De herdenkingen rond 100 jaar eerste Wereldoorlog zouden ook in eigen land wel eens oude wonden kunnen openreiten. Er zijn al de 'deserteurs' maar ook het verhaal van 'de zwarten' is niet afgesloten zegt M.G. Bijnens.
Het artikel ”Mogelijk eerherstel voor 32.000 ‘deserteurs’ “ (HN 24/01/2014) is voor mij een aanleiding om analoge Belgische tekortkomingen tijdens en na de eerste wereldoorlog aan te kaarten. Het gaat om de duizenden Vlaamse ambtenaren die tussen 1914 en 1918 bevorderd werden in het kader van de vernederlandsing van de administratie en het onderwijs. Na de oorlog werden zij beschouwd als sympathisanten van het activisme en ontslagen, zonder vergoeding of recht op pensioen. In de volksmond werden ze als ‘zwarten’ gebrandmerkt. Ze werden niet juridisch veroordeeld zodat ze geen mogelijkheid hadden beroep aan te tekenen. Hun zaak werd behandeld door een zogezegde ‘jury d’honneur’.
Hun nakomelingen, zelfs nog kinderen, en massa’s kleinkinderen en achterkleinkinderen zijn nog in leven en ondergaan bij de herdenkingen opnieuw het trauma van ‘vermeend’ aan de verkeerde kant te hebben gestaan. Ook deze mensen hebben recht op eerherstel en ook zij zijn niet uit op financiële tegemoetkomingen.
Onder druk van de activistische Vlaamse Raad voerden de Duitsers tijdens de eerste wereldoorlog het Nederlands in als enige officiële taal in de Vlaamse administratie. De massa Franstalige ambtenaren werd naar huis gestuurd of gedeporteerd naar Duitsland. Hierdoor ontstonden er enorme leemtes in de bestuurlijke kaders. Om dit probleem op te lossen werden duizenden Nederlandstalige ambtenaren bevorderd. Deze bevorderingen werden met dwang opgelegd met dreiging van verlies van job en pensioen. Een voorbeeld van zulke dwangbevelen kan men vinden in De Standaard van 25 januari 1921 art. ‘Twee maten en twee gewichten.’
In genoemd artikel is er sprake van een ambtenaar uit Brugge die een bevelschrift kreeg een andere functie te aanvaarden. Hiervoor werd hij na de oorlog ontzet uit zijn ambt. Zijn rechtstreekse overste die hem het bevel gaf werd na de oorlog gedecoreerd.
Persoonlijk werd ik toevallig geconfronteerd met deze materie in de periode 2007 tot 2010. Ik interesseerde mij voor de werken en het leven van de schrijver Alfons Jeurissen.
Jeurissen (˚1874) was afkomstig uit Hasselt en tolbeambte van 1897 tot 1911 in Lanaken en daarna in de omgeving van Antwerpen. Hij stierf in 1925 te Ekeren. Hij was een begaafd schrijver van Vlaamse novellen en werd geroemd als opkomen talent. Zijn talent is nooit tot bloei gekomen om professionele reden (de talrijke verhuizingen als douane) en het feit dat hij na WO I ontzet werd uit zijn ambt omdat hij in augustus 1918 de functie van bibliothecaris van het ministerie van financiën te Brussel had aanvaard na het ontvangen van een dwingend bevel.
Gedurende mijn opzoekingswerk had ik het geluk in contact te komen met enkele kleindochters van de schrijver en tijdens onze gesprekken werd ik diep ontroerd door de pijn die deze dames nog steeds ondervonden omwille van het, in hun ogen, onrecht dat hun grootouders werd aangedaan.
Toen ik gedurende die periode tijdens een vriendengesprek me liet ontvallen dat ik bezig was met het leven van Alfons Jeurissen kreeg ik de kritische vraag : ‘waarom houdt ge u bezig met een zwarte’ ? En inderdaad als ik in 2010 Wikipedia raadpleegde werd de figuur van Jeurissen als een radicale activist beschreven.
Mijn opzoekingen resulteerden in een boek ‘Een Eeuw Later’ (ISBN 978-810592-2-0(. In dit werk heb ik een speciaal hoofdstuk (pag. 265-271) besteed aan de verhouding van Jeurissen tot het activisme en ik kwam tot het besluit dat hij in geen geval een activist was.
Ik heb de vraag ook gesteld aan Luc Vandeweyer en kreeg volgend antwoord :
‘Het klopt dat – tot dusver – van Jeurissen nog geen ‘bewijzen’ zijn dat hij zich tijdens de oorlog profileerde als militant activist.’
Verder vermeldt Vandeweyer dat alhoewel Jeurissen geen activist was hij toch de kans greep om zijn voordeel te doen. Hierbij wil ik opmerken dat Vandeweyer geen rekening heeft gehouden met de stijl van het dwangbevel dat deze mensen kregen om hun nieuwe functie op te nemen.
Zoals Jeurissen waren er enkele duizenden en in naam van hun families, die het niet aandurven om eerherstel te vragen, doe ik hiermee een oproep om ook de gestrafte ambtenaren in een Belgisch pardon te betrekken.
M.G. Bijnens – www.doorbraak.be .
Een Belgische geschiedens De herdenkingen rond 100 jaar eerste Wereldoorlog zouden ook in eigen land wel eens oude wonden kunnen openreiten. Er zijn al de ‘deserteurs’ maar ook het verhaal van ‘de zwarten’ is niet afgesloten zegt M.G. Bijnens. Het artikel ”Mogelijk eerherstel voor 32.000 ‘deserteurs’ “ (HN 24/01/2014) isLees verder
De groen-linkse formatie Hove Beweegt (Groen, SP.a, onafhankelijken) organiseerde op zondagnamiddag 9 februari jl. een dorpswandeling om de resultaten van de dorpskernvernieuwing van vorige legislatuur eens in de bloementjes te zetten. Het werden “rozen met veel doornen” … Tijdens vorige bestuurslegislatuur 2007-2012 maakte Hove Beweegt samen met de CD&V deelLees verder
Het was in kasteel Fruithof, vlak op de grens van Hove met Boechout dat onze dorpsgenoot Erik Stoffelen, voorzitter van het Algemeen Nederlands Zangverbond (ANZ), het 77ste Vlaams Nationaal Zangfeest van zondag 16 maart e.k. in de Antwerpse Lotto-Arena mocht voorstellen. Ja voor Vlaanderen 2014 wordt een historisch jaar. DankzijLees verder
De Hovese Literatuurkring De Statiepoweten bracht op zaterdag 8 februari jl. in het Dienstencentrum ‘Ten Hove’ aan de René Verbeecklaan een avond vol poëtische woorden en muziek onder het thema “Mijn engel mijn alles mijn ik”. Er waren een zeventigtal aanwezigen waaronder schepen van cultuur Arnold Herrebout, gemeenteraadslid Veerle D’HaeneLees verder
Geen cordon in onderwijs Scholen die een partij uitsluiten uit een politiek debat op school doen aan politiek en dat mag niet, zegt de Commissie Zorgvuldig Bestuur van het Vlaams onderwijs. De Commissie Zorgvuldig Bestuur is een commissie, verbonden aan het ministerie van onderwijs, die waakt over… het zorgvuldig bestuur,Lees verder
Dit voorjaar starten de eigenlijke bouwwerken voor de aanleg van de tunnel onder de Krijgsbaan (R11) achter de Luchthaven Antwerpen. Vanaf half januari, legt de aannemersfirma nog de tijdelijke parallelweg aan die tijdens de werken een vlotte doorgang zal garanderen voor het verkeer op de Krijgsbaan. Een stand van zaken.Lees verder
Moestuinieren: iedereen kan het en het vraagt niet veel plaats. Voor wie niet veel ruimte heeft of voor wie klein wil beginnen is de vierkante-meter-tuin een prima oplossing : een kleine moestuin met grote voldoening. Wil je meer weten en wil je het vooral zelf doen, zet de eerste stapLees verder
Door de ziekte van hun frontman David Van Looveren zal het Ensemble Hommages het geplande concert van 27 februari 2014 in Hove niet kunnen uitvoeren. Er is snel voor een fantastisch vervangprogramma kunnen gezorgd. Drie toptalenten van de Koningin Elisabethkapel in Tervuren zullen een schitterend Rachmaninov programma brengen : ElinaLees verder
Op de Hovese kinderraad van woensdag 29 januari jl. werd het ingezamelde geld aan de vertegenwoordigster van Make A Wish overhandigd. Na de workshops van augustus, de vervolginzameling van september en de verhoging van het bedrag door het schepencollege tot 1.500 EUR stonden de centjes al een tijdje te wachtenLees verder
Niet zeuren, wel doen De Vlaamse rector van de universiteit van Maastricht breekt een lans voor meer samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland, inclusief voorbeelden van vandaag gemiste kansen. Met onderweg nog een visie op de Europese Unie bovenop. Bij de regelmatige vergaderingen van de rectoren van de Nederlandse universiteiten schuivenLees verder