Bestaat de VRT als 'rode burcht' en heeft ze ooit bestaan. De intrede van Jan Becaus doet Paul Muys terugkijken en hij ziet die rode VRT niet.
Toen gepensioneerd VRT-nieuwsanker Jan Becaus onlangs politiek kleur bekende en gecoöpteerd N-VA-senator werd, hoorde je heel wat reacties van het genre : hoezo 'linkse VRT' ? En inderdaad, een Dirk Sterckx ging naar de Open VLD, Ivo Belet vond onderdak bij de christendemocraten en de EVP en Afrikakenner Peter Verlinden blijkt een Volksunieverleden te hebben. En er waren er anderen, zelden van linkse signatuur.
Het is van wijlen Tuur van Wallendael (sp.a-parlementslid en Antwerps schepen) geleden dat iemand binnen de VRT zich nog eens tot de sociaaldemocratie bekende. Dat de sp.a sterk aan electorale aantrekkingskracht heeft ingeboet zal daar wel mee te maken hebben. Sommigen doen die stap naar de politiek af als opportunisme, als postjespakkerij. Maar je kan het ook zien als het aangrijpen van een geboden kans om de politiek eens mee te maken van binnenuit. Zelf heb ik die kans ook wel eens gehad, en achteraf bekeken had ik ze misschien beter aangegrepen.
In de tweeëntwintig jaar dat ik als journalist werkte bij de 'rode staatsomroep', hadden verreweg de meeste collega's geen partijkaart. Dat was ook niet nodig, want de beruchte journalistenexamens van de toenmalige BRT leverden te weinig geschikte kandidaten op, zodat niet nog eens extra op basis van Partei-Angehörigkeit kon worden geselecteerd. Ideologische voorkeur (lidmaatschap van repectievelijk het Davids- of Willemsfonds was voor de christendemocraten en de liberalen al voldoende, de socialisten waren veeleisender) speelde wel een rol voor wie toen in de hiërarchie wilde opklimmen.
Principieel, en ik was lang niet de enige, besloot ik niet alleen buiten de partijpolitiek te blijven maar me evenmin bij een vakbond aan te sluiten. Dat was, al besefte ik dat toen niet, katholieker dan de paus willen zijn en behoorlijk naïef. Of ik het nu wilde of niet, 'men' zette iedereen toch een petje op, en bij de onderzoekers van de politieke evenwichten gold ik als een 'tsjeef'. Dit ondanks mijn rijksonderwijsverleden en wellicht omdat ik in een vrije normaalschool had gewerkt, waar ik als kersvers afgestudeerd leraartje ene Jan (toen nog Jean-Marie) Becaus onder mijn hoede had. Ironisch is wel dat ik niet één keer op de 'tsjevenpartij' heb gestemd.
En dan de mensen die wél kleur bekenden ? Jan Ceuleers, Lucien Boussé, Kris Borms en nog anderen waren leden van de BSP. Voor alle duidelijkheid : dat was natuurlijk hun goed recht. Maar wat betekende dat in de praktijk ? Zeker niet dat ze die partij extra ter wille waren en het nieuws uit socialistische hoek meer aandacht schonken dan nodig. Wel integendeel : ze zouden er werkelijk álles aan gedaan hebben om dat verwijt niet te verdienen. Idem dito voor de aanhangers van het christendemocratisch gedachtengoed (Cas Goossens, Karel Hemmerechts, Julien Peeters) en de enkelingen die zich tot het liberalisme bekenden (zoals Piet Van Roe). Ik vond dat deze mensen het ideaal van de absolute objectiviteit sterk benaderden.
Het bittere antagonisme van de schoolstrijd behoorde inmiddels tot het verleden. De partijen verwachtten ook niet dat ze daar aan de Reyerslaan konden beschikken over gewillige dienaren die zonder meer op hun wenken ingingen.
Zelf maakte ik deel uit van de post-mei '68 generatie, samen met o.m. Johan Depoortere, William van Laeken, Herman de Prins en Tony Naets, nu allen met pensioen : wij waren (en zijn) altijd partijloos geweest. We waren de 'politiek daklozen', die zich niet aangesproken voelden door de partijen die het voor het zeggen hadden. Dat vonden die partijen maar niets. Ze wisten graag wat voor vlees ze in de kuip hadden, maar we waren kinderen van onze tijd, die het moeilijk hadden om totaal neutraal over pakweg de oorlog in Vietnam te berichten. We hadden natuurlijk wel superieuren die dat met argusogen volgden en hun voetvolk wanneer ze dat nodig vonden tot de orde riepen. Denk ik terug aan die tijd, dan meen ik wel dat we wel eens fouten maakten en dat in vraagstelling, intonatie, woordgebruik en/of montage (keuze van de fragmenten uit een interview) onwillekeurig af en toe de eigen mening doorschemerde, waaraan luisteraar of kijker geen boodschap had.
Ondertussen geeft iedereen toe dat absolute objectiviteit een onbereikbaar ideaal is en dat het veel zinvoller is eerlijke verslaggeving te verlangen. Voor het overige : door de veelheid van meningen die bij de publieke omroep te beluisteren zijn, komt die toch al aardig in de buurt van die verlangde objectiviteit.
De tijd staat niet stil. De traditionele ideologische zuilen zijn vrijwel verdwenen. De traditionele partijen hebben hun greep op de omroep moeten lossen. Eén van de voordelen van het doorbreken van het omroepmonopolie vind ik dat de goegemeente nu kan waarnemen dat de VTM net zo rood, blauw, groen of geel is als de publieke omroep. Kritiek over radio en televisie heeft tegenwoordig vooral te maken met de intrinsieke kwaliteiten van de programma's (of het gebrek daaraan), maar dat heeft geen kleur.
Paul Muys is oud-VRT-journalist. www.doorbraak.be .
Foto's (c) VRT - deredactie.be .
Bestaat die eigenlijk wel ? Bestaat de VRT als ‘rode burcht’ en heeft ze ooit bestaan. De intrede van Jan Becaus doet Paul Muys terugkijken en hij ziet die rode VRT niet. Toen gepensioneerd VRT-nieuwsanker Jan Becaus onlangs politiek kleur bekende en gecoöpteerd N-VA-senator werd, hoorde je heel wat reactiesLees verder
Raadslid Mark De Cleene (Ph7) was verontschuldigd. Er zaten nog juist 10 toeschouwers in de publiekstribune. Het verslag van de vorige zitting in mei werd unaniem goedgekeurd. Er waren geen vooraf gestelde vragen vanuit het publiek. Openbare zitting Gemeentelijke basisschool – schooljaar 2014-2015 – vakantie- en verlofregeling – goedkeuring AanLees verder
Heeft na media-paus en Vaticaan-watcher Jan Becaus nu ook de échte paus zich bekeerd tot het separatisme ? Niet echt. Maar in een interview op de Spaanse commerciële omroep Quatro, dat vorige zondag werd uitgezonden, liet Franciscus zich wel verrassend genuanceerd uit over de kwestie van de Catalaanse onafhankelijkheid. ‘WatLees verder
Op zondag 22 juni jl. had in onze gemeente voor de tweede maal op rij het schutterstornooi van “Den Crans Van Aloude schuttersgilden van Antwerpen” plaats. Rond 9u. ’s morgens – als vele Hovenaars nog in hun bed liggen – verzamelde een 40-tal keurig uitgedorste leden van de historische schuttersgildenLees verder
De voorzitter van het Syndicaat van Vlaamse Huisartsen is bezorgd om het nieuwe Elektronisch Medisch Dossiersysteem dat van patiënten wordt bijgehouden. Willens nillens komt immers allerlei informatie in handen van de overheid. Huisartsen werken als zelfstandigen, ze worden de beoefenaars van een ‘vrij beroep’ genoemd. Dit zelfstandige vrij-beroep-statuut is eenLees verder
De zuiderse Picknick in het Hovese gemeentepark ten voordele van enkele sociale projecten in het Zuiden was een groot succes. Zo’n 350 deelnemers vonden op zondagmiddag 22 juni de weg naar het gemeentepark van Hove aan de Geelhandlaan. De organisatie was een samenwerkingsverband tussen de gemeentelijke Cultuurdienst, het Koninklijk HarmonieorkestLees verder
Senaatsperikelen in de N-VA Onlangs berichtte Doorbraak al over de overstap van Jan Becaus naar de N-VA. Het werd meteen duidelijk dat de keuze voor iemand anders dan een oude getrouwe niet in goede aarde viel. Heeft de partij er wel goed aan gedaan ? Kater Zondag 15 juni, ’the day after’.Lees verder
Als het van hoofdtrainer Bram Van Aelst afhangt, promoveert Hove Sport na het einde van het komende voetbalseizoen 2014-15 terug naar een hogere afdeling. Maar tussen hoop en werkelijkheid staan dikwijls praktische problemen en de nuchtere werkelijkheid. De eerste mannenploeg van Hove Sport promoveerde na het einde van het voetbalseizoenLees verder
Op zaterdagavond 21 juni – begin van de officiële zomer en de langste dag van het jaar – organiseerde de wijkwerking van de Vredewijk hun “baravan” (samenvoeging van de woorden ‘bar’ en ‘caravan’) aan de spoorwegbrug van de Kasteelstraat. De baravan is een oude tot bar omgebouwde caravan die deLees verder
Het vijfde leerjaar van de Hovese gemeentelijke basisschool Albrecht Rodenbach behoort tot de Fairste Klassen van het schooljaar 2013-14. Dit kadert in de campagne voor de promotie van ‘fair trade’ producten (eerlijke handelsproducten). In totaal deden 455 scholen, samen goed voor meer dan 9.000 kinderen, mee aan deze actie. ErLees verder