Het Frans rukt op in de Duitse deelstaat Saarland. Zo wil het de deelstaatregering zelf. Tweetaligheid in onderwijs en administratie staat hoog op haar verlanglijstje.
Afgezien van de Stadtstaaten Berlijn, Bremen en Hamburg is het Saarland met zijn 2.569 km² de kleinste Flächenstaat van de Bondsrepubliek Duitsland. In het verleden vormde het Saargebiet een twistappel tussen Duitsland en Frankrijk, in de toekomst zou het wel eens ‘als Brücke nach Deutschland und als Tor zu Frankreich’ (als brug naar Duitsland en als poort tot Frankrijk) kunnen fungeren. Tenminste, dat laatste is de wens van de deelstaatregering, een coalitie van christendemocraten (CDU) en sociaaldemocraten (SPD).
In het verleden wierp Frankrijk een begerig oog op het gebied dat grenst aan Lotharingen en Luxemburg. Zoals la grande nation dat wel meer deed met aangrenzende gebieden. De mensen van Frans-Vlaanderen kunnen ervan meespreken (en ook die van het naburige Ieper dat zich van 1678 tot 1715 en van 1744 tot 1749 in Franse handen bevond, en later met de Lage Landen van 1795 tot 1814). Tot een inlijving van het Saarland bij Frankrijk is het niet gekomen, maar aan pogingen daartoe heeft het niet ontbroken. Interessant was het Saargebied omwille van zijn steenkoolgroeven en staalfabrieken.
Na de Eerste Wereldoorlog werd het op basis van het Verdrag van Versailles uit Duitsland gelicht en als mandaatgebied onder het bestuur van de Volkenbond geplaatst. Tegelijk vormde het een douane- en monetaire unie met Frankrijk. Maar bij vele inwoners leefde een sterk verlangen om weer bij het Reich te horen. Volgens het verdrag van Versailles zou er in 1935 een volksraadpleging over de toekomst van het Saargebied plaatsvinden. Op 13 januari van dat jaar stemde 90 procent van de mensen voor de vereniging met Duitsland. De nationaalsocialistische rijkskanselier Adolf Hitler kon de ‘terugkeer’ van het Saargebied als een van zijn eerste grote buitenlandpolitieke successen boeken.
Na de Tweede Wereldoorlog probeerde Frankrijk zijn greep op het Saarland weer te versterken. Op 22 december 1946 sloot de Franse regering de grens tussen Saarland en de rest van Duitsland af. De Franse Franc werd in het Saarland als betalingsmiddel ingevoerd en er kwam een douane-unie met Frankrijk tot stand. De inwoners van het Saarland verkregen een eigen nationaliteit, die van ‘Sarrois’. De Duitse bondskanselier Konrad Adenauer (CDU) ondertekende op 23 oktober 1954 samen met de Franse premier Pierre Mendès-France het zogenaamde ‘Saarstatut’ dat voorzag in de ‘Europeanisering’ van het gebied. Een commissaris van de West-Europese Unie zou het Saarland naar buiten toe vertegenwoordigen, terwijl Saarbrücken, de hoofdstad van het Saarland, de Europese instellingen in wording zou herbergen. De economische oriëntatie op Frankrijk bleef behouden.
Een in het Saarstatuut voorzien referendum maakte komaf met deze wilde Europese plannen die de inwoners van het Saarland van hun nationale identiteit zouden hebben beroofd. Op 23 oktober 1955 stemden 67,7 % van de ‘Sarrois’ tegen het Saarstatuut en dus in feite tegen de sluipende annexatie door Frankrijk. Op 1 januari 1957 trad het Saarland toe tot de Bondsrepubliek Duitsland, maar dan nog zou het twee jaren duren vooraleer de D-Mark er werd ingevoerd. Mochten de mensen van het Saarland niet tegen het Saarstatuut hebben gestemd, was Saarbrücken de hoofdstad van de Europese Gemeenschap, de latere Europese Unie, geworden.
'Hadden de inwoners van Saarland in 1955 niet tegen het Saarstatuut gestemd, dan was Saarbrücken de hoofdstad van de Europese Unie geworden.'
De Franse invloed laat zich nog altijd gevoelen in het grensgebied. In het plaatselijke dialect duiken nog heel wat Franse woorden op zoals ‘trottoir’ en ‘soldes’ (maar dat is niet veel anders dan in Vlaanderen). Door Duitse media worden die voorbeelden gretig aangehaald om aan te tonen dat het Saarland ‘anders’ is en ook om begrip op te wekken voor de plannen die de christendemocratische ministerpresidente Annegret Kramp-Karrenbauer (CDU) heeft ontvouwd. Al meer dan vijftig jaar bezweren de Franse en de Duitse regering de vriendschap tussen beide staten, maar de deelstaatregering van Saarland wil nog verder gaan. De bedoeling is om van het Saarland tegen 2043 een tweetalig gebied te maken. Iedereen die na 2013 in het Saarland geboren wordt, zou eigenlijk met het Frans als tweede taal moeten opgroeien. In de helft van de kindercrèches gaan Franstalige verzorgsters aan de slag, vanaf het eerste leerjaar komt er onderwijs van het Frans, er worden tweetalige beroepsscholen opgericht en de kennis van het Frans wordt verplicht voor wie in de administratie van de deelstaat wil werken.
De regering van het Saarland gaat met Duitse precisie aan de slag om het Frans ingang te doen vinden in dat stukje van Duitsland. Bonne chance !, mag Duitsland hiermee worden toegewenst. Het zou mooi zijn als de Duitsers eenzelfde ijver aan de dag zouden leggen als het op de verdediging van hun eigen taal in Europa en in de wereld van de cultuur en de wetenschap aankomt.
Dirk Rochtus - chef Buitenland – www.doorbraak.be
Frans tweede taal in Duitse deelstaat Saarland Het Frans rukt op in de Duitse deelstaat Saarland. Zo wil het de deelstaatregering zelf. Tweetaligheid in onderwijs en administratie staat hoog op haar verlanglijstje. Afgezien van de Stadtstaaten Berlijn, Bremen en Hamburg is het Saarland met zijn 2.569 km² de kleinste FlächenstaatLees verder
Het eerste luik van de viering is achter de rug met de vertoning van de film De Nieuwe Wildernis in een tot de nok gevulde Mark Liebrechtschouwburg. De film werd door de aanwezigen op enthousiast applaus onthaald. Ook mijn toespraak kon op heel wat bijval rekenen. Voor wie er nietLees verder
MISBRUIK POLITIE-UNIFORM STRENGER BESTRAFT Vanaf 10 januari 2014 gaat een verzamelwet van kracht die de strijd tegen het fenomeen van de ‘nepagenten’ opgevoert. Het onrechtmatig dragen van een officieel politie-uniform is voortaan ook verboden op privédomein. Hoe langer hoe meer mensen worden het slachtoffer van nepagenten. Minstens dagelijks doet een crimineel zich voorLees verder
Met meertaligheid wordt meestal bedoeld dat een persoon zich in verschillende omstandigheden vloeiend van meer dan één taal kan bedienen. Dit is in Europa, waar de grenzen steeds meer vervagen, nog steeds een verre wensdroom. Hoewel er nog grote groepen mensen zijn die slechts één taal spreken, zoals Amerikanen, BrittenLees verder
Bij de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2012 diende er zich in onze gemeente een lijst aan genaamd “Fan van Hove”. Hierachter gaan de partijen CD&V en VLD gedeeltelijk schuil. Tijd voor een gesprek met deze mensen. We ontmoeten Wim Bollaert, voorzitter van CD&V Hove en Thomas De Boe, voorzitter vanLees verder
We worden overspoeld door allerlei initiatieven rond 100 jaar Eerste Wereldoorlog. Hopelijk blijft het niet bij een herdenken om te herdenken, maar worden er uit de herinnering ook lessen getrokken voor vandaag en morgen. Enkel door parallellen te trekken naar het heden, zullen we ook jonge mensen aanspreken. Om deLees verder
Vanaf maandag 10 februari wordt er gewerkt in de Parklaan. Het fietspad wordt er door de gemeentelijke wegendienst vernieuwd. Vermoedelijke duur van de werken : een zestal weken, uiteraard afhankelijk van de weersomstandigheden. Het fietspad wordt volledig vernieuwd Er worden een aantal maatregelen getroffen om de veiligheid voor bewoners enLees verder
De gemeentelijke afdelingen van het Vlaams Belang van Hove, Edegem, Mortsel, Aartselaar, Boechout-Vremde en Borsbeek hielden op zondagnamiddag 2 februari hun jaarlijkse nieuwjaarsreceptie in het O.C. “De Markgraaf” in Hove. Er waren een goede honderd aanwezigen, waaronder de federale volksvertegenwoordigers Bruno Valkeniers uit Antwerpen en Rita De Bont uit Mortsel,Lees verder
Links en Vlaams Het zou wel zeer ironisch zijn: eindelijk eens een links-flamingante partij in Vlaanderen, maar dan ontstaan door toedoen van een pilaar van het Belgisch establishment: Bruno Tobback. Toch moet het gezegd: de beginselverklaring van de Aalsterse scheurlijst Sociaal Democraten & Progressieven oogt verrassend Vlaams. De nogal eenzijdigLees verder
De Algemene Raad voor Ontwikkelingssamenwerking (AROS) hield haar eerste vergadering van 2014 op donderdag 30 januari jl. in O.C. “De Markgraaf” aan de Kapelstraat. Op de agenda stonden een voorstelling van enkele zuidprojecten en nadien een nieuwjaarsreceptie. Er waren een goede 50 aanwezigen waaronder burgemeester Koen Volckaerts en schepen BartLees verder