In Vlaanderen is het debat over de onafhankelijkheid van Vlaanderen naar de achtergrond verwezen. In de plaats komen tactische besprekingen over 'confederalisme' of 'een regering zonder PS'. De N-VA zou wel eens oorzaak én slachtoffer van die verschuiving kunnen zijn.
In Schotland wordt volop gedebatteerd over de onafhankelijkheid. Als er een voordeel is aan een referendum, dan misschien dat het de discussie op de agenda zet. Er wordt niet meer rond de hete brei gedraaid, alle argumenten liggen op tafel. Dan blijkt soms maar eens dat de argumenten, de rationele argumenten van een kamp soms wat mager uitvallen. Dan wordt er op de emotie gespeeld: bangmakerij. De mens is in de kern ‘neofoob’ leerde Eric Defoort me ooit, mensen zijn fundamenteel bang van verandering. Ik heb die les nooit vergeten, te vaak word je geconfronteerd met de waarheid ervan. De angst voor iets nieuws is ook een ‘grondstroom’. Daarop mikt het ‘no’ kamp in Schotland. En iedereen weet dat mensen niet enkel op basis van rationele argumenten kiezen of stemmen, misschien zelfs vooral op emotie, ‘buikgevoel’.
Autonomie
Ondertussen heeft iedereen in Schotland een mening en wordt de grond van de zaak bediscussieerd. Dat is in Vlaanderen al lang niet meer het geval. O ja, er is veel discussie over ‘de institutionele chaos’ die België is, de ‘permanente diplomatieke conferentie’ of de ‘heterogeniteitskost’ van België maar meer en meer wordt het antwoord op die problemen in een discussie of vrije tribune het wat tactische en omfloerste ‘Vlaamse autonomie’ en 'confederalisme'. Het viel me op in de vrije tribune van Peter De Roover (onze ex-chef politiek) in De Standaard (16 sept. 2014). Peter De Roover, de man die in de vroege jaren 1990 de Vlaamse Volksbeweging op het spoor zette van de onafhankelijkheid. Die het land afdweilde om in debatten allerhande die Vlaamse onafhankelijkheid te bepleiten. De man die, na het vaak wat lacherige onthaal, menig verdediger van België in zijn hemd zette en de lachers op zijn hand kreeg. Zelfs die pleit voor ‘autonomie’, de mossel-nog-vis-term in de discussie, want je hebt het wel niet over onafhankelijkheid, maar eigenlijk kan je het er toch over gehad hebben. Hoe autonoom is die autonomie eigenlijk bedoeld ?
Politiek van het haalbare
Die laatste vrije tribune van Peter De Roover is tekenend voor het debat in Vlaanderen. Onafhankelijkheid is enkel nog een sneer geworden, meestal in combinatie met de woorden: ‘eerste punt uit de statuten’ en ‘N-VA’. Een onafhankelijk Vlaanderen is geen uitgangspunt meer, geen strijdpunt meer, geen positief verhaal, neen, het is iets waarvoor je je moet verantwoorden, misschien zelfs voor schamen. Onder druk van de politiek van het haalbare is de uiteindelijke doelstelling naar de achtergrond geduwd. De N-VA dreigt in haar eigen schaduw te gaan staan. In die stijl van de politiek van het haalbare is het allemaal tactiek. Er is nu geen draagvlak voor een onafhankelijkheidseis. Neen, eerst een draagvlak voor een confederalisme, of neen, een regering zonder PS. Hoe wordt er een draagvlak voor onafhankelijkheid gecreëerd als er niet open over gedebatteerd wordt of mag worden ? Hoe krijgt dat draagvlak vorm als het woord ‘onafhankelijkheid zelfs uit de weg wordt gegaan ?
Vlaamse beweging
Ondertussen zuigt het succes van de N-VA de beste krachten uit de Vlaamse beweging aan, ook bij Doorbraak. Net die Vlaamse beweging die de N-VA moeten blijven opjagen en achtervolgen om mee het draagvlak voor die Vlaamse onafhankelijkheid te vergroten, om opnieuw het debat ten gronde te voeren. Weg van alle tactiek, opnieuw zin en onzin van Vlaamse onafhankelijkheid bepleiten en bediscussiëren. Die ('radicale') Vlaamse beweging, die nieuwe Peter De Roovers moet aanleveren om overal het onafhankelijkheidsdebat te voeren, wordt - door de partij die het van de agenda haalde - leeggeroofd. Het is te hopen dat die Vlaamse bewegers zich binnen de N-VA roeren, zonder zich tactisch te verstoppen achter wollig taalgebruik. Anders dreigt de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit de bewuste statuten te verworden tot de ‘klassenstrijd’ die lang in de statuten van de socialistische partijen stond. Het staat er als een aandenken aan de begindagen dat er nog voor een overtuiging werd gestreden, toen de partij nog geen deel was van het systeem, maar integendeel dat systeem bang maakte.
Systeem
De N-VA heeft de weg van het participationisme gekozen : deelnemen aan het gezag, in de Belgische regering stappen om haar doel te bereiken. Vele N-VA’ers kennen hun geschiedenis. Ze weten wat de valkuilen zijn van dat participationisme. N-VA weet ook maar al te goed dat de andere partijen in die Zweedse coalities maar één doel hebben: aantonen dat de N-VA een partij is zoals alle andere. Geen partij die het systeem uitdaagt, geen ‘kracht van verandering’, maar een partij die deel is van het systeem. Ook in die Belgische regering moet ze daarvoor durven voor haar onafhankelijkheidsovertuiging uitkomen. En moet ze durven zeggen dat er een alternatief is voor dat eeuwige communautaire gemarchandeer. Dat wordt geen makkelijke oefening en de eerste resultaten van die oefening vallen tegen. N-VA zou zo wel eens oorzaak én slachtoffer kunnen worden van het wegdeemsteren van het onafhankelijkheidsdebat.
Foto © Reporters
Pieter Bauwens - www.doorbraak.be .
N-VA : oorzaak en slachtoffer ? In Vlaanderen is het debat over de onafhankelijkheid van Vlaanderen naar de achtergrond verwezen. In de plaats komen tactische besprekingen over ‘confederalisme’ of ‘een regering zonder PS’. De N-VA zou wel eens oorzaak én slachtoffer van die verschuiving kunnen zijn. In Schotland wordt volopLees verder
Op zaterdagmorgen 20 september jl. organiseerde Beweging.net Hove (het vroegere ACW Hove) een debat onder de titel “Een kwart voorbij”, rond het lokale beleid in Hove. Eind juni jl. zat één vierde van de gemeentelijke legislatuur 2013-18 er op. Nog 3/4 te gaan. Een moment om even terug te blikkenLees verder
maandag, 22 september 2014 Er waren een 40-tal aanwezigen, waaronder een 20-tal leerlingen van de vierde klas van Regina Pacis die les kregen over de lokale besturen. Er waren geen vragen vanuit het publiek. Om 21.15 u. verlieten de leerlingen van RP de tribune, terwijl de raadszitting nog 2 uurLees verder
Waar zijn al die bridgers/sters uit Hove ? Waar blijven ze ? Zin om in Hove te bridgen ? Dat kan, al heel lang trouwens. Sinds ruim 20 jaar bestaat er een bridgeclub die kleinschalig begon en dan langzaam groeide tot wat ze nu is : ruim 50 actieve bridgersLees verder
Op vrijdagavond 19 september was er nog een opgefokt incident door de partij Groen – de gewezen groene burgemeester Ingrid Pira woont in de vlakbij gelegen Rubenstraat – rond de wijkcross die nu naar het Fort 4 werd overgeheveld op zondagvoormiddag. Schoolkinderen van de vrije dorpsschool “De Tandem” werden voorLees verder
Tijden veranderen, toestanden veranderen, mensen veranderen, ideeën veranderen. Vandaag hebben zes op de tien woningen in Vlaanderen een bebouwde grondoppervlakte die groter is dan 104m². Er is de jongste tijd een duidelijkere evolutie naar compacter wonen. De Vlaamse gezinsdikte is ook niet meer wat het vroeger was, met vele groteLees verder
PIET IS NIET ZWART EN GEEN KNECHT Vergeet de Sint-liedjes zoals u ze altijd gekend hebt en leer de nieuwe versie of u zal u moeten verantwoorden voor uw racisme. Onder druk van de Zwarte-Pietdiscussie in Nederland heeft men besloten de oude alom bekende Sinterklaasliedjes te herschrijven, zonder de woordenLees verder
Op vrijdag 3 en zaterdag 4 oktober heeft de jaarlijkse zalm- en kreeftenavond plaats van het Koninklijk Harmonieorkest Sint-Laureys Hove. Dit jaar in de vernieuwde en schitterende zaal “Da Capo” aan de Lintsesteenweg 1 in Hove. De zalm- en kreeftenavond is de eerste activiteit die plaats heeft in deze nieuweLees verder
JOHAN SANCTORUM : ‘FILIP DEWINTER COUNTERT REPUBLIKEINSE VERHAAL VLAAMS BELANG MET GROTESKE GROFBEKKERIJ’ Eén keer wil Johan Sanctorum terugkomen op zijn doortocht bij het Vlaams Belang. Eén interview, aan Doorbraak en daarna niets meer. Over de macht van Filip Dewinter en de machteloosheid van de partij. ‘Filosoof, publicist en blogger Johan SanctorumLees verder
Eerste nederlaag voor Hove Sport Hove sport verloor zondagmiddag op het eigen thuisterrein met 2-3 van titelfavoriet Zandhoven, maar kan terugblikken op de beste wedstrijd van de vier tot nog toe. Heel wat toeschouwers zondag aan de Lintsesteenweg in Hove. Want Hove Sport stond na 3 wedstrijden, en minder goedLees verder