Gesloten, etnisch geladen, racistisch, gevaarlijk… neen, niet veel Franstaligen hebben een hoge pet op van nationalisme. Zeker het Vlaams-Nationalisme wordt in Franstalig België aanzien als een donkere en gevaarlijke stroming, waar in Wallonië geen tegenhanger van bestaat. Maar daar klopt niets van, zeggen historici. Ook de Waalse Beweging heeft een verleden van negativisme en ‘racisme’.
Waals minister-president Rudy Demotte (PS) durfde niet opnieuw voor een ‘positief nationalisme’ pleiten tijdens het Feest van de Franse Gemeenschap, in weerwil van de Grondwet ook weleens La Fête de la Fédération Wallonie-Bruxelles genoemd. Tijdens de voorstelling van de feesten die vorige week werden gehouden, had Demotte eind augustus nog geopperd dat er ook een open en positief nationalisme bestond dat goed zou kunnen zijn voor Wallonië en België. De vele negatieve reacties op die uitspraken hebben er toe geleid dat Demotte het vorige week niet meer over nationalisme had.
De uiterst afwijzende houding tegenover zelfs maar een verwijzing naar nationalisme hangt samen met de zeer afkeurende beoordeling van het Vlaams-Nationalisme: een negatieve, zelfs duistere kracht die eigen is aan Vlaanderen en niet voorkomt in Wallonië. Maar net die claim wordt steeds meer onderuit gehaald door historici. De Waalse Beweging is niet zomaar de vertegenwoordiger van een onschuldig regionalisme zonder negatieve ondertoon. Uit de geschiedenis blijkt duidelijk dat de Waalse Beweging zich bezondigd heeft aan zowat alles wat in Franstalig België verweten wordt aan de Vlaamse Beweging. Het Franstalige weekblad Le Vif schreef er een interessant stuk over, waarin rijkelijk wordt geput uit de inzichten van historici zoals Chantal Kesteloot (SOMA) en Maarten Van Ginderachter (UA).
Vandaag bestaat er zeker in Vlaanderen nog maar weinig aandacht voor de Waalse Beweging, maar die heeft een lange en rijke geschiedenis. De Vlaamse en de Waalse Beweging zijn twee loten van dezelfde stam : beiden zijn op hun manier een product van België. De Vlaamse Beweging was oorspronkelijk alles behalve anti-Belgisch: het ondersteunen van de Vlaamse component moest het jonge koningrijk versterken en onderscheiden. De Waalse Beweging ontstaat dan weer in belangrijke mate als reactie op de Vlaamse, die met de vernederlandsing van Vlaanderen een vermeend fundament van België leek te bedreigen. De Franse taal en cultuur werden aanzien als superieur tegenover dat taaltje dat meesmuilend het Vlaams werd genoemd. Het leek in de ogen van de vroege Wallinganten belangrijk België eentalig Frans te houden. Toch was de Waalse Beweging niet louter cultureel, benadrukken historici zoals Kesteloot en Van Ginderachter: ook materiële overwegingen speelden mee. Zo waren vele Walen bang voor een België waar het leren van ‘le flamand’ noodzakelijk zou zijn om nog carrière te maken. Bovendien moest het maar eens gedaan zijn met dat arme Vlaanderen dat op kosten van het economisch sterkere Wallonië leefde.
Naarmate de Vlaamse Beweging meer en meer successen boekte, werden de Franstaligen in een defensieve rol geduwd. De Waalse Beweging gaat nu ook sterk territoriaal denken : de Waalse bodem moest gevrijwaard blijven en van faciliteiten voor Nederlandstalige inwijkelingen kon al helemaal geen sprake zijn. In het begin had de Waalse Beweging zelfs een etnische insteek : het zag Vlamingen en Franstaligen als verschillende ‘rassen’. Zelfs na de Tweede Wereldoorlog duiken nog af en toe raciale sentimenten op in het Wallingante discours. Zo zocht men actief naar ‘Latijnse’ gastarbeiders, zoals Italianen, die samen met de Walen een tegengewicht moesten vormen tegen die veel te ‘Germaanse’ Vlamingen.
Natuurlijk kan je niet de volledige Waalse Beweging, laat staan de integrale Franstalige gemeenschap, reduceren tot de meest militante bloed-en-bodem-reflexen die ooit hebben bestaan binnen de Waalse Beweging. Dat zou even absurd zijn als de Vlaamse Beweging of zelfs de Vlamingen als geheel decennia na de feiten nog blijven verbinden aan de ergste fouten die ooit zijn gemaakt door sommigen binnen de Vlaamse Beweging.
Toch is het interessant dat militante retoriek, raciale ondertoon, diabolisering van de andere, terugplooien op het eigene, geslotenheid ten opzichte van een andere cultuur en economisch egoïsme allemaal deel zijn van de Waalse geschiedenis zoals ze helaas ook deel zijn van de Vlaamse. Maar dat verleden bepaalt het heden van de Waalse Beweging niet, en precies dat inzicht zou kunnen helpen om de verkrampte houding tegenover het (Vlaams-)nationalisme te verzachten. Een mens kan altijd hopen.
Daniël Walraeve – www.doorbraak.be .
Gesloten, etnisch geladen, racistisch, gevaarlijk… neen, niet veel Franstaligen hebben een hoge pet op van nationalisme. Zeker het Vlaams-Nationalisme wordt in Franstalig België aanzien als een donkere en gevaarlijke stroming, waar in Wallonië geen tegenhanger van bestaat. Maar daar klopt niets van, zeggen historici. Ook de Waalse Beweging heeft eenLees verder
De volgende gemeenteraad van Hove gaat door op maandag 21 oktober 2013, aanvang 20.00u., in de raadszaal van het gemeentehuis, Geelhandlaan 1 Hove. De vergadering is openbaar en gratis bij te wonen. Toeschouwers moeten zich stil houden tijdens de raadszitting. Normaal gezien ligt er een samenvatting van de punten voorLees verder
Vuye over repressierechtspraak Op de voorstelling van het boek ‘Leo Vindevogel: de biografie’ (op 25 september, de dag van Vindevogels terechtstelling in 1945), sprak Ronsenaar Hendrik Vuye. Hij velt een snoeihard oordeel over de Belgische repressierechtspraak. “Beste stadsgenoten Ronsenaars, Geachte aanwezigen, Beste auteur Pieter Jan Verstraete, Ik heb deLees verder
De lagere school Regina Pacis1 neemt deel aan het ArtForFAir-kunstproject. ArtForFAir is een prachtig kunstproject dat georganiseerd wordt door Ondernemers Zonder Grenzen. Een gans jaar zullen de kinderen van Regina Pacis 1 deelnemen aan verscheidene workshops die zowel kunst als bewustwording rond de klimaatverandering zullen samen brengen. OZG plant agrobossen in de Sahelregio vanLees verder
In de Vlaamse artistieke en journalistieke milieus overheerst een haast doctrinaire apathie voor confederalisme, laat staan separatisme. De top van de grote sociale organisaties zoals vakbonden en mutualiteiten deelt die afkeer. Een debat ten gronde wordt te pas en te onpas vooruitgeschoven. Voor een fris geluid in syndicale kringen gingenLees verder
Donderdagmorgen werd er ingebroken in een woning aan de Leon Dumortierstraat. Door de snelle actie van een familielid kon de politie twee dievegges aanhouden. De geviseerde woning is eigendom van de moeder van de in Hove alom bekende en sympathieke drukker Dries Roels. Hij stond ’s morgens vroeg oog inLees verder
Hoe pak ik de driftbuien van mijn peuter best aan? Hoe vertel ik aan mijn kleuter dat we gaan scheiden? Welke afspraken maak ik met mijn tiener rond uitgaan? Hoeveel zakgeld geef ik mijn adolescent? Iedere ouder heeft wel eens vragen over opvoeding. Dat is heel gewoon. Wij zoeken samenLees verder
Onze gemeente had onlangs de eer en het genoegen om de Antwerpse provinciegouverneur, mevrouw Cathy Berx, op bezoek te krijgen voor een werkvergadering. In ons land staat de gouverneur aan het hoofd van een provincie. Ondanks het feit dat het ambtenaren zijn en dus politiek neutraal moeten zijn, worden erLees verder
De individuele gemeenteraadsleden hebben het initiatiefrecht om allerlei punten die de gemeente aanbelangen op de agenda van de raad te plaatsen. Sommigen zijn daarin specialist, anderen slapen of mogen niet spreken (partijtucht) omdat ze deel uitmaken van de bestuursmeerderheid. De organisatie van een “CAR FREE DAY” Raadslid Jo AmpeLees verder
Aankoop camionette zorgt voor discussie De aankoop van een camionette voor de groendienst (35.000 euro) zorgde voor een pittige discussie. Het groen-linkse raadslid Jo Ampe (Hove Beweegt) vroeg “waarom er voor een onderhandelingsprocedure is gekozen zonder bekendmaking ? Het gaat over de levering van goederen. De Europese regelgeving stelt bepaaldeLees verder