Zo nu en dan zie je op het Internet foto's verschijnen van vrouwen zo'n halve eeuw geleden in islamitische landen. Vrouwen in hoge hakken en minirok in Caïro of zomerse kleedjes in Kaboel, ooit maakten ze deel uit van het dagelijkse straatbeeld. Onlangs zag ik zo'n foto uit Iran gedeeld worden op Facebook. Het was uit foto uit de jaren '70, van voor de islamitische revolutie. En ik dacht : dat lijkt verrassend veel op Iran vandaag.
Iran is een gesloten land. En het is bovendien een vijand van het Westen. Wij kennen de Arabische landen veel beter dan Iran. Iedereen weet intussen dat vrouwen in Saudi-Arabië niet met de auto mogen rijden. We weten dat vrouwen er gehuld lopen in een losse, zwarte chador die het hele lichaam omhult in een grote, vormloze zak. We weten dat de meeste vrouwen er hun gezicht verbergen achter een sluier. Wanneer we denken aan een hoofddoek, dan denken we meteen aan de hijab zoals je die in onze steden ziet, die het hoofd nauw omsluit, en geen sprietje haar laat zien. Wanneer we ons een beeld proberen vormen van de 'Islamitische Republiek' Iran, dan denken we dat het daar ook wel zo zal zijn.
Maar dat beeld is verkeerd. Er zijn heel wat jonge, hoogopgeleide vrouwen die alleen wonen op een appartementje in één van de grote steden, die zelf met hun auto naar het werk rijden, en die in hun vrije tijd in de parken en pleinen van de stad rondhangen in kleurrijke kledij, met een los sjaaltje om hun hoofd, dat enkel de achterste helft van het hoofdhaar bedekt. Een sluier die het gezicht bedekt, is een uiterst zeldzame verschijning in Teheran. Je hebt een speciale vergunning nodig om er één te mogen dragen. Ook een echte chador is eerder zeldzaam. De hijab zie je frequenter, omdat ambtenaren en studenten vaak verplicht zijn om er één te dragen op kantoor of op de campus. Maar de gemiddelde Iraanse vrouw ziet er verrassend Westers uit en gaat ogenschijnlijk nonchalant om met de kledingvoorschriften.
Ik ben zowel in Iran als in Saudi-Arabië geweest, en heb in beide landen met vrouwen gesproken. In Saudi-Arabië enkel met Filipijnse 'gastarbeiders', want als vreemde man mag je niet in de buurt komen van een islamitische vrouw. In Iran komen mannen en vrouwen elkaar wel gewoon tegen in het dagelijkse leven. Als toerist heb je een grote kans om aangesproken te worden door jonge Iraniërs (zowel mannen als vrouwen) die hun Engels willen oefenen. Misschien zegt dat op zich genoeg : als je als vrouw ooit in een situatie zou terecht kommen waarbij je verplicht wordt om te kiezen tussen een leven in Saudi-Arabië, of een leven in Iran, dan lijkt me dat geen keuze waar je lang over moet nadenken. Iran is zonder twijfel het minste kwaad.
Beelden
Beelden zijn sterke wapens om een boodschap over te brengen. De opkomst van de hoofddoek in Europa, heeft voor velen van de hoofddoek hét symbool bij uitstek gemaakt om de situatie van de vrouw aan af te meten. Ook in Iran is de hoofddoek een belangrijk symbool. Maar de onderdrukking van de modieuze Iraanse vrouw is veel minder fotogeniek dan die van in het zwart gehulde vrouwen in Saudi-Arabië. Wie naar Iran reist en een land vol vrouwen in chador verwacht, zou bij het zien van de make-up, de plastische chirurgie, die kleurrijke kledij en de losse sjaaltjes die constant van de haren glijden, wel eens tot de conclusie kunnen komen dat het wel mee valt met vrouwenrechten in Iran. Maar dat zou een erg verkeerde conclusie zijn. De vrouwen van Iran zien er misschien 'vrijer' uit dan de vrouwen van Molenbeek, maar ze zijn het daarom nog niet.
Ja, vrouwen in Iran mogen auto rijden, maar ze mogen niet fietsen. Ze mogen bowling spelen, maar ze mogen niet biljarten. Ze mogen studeren, ze mogen werken, ze mogen reizen, maar... enkel als hun vader (voor ongetrouwde vrouwen) of hun echtgenoot daarvoor de toestemming geeft. En daar zit de grote angel. Met kledingvoorschriften valt te leven, fietsen kun je in afgelegen gebied, ver van de politie. Maar het fundamentele probleem voor de Iraanse vrouw is de patriarchale wetgeving. Vrouwen zijn de speelbal van hun mannelijke familie.
Het echtscheidingscijfer in Iran ligt hoger dan het aantal huwelijken, maar het is de man die beslist. De vrouw heeft weinig tot niets te zeggen. Wanneer je een modieuze vrouw over straat ziet lopen in Teheran, is ze misschien getrouwd met een man die intussen een tweede vrouw heeft, haar niet meer wenst te zien, maar uit wraak ook niet wil scheiden, en de kinderen bij haar heeft weggenomen. Misschien zie je een Westers geklede Iraanse studente, die ruzie heeft met haar vader omdat die niet tevreden is met haar vriendje. Als de vader klacht indient, en ze blijkt niet langer maagd te zijn, dan wachten haar misschien zweepslagen, of een gevangenisstraf (de officiële straf voor seks buiten het huwelijk is steniging, maar sinds 2002 wordt die straf niet meer uitgevoerd). Kledij is een krachtig symbool, maar symbolen vertellen nooit het hele verhaal. Een foto van vrouwen op straat, kan nooit een voldoende graadmeter zijn voor de vrouwenrechten in een land.
Edward Azadi – www.doorbraak.be
Het gevaar van beelden en symbolen Zo nu en dan zie je op het Internet foto’s verschijnen van vrouwen zo’n halve eeuw geleden in islamitische landen. Vrouwen in hoge hakken en minirok in Caïro of zomerse kleedjes in Kaboel, ooit maakten ze deel uit van het dagelijkse straatbeeld. Onlangs zagLees verder
De vakantie komt er weer aan! Vele onder jullie zijn al aan het aftellen om op reis te vertrekken! Vergeet je niet op voorhand je vakantietoezicht aan te vragen want voor inbrekers is het nu een drukke periode mits je huis onbeheerd is. Indien je vakantietoezicht aanvraagt , houden wijLees verder
Hoofdredacteur Pieter Bauwens vraagt zich af of de N-VA niet te laag biedt. Wat blijft er nog N-VA aan de N-VA als er geen structurele veranderingen komen ? Discussie op Doorbraak. Gisteren kon u hier ‘En wat als cdH gelijk had’ lezen. Daarin bepleit Karin Dedecker dat de informatienota vanLees verder
Ontbreekt duidelijk bij “Fan van Hove” … Wat als een Bourgondisch festijn werd aangekondigd door “Fan van Hove” (= CD&V + O.VLD) was eerder een matte en droge bedoening. Vorige week busten militanten van Fan van Hove over heel de gemeente uitnodigingen voor een aperitief. “Terwijl u geniet van eenLees verder
Het nieuws sloeg in als een bom : het cdH zal niet toetreden tot de centrumrechtse regering van Bart De Wever. De ‘non’ van Lutgen klonk zo hard dat het zowaar even de heisa rond de wereldbeker overstemde. Wat wil de cdH eigenlijk ? Alles leek behoorlijk vlotjes te gaanLees verder
De afgelopen weken liep een aanzienlijk gedeelte van de bevolking hoog op met de sportieve prestaties van de Rode Duivels op het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië. Ook in Hove ! Her en der hingen er vele driekleuren – dikwijls gesponsord door o.a. een Waalse brouwerij – aan woningen, winkels enLees verder
Jaarlijks organiseren de inwoners van de Rozenlei een BBQ in het kader van de Feesten van de Vlaamse Gemeenschap. Het is een gezellige boel met een etentje, een springkasteel voor de kinderen en een gezellig samenzijn bij pot en pint waar alle straatnieuwtjes en wetenswaardigheden worden verteld. Het brengt deLees verder
Najaar 1914 In Nederland staat een Belgenmonument. Onze correspondent staat stil bij het verhaal van duizenden Vluchtelingen tijdens WOI in Nederland. ‘België en Holland, lijk zuster en broer hoorden ze bij elkaar,’ schreef Stijn Streuvels in augustus 1914 in zijn oorlogsdagboek. ‘Banden van alle slag hielden ons samen – alleenLees verder
Naar jaarlijkse traditie vierde de gemeentelijke Kunstacademie op vrijdagavond 27 juni jl. het einde van het schooljaar met een receptie en tentoonstelling van de werken van de studenten in De Markgraaf en het nabije Kostershuisje. Alle afgestudeerde studenten kregen hun getuigschrift. Er werden ook enkele prijzen uitgereikt : de prijsLees verder
Tijdens de jongste gemeenteraad van juni hadden zowel de CD&V-oppositie als de groen-linksen van Hove Beweegt enkele actuele vragen in petto voor het zittende gemeentebestuur. Oost-west-as Gewezen schepen en raadslid Jo Ampe (groen-links) had op de gemeenteraad een vraag over de herinrichting van de dorpskern. “Eerder in het jaar werdLees verder