleg en van houden en maximaal gebruiken wat men heeft, namelijk een zeer sterke en compentente achterban.
Fervet opus : het werk is in volle gang.
Philip Roosen – www.doorbraak.be .
De auteur is professor aan de Universiteit Gent en afdelingsvoorzitter van en gemeenteraadslid voor N-VA Grimbergen.
Foto (c) Reporters
door Philip Roosen – www.doorbraak.be . Wil de N-VA-top de komende vijf jaar doorspartelen, dan zal het zijn basismilitanten niet mogen vergeten, stelt professor Philip Roosen. Niemand kan ontkennen dat N-VA zich de laatste tien jaren zeer sterk heeft geprofileerd. Dit is te danken aan een zeer competente directie enLees verder
door Sander Carollo – www.doorbraak.be . koninklijk vermogen wordt zwaar onderschat ‘Het paleis liegt’, poogt auteur en royaltykenner Thierry Debels te bewijzen in zijn nieuwste boek Vorstelijk vermogen. Het paleis zou allerlei financiële rekeningen niet bekend maken. Debels onthult het verborgene. N-VA-fractieleider in de Kamer Hendrik Vuye, onder meer bekendLees verder
door Pieter Bauwens – www.doorbraak.be It’s a long way to Tipperary Met 93% procent van de stemmen is Tom Van Grieken verkozen tot de jongste partijvoorzitter van het Vlaams Belang. Maar dat was niet het nieuws op het Vlaams Belangcongres. Een lange rij stond er aan het kieshokje. ErLees verder
Op de laatste gemeenteraad sprak gewezen schepen en raadslid Els Pauwels (CD&V) in naam van haar fractie met een zekere bezorgdheid over de evolutie van de gemeenteraden. “Ik stel vast dat er iedere maand weinig stoffering is van de gemeenteraad. Punten van het College van Burgemeester en schepenen worden regelmatigLees verder
door Harry De Paepe – www.doorbraak.be ‘EEN ZWARE BLADZIJDE OMSLAAN’ Gisteren had Karl Drabbe het over het ‘historische pardon’ uitgesproken door Frans-Jos Verdoodt. De voormalige voorzitter van het Archief en Documentatiecentrum voor het Vlaams-Nationalisme (ADVN) maakte veertien jaar geleden schoon schip met de duistere jaren in het verleden van deLees verder
door Johan Sanctuorum – www.doorbraak.be . De manier hoe ‘lastige luis’ Peter De Roover zich schikt in zijn nieuwe rol van partijsoldaat, is misschien een veeg teken … Het electorale succes van de N-VA, nu verzilverd in een machtspositie binnen het Belgische staatsbestel die aan de vroegere PS of CVPLees verder
door Sander Carollo – www.doorbraak.be . Met Daens mensen doen nadenken Naar aanleiding van de Werelddag van Verzet tegen Armoede stelt het Priester Daensfonds zijn eigenzinnige kijk op maatschappij en armoede voor. De visietekst bevat een waaier aan thema’s met enkele concrete en gevoelige voorstellen. De brede visie is hetLees verder
door Pieter-Jan Van Bosstraeten – www.doorbraak.be . Hoewel de partij het tegendeel beweert, drukte PVDA+ recent nog haar sympathie uit voor de Noord-Koreaanse Arbeiderspartij, die ze veel succes wenste … Amper een dag na mijn Vrije Tribune over de hypocriete houding van de PVDA+ in de kwestie van het ‘VMO-feestje’Lees verder
In de gemeente is er veel te doen over de jaarlijkse nakende kerstboomverbranding van januari e.k. Burgers hebben hierover vragen. Het kwam ook reeds ter sprake op de laatste gemeenteraad. Aan de basis van de onrust ligt een groot artikel in het gemeentelijk infoblad ‘Info Hove’. Groen-links raadslid Anne VanLees verder
Het zit nog altijd niet goed tussen de meerderheidsfracties N-VA en pH7. De discussie draait nog steeds over de integratie van het OCMW in het gemeenteapparaat en de kostprijs van een nieuw Dienstencentrum aan de René Verbeecklaan. De oppositie – ook verdeeld tussen enerzijds CD&V/VLD en anderzijds de groen-linksen –Lees verder