Bespreking sociaal programma van de N-VA
In het Vlaams Huis in Brussel vond onlangs een besloten bijéénkomst plaats van een vijftiental diverse vooraanstaanden uit de actieve Vlaamse Beweging. Ze bespraken uitgebreid het sociaal-economische programma van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). Dit omdat die partij een duidelijke radicaal-liberale maatschappijkeuze voorstaat en dit de nodige gevolgen kan hebben opLees verder

In het Vlaams Huis in Brussel vond onlangs een besloten bijéénkomst plaats van een vijftiental diverse vooraanstaanden uit de actieve Vlaamse Beweging. Ze bespraken uitgebreid het sociaal-economische programma van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). Dit omdat die partij een duidelijke radicaal-liberale maatschappijkeuze voorstaat en dit de nodige gevolgen kan hebben op politiek vlak. Door zich zo openlijk voor één bepaalde maatschappelijke denkrichting uit te spreken, kan die partij – vandaag de grootste politieke partij in Vlaanderen en België – van bepaalde maatschappelijke groepen vervreemden, wat negatief kan zijn voor haar imago en politieke slagkracht.














Toen de N-VA eind 2001 werd opgericht in het Gentse Sportpaleis, voerde ik met enkelen een Aktie aan het Spaans consulaat in Gent voor de Basken ; ik herinner me dat een aantal medemanifestanten de navette deden tussen beide plaatsen. Men heeft me meerdermalen proberen te overtuigen om lid te worden maar het sociaal economische heeft me altijd tegengehouden … Ik moet hier en daar ook boven de partijen staan om beter te kunnen functioneren binnen andere activiteiten. Ik rendeer nu eenmaal beter buiten de partijpolitiek. Voor alle duidelijkheid : ik heb hoegenaamd niks tegen mensen die een partij-engagement verkiezen…. Iemand moet het ten slotte doen en ik ben zeker niet anti-politiek, maar men moet bij elke partij zulk een last aan zaken (compromissen, partijtucht, ideologische zaken) meesleuren die men eigenlijk niet wil…
Wat mij vandaag echter het meest verontrust is de stand van de buitenparlementaire Vlaamse beweging waartoe wij als linksflaminganten ook behoren samen met bvb de VVB, etc. Vergeten we niet dat de Vlaamse strijd, zeker de eerste 100 jaar uitsluitend gedragen werd door buitenparlementaire druk. De Vlaams nationale traditie ontstond trouwens uit totale onvrede met de toenmalige kleurpartijpolitiek. De antipolitiek was binnen het Vlaams nationalisme en zeker bij de aanhang nooit ver weg. Ten tijde van de VU-doorbraak, steunde het Vlaams nationale verkiezingssucces op een breedgedragen militantisme : 100.000 op de IJzerbedevaart, strijdbare cultuurfondsen, etc. van dit alles geen spoor meer. Ik zou menig N-VA-mandataris eens willen ondervragen over de Vlaamse beweging en de geschiedenis van … Natuurlijk stelt dat fenomeen zich overal bvb. ook in de arbeidersbeweging. Het ‘déracinement historique’ dat zich in de jaren ’80 situeert, zet zich door; kennis wordt thans bijna uitsluitend door consumptieve methodes geleverd … Het valt zelf niet uit te sluiten dat idealistische bewegingen binnen enige tijd niet meer zullen bestaan…












