door Johan Sanctuorum - www.doorbraak.be .
De manier hoe 'lastige luis' Peter De Roover zich schikt in zijn nieuwe rol van partijsoldaat, is misschien een veeg teken ...
Het electorale succes van de N-VA, nu verzilverd in een machtspositie binnen het Belgische staatsbestel die aan de vroegere PS of CVP herinnert, heeft uiteraard een hoop mensen eieren voor hun geld doen kiezen. Partijen strijken nu eenmaal dotaties op a rato van het aantal verkozenen, en er vallen een hoop nieuwe jobs uit de lucht in het partijkader, de parlementaire administratie, en de door de Nieuw-Vlaamse Aliantie bemande kabinetten. Grote hilariteit maar ook ongenoegen bij de militanten ontstond, toen Bart De Wever werd opgehaald met de Porsche van ene Joy Donné. Wie ? Jawel, een ambitieuze jongeman die uit de stal van Didier Reynders komt en nu kabinetschef van Jan Jambon wordt. Niet direct een Vlaams-nationalist van het eerste uur. Honni soit qui mal y pense.
Eerder al verbaasde ons de zuigkracht van De Wevers partij, toen media-BV’s die we nooit hadden betrapt op enige flamingante uitspraak, zich tot het winnende politieke merk bekenden, en het ondertussen tot senator (Jan Becaus), minister (Johan Van Overtveldt) of zelfs Kamervoorzitter (Siegfried Bracke) hebben geschopt.
Tot zover dat wat we maar als ‘carrièreflamingantisme’ zullen betitelen, en de wetmatigheid dat ook een zogenaamde anti-systeempartij snel vervelt tot een systeempartij als ze groot wordt en aan de macht deelneemt. Het geval Peter De Roover is echter nog van een andere dimensie. Ooit actief in de Volksunie, groeide hij uit tot een geducht onafhankelijk opiniemaker binnen de Vlaamse beweging. Tot hij dus op zijn beurt geënterd werd door de N-VA, en nu haast hielenklikkend de partijdiscipline ondergaat. Waarbij hij ook quasi-probleemloos alle vroegere radicale standpunten inslikt.
Afgezien van het feit dat men begrip moet opbrengen voor de enorme sociale promotie die aan dat parlementair mandaat vast hangt (De Roover was leraar in het technisch onderwijs), moeten er vraagtekens geplaatst worden bij de mate waarin onafhankelijke opiniërende burgers meegezogen worden in de particratie. Het vermoeden groeit namelijk dat de inlijving van Peter De Roover in de N-VA een bewuste zet van die partij is geweest om een lastige criticus te neutraliseren. Vandaag werpen Bart Maddens en Jean-Pierre Rondas (ooit zetelend voor de N-VA in de beheerraad van de KVS, waaruit hij nadien weer ontslag nam) zich op als de resterende ‘luizen in de pels’, maar ik kan me voorstellen dat Bart De Wever zich kapot ergert aan deze ongeleide projectielen die o.m. via Doorbraak het nieuwe Belgische establishment gehalte van de Veranderingspartij onverbloemd aan de kaak stellen.
De Normandische socioloog en filosoof Alexis de Tocqueville (1805-1859) geldt als een van de grondleggers van de moderne democratische spelregels. Centraal in zijn theorie staat de betekenis van wat wij vandaag het ‘middenveld’ noemen : het geheel van mondige burgers, opiniemakers, verenigingen, comités, actiegroepen, dat nadrukkelijk niét partijpolitiek georiënteerd is, maar wel vanuit een maatschappelijke betrokkenheid de politici op de vingers kijkt en bekritiseert. De luizen in de pels dus. Vandaag spreekt de Franse politicoloog Pierre Rosanvallon over ‘tegendemocratie’ (contre-démocratie) : de formele, partijgebonden en parlementaire democratie kan niet bestaan zonder het gezond wantrouwen van middelpuntvliedende krachten die opiniëren, becritiseren, fulmineren, buiten de politiek-correcte consensus. Alleen of in een comité, op straten en pleinen, binnenskamers, of via de media.
Regelmatig wordt dat middenveld in vraag gesteld. Het zou de normale democratie verstoren en tot lobbyisme aanleiding geven. Niemand minder dan Guy Verhofstadt verbanvloekte in zijn 1ste burgermanifest van 1989 (nota bene geschreven door toenmalig Knack-hoofdredacteur Frans Verleyen) al dat middenveld, als een relict van de verzuilde samenleving. Maar met de N-VA-strategie om zoveel mogelijk kritische massa in te lijven, waarbij terloops ook de Vlaamse beweging zelf als ‘voorbijgestreefd’ wordt weggezet, valt een en ander op zijn plaats : een liberalisme dat niet om kan met bewegingen en actionisme, miskent de essentie van de civiele samenleving.
Dat een partij een andere partij ‘kannibaliseert’ (zoals de N-VA met het VB deed), mag men als een onderdeel van het normale politieke spel zien. Maar dat ze de ambitie heeft om het middenveld te absorberen, lijkt me niet echt democratisch. In het fascisme of het communisme is het middenveld namelijk onbestaande, alles staat in dienst van de staatspropaganda. Ik beweer daarmee niet dat de N-VA een totalitaire partij is. Wel denk ik dat machtshonger, een flinke dosis Machiavellisme, en een zekere mate van verslaving aan het electorale succes ertoe kunnen leiden dat het maatschappelijk middenveld en de kritische burger door de partijstrategen worden gezien als een vervelend nevenverschijnsel. De these van Alexis de Tocqueville wordt dan opnieuw zeer actueel : we hebben politieke dakloosheid en dwarsliggerij broodnodig, om te beletten dat democratie herleid wordt tot particratie.
Een slotbedenking : zijn politieke partijen eigenlijk wel nodig en nuttig ? In een goed uitgebouwde en media-rijke referendumdemocratie van mondige burgers zijn ze wellicht overbodig. Zover staan we nog niet. Integendeel, mensen zijn steeds moeilijker te mobiliseren en vergenoegen zich met de zapdemocratie van het audiovisuele universum. In wat nu al de ‘post-civiele samenleving’ wordt genoemd, komen mensen hun kot niet meer uit en schrijven alleen nog blogs vol of schelden, liefst onder schuilnaam, op een of ander internetforum.
Ik heb zo het gevoel dat die atomisering de kaste van beroepspolitici zelfs goed uit komt. De leegloop van het middenveld, door het Verhofstadt-liberalisme haast als een utopische gebeurtenis gekoesterd, levert alleen meer betutteling en meer institutionalisering op. Een van de vele paradoxen die het politieke universum rijk is.
Coverfoto : Peter De Roover (l) samen met burgemeester Erik Broeckx (r) op de Mortselse jaarmarkt 2014.
Johan Sanctuorum – www.doorbraak.be .
door Johan Sanctuorum – www.doorbraak.be . De manier hoe ‘lastige luis’ Peter De Roover zich schikt in zijn nieuwe rol van partijsoldaat, is misschien een veeg teken … Het electorale succes van de N-VA, nu verzilverd in een machtspositie binnen het Belgische staatsbestel die aan de vroegere PS of CVPLees verder
door Sander Carollo – www.doorbraak.be . Met Daens mensen doen nadenken Naar aanleiding van de Werelddag van Verzet tegen Armoede stelt het Priester Daensfonds zijn eigenzinnige kijk op maatschappij en armoede voor. De visietekst bevat een waaier aan thema’s met enkele concrete en gevoelige voorstellen. De brede visie is hetLees verder
door Pieter-Jan Van Bosstraeten – www.doorbraak.be . Hoewel de partij het tegendeel beweert, drukte PVDA+ recent nog haar sympathie uit voor de Noord-Koreaanse Arbeiderspartij, die ze veel succes wenste … Amper een dag na mijn Vrije Tribune over de hypocriete houding van de PVDA+ in de kwestie van het ‘VMO-feestje’Lees verder
In de gemeente is er veel te doen over de jaarlijkse nakende kerstboomverbranding van januari e.k. Burgers hebben hierover vragen. Het kwam ook reeds ter sprake op de laatste gemeenteraad. Aan de basis van de onrust ligt een groot artikel in het gemeentelijk infoblad ‘Info Hove’. Groen-links raadslid Anne VanLees verder
Het zit nog altijd niet goed tussen de meerderheidsfracties N-VA en pH7. De discussie draait nog steeds over de integratie van het OCMW in het gemeenteapparaat en de kostprijs van een nieuw Dienstencentrum aan de René Verbeecklaan. De oppositie – ook verdeeld tussen enerzijds CD&V/VLD en anderzijds de groen-linksen –Lees verder
Oelegem – Hove Sport 1-2 Na een 0 op 9 moest het 1ste elftal van Hove Sport op de 7de speeldag afzakken voor de moeilijke verplaatsing naar S.K. Oelegem. Na 2 scherpe trainingen en een collectieve toespraak moesten de neuzen terug in dezelfde richting. Op zaterdag deden de beloften hetLees verder
In een reactie op de Vrije tribune gisteren van Pieter-Jan Van Bosstraeten neemt Bert De Belder afstand van het regime in Noord-Korea en vraagt de N-VA hetzelfde te doen van de collaboratie. De PVDA is een snel groeiende partij. In Antwerpen, Genk, Brussel, Luik en Charleroi haalde de linkse partij mooie scoresLees verder
Vlaanderen is al langer in het reine met zijn collaboratieverleden. Franstalig België moet daar nog aan beginnen. Historici zijn het daarover eens. Nu de politici nog. U moet de oefening eens doen. Het aantal boeken en studies optellen over Vlaamse collaboratie en accommodatie tijdens de Tweede Wereldoorlog en die aanLees verder
Op de jongste gemeenteraad van oktober werd er een extra punt bij hoogdringendheid aan de agenda toegevoegd. Alle raadsleden hadden vooraf per e-post het ontwerp al binnengekregen, zodat ze niet voor voldongen feiten werden geplaatst en er eens konden over nadenken. Het gaat specifiek over de verdeelsleutel van de brandweerkostenLees verder
Beste Mortsel-Dorp Concerten sympathisant(e), Tijdens ons eerste seizoen hadden we het genoegen u te mogen verwelkomen op minstens één van onze concerten. In bijlage bezorgen we u dan ook graag een uitnodiging voor ons volgende concert. En er is goed nieuws : de harde – ongemakkelijke – kerkstoelen werden vervangenLees verder