Jef Turf, gewezen Vlaamse voorzitter van de Kommunistische Partij van België, analyseerde deze zomer in een uitgewerkte lezing onze politieke toestand. Wij brengen zijn visie in drie delen. Lees ook deel 1.
De corruptie is geen alleenrecht bij het werk van verkozenen en regeerders. De fratsen van het Gerecht zouden in elk land moeten aanleiding geven tot een zware crisis. Tijdens de tien jaar dat ik als gerechtsjournalist voor Belga heb gewerkt, heb ik ten overvloede geleerd hoe onze justitie een klassenjustitie is. Vandaag wordt het bijna dagelijks geïllustreerd : zware misdadigers en fraudeurs hebben voldoende middelen om gespecialiseerde advocaten flink te betalen. Deze kunnen er dan voor zorgen dat in de beginfase van het onderzoek een procedurefout wordt ingebouwd, zodat de brave rechter, die zich aan de letter van de wet moet houden, de bandieten en fraudeurs, moet vrij laten. Een ander sterk middel is de verjaring, en recent heeft men ook ontdekt dat het ontbreken van een toga een procedurefout mag zijn. Dit is met de mensen spotten…
De teloorgang van de democratie leidt dan, logischerwijze,tot de zozeer bejammerde ‘verzuring’, tot de ‘kloof tussen de burger en de politiek’, en tot het succes van zogenaamd rechts.
De on-democratische staat wordt inderdaad voorbereid, niet door de gedemoniseerde flaminganten, maar door partijen die zichzelf democratisch noemen.
In België is tegenwoordig een andere definitie van democratie gangbaar : de democratie is de kunst van het sluiten van compromissen. Deze compromissen moeten dan liefst zowel eerbaar als evenwichtig en ingewikkeld zijn, zodat iedereen kan beweren dat zijn voorstellen het gehaald hebben. Wanneer zal men eindelijk de conclusie trekken uit onze decennialange ervaring met dergelijke rotte compromisvorming ?
Ze hebben een nooit geziene hoeveelheid regeringen en parlementen gecreëerd. Doordat ze de Vlaamse parlementaire meerderheid neutraliseerden, werd ook de Vlaamse bevolking tot een geridiculiseerde minderheid herleid. Ze hebben het land opgezadeld met een systeem van alarmbellen, grendels, veto’s, bevoegdheidsconflicten en van speciale meerderheden die elk parlementair initiatief blokkeren. Doordat zij het land hebben ingedeeld in drie grote volwaardige gewesten, hebben zij de Vlaamse bevolking zelfs een tweede keer tot structurele minderheid veroordeeld. Dit is het werk van een paar generaties van Franstalige en Vlaamse staatslui, die van compromis tot compromis geleidelijk elke democratische besluitvorming onmogelijk hebben gemaakt.
Die weg van ‘eerbare compromissen’, zo geliefd bij onze onderhandelaars, moet verlaten worden. De volgende staatshervorming moet voorafgegaan worden door de, desnoods eenzijdige, verklaring van de zelfstandigheid van Vlaanderen.
Ik citeer het Handvest van de Verenigde Naties, art.73 :
Leden van de Verenigde Naties die verantwoordelijkheid dragen of aanvaarden voor het bestuur van gebieden waarvan de bevolking nog geen volledig zelfbestuur heeft verworven, erkennen het beginsel dat de belangen van de inwoners van deze gebieden op de eerste plaats komen, en aanvaarden, als heilige opdracht,de verplichting binnen het in dit Handvest vastgelegde stelsel van internationale vrede en veiligheid, het welzijn van de inwoners van deze gebieden naar beste krachten te bevorderen en, te dien einde (…) zelfbestuur te ontwikkelen, terdege rekening te houden met de politieke aspiraties van de volken en hen bij te staan bij de progressieve ontwikkeling van hun vrije politieke instellingen, overeenkomstig de bijzondere omstandigheden van elk gebied en zijn bevolking en hun verschillende stadia van ontwikkeling.
Deze tekst was weliswaar niet bedoeld voor ondersteuning van de strijd voor onafhankelijkheid van Catalonië, Schotland, Baskenland of Vlaanderen. Maar waarom zouden Vlaamse inboorlingen minder rechten hebben dan Kongolese burgers ?
Eigenaardig genoeg steunt de klassieke Belgische linkerzijde wel de onafhankelijkheid van de oude koloniale gebieden maar niet van Vlaanderen. Men kan gissen naar de redenen van deze bizarre tweedeling in het politieke denken.
Feit is dat de Vlaamse sociaaldemocratische linkerzijde zich goed voelt binnen de traditionele Belgische structuur, het België van het groot-kapitaal waar het Hof en vooral de financiële wereld het schone weer uitmaken. Zij hebben zich tevreden gesteld met een plaatsje aan de rijke tafelen en maken rijkelijk gebruik van de kansen die het medebeheer van het (rechtse) systeem bieden. Zij zijn als de dood voor een zelfstandig Vlaanderen, waarvan zij denken dat het een rechts Vlaanderen zal zijn waarin zij niet meer aan de bak kunnen komen. Dat zij op die manier, door afwezig te zijn in de strijd voor een zelfstandig Vlaanderen, het terrein overlaten aan de politieke rechterzijde, schijnt hen niet te deren.
Het behoud van de unitaire Belgische structuren heeft ook tot gevolg dat zij denken onder de paraplu van het Waals socialisme te kunnen blijven schuilen. Zij hebben dus geen vertrouwen in de mogelijkheden van het Vlaamse volk om een democratische, zelfstandige staat uit te bouwen. Gebrek aan vertrouwen in het eigen volk is de doodsteek van de socialisten, omdat hun historische rol precies berustte op het vertrouwen in de daadkracht van het volk. Het gevolg is dat zij onvoorwaardelijk de regering Di Rupo steunen en dat zij alles slikken wat tegen de Vlamingen gericht is, zoals in de laatste staatshervorming werd beslist. De Vlamingen zijn echter niet zo dom, en zij stemmen massaal tegen de verantwoordelijken van deze capitulatie.
En bovendien stemmen zij voor de zelfstandigheid van Vlaanderen, en maken zij de N-VA, die kiest voor Vlaamse autonomie, sterk.
Hier kom ik bij een erg betwistbaar en delicaat punt. Ik steun de N-VA nadrukkelijk in haar actie voor een zelfstandig Vlaanderen, maar ik wil dat dit Vlaanderen democratisch, sociaal en solidair is. Maar wat stel ik vast ? Het Vlaanderen dat de N-VA wil opbouwen, is uitgeproken rechts. Het sociaal-economisch luik van het N-VA programma is louter liberaal, en er wordt beroep gedaan op de meest conservatieve Engelse en Amerikaanse filosofen. Erger nog : de N-VA is de enige politieke partij in dit land die een uitbreiding van de kernenergie-centrales bepleit.
Deze dubbele beweging : de noodzaak van een zelfstandig Vlaanderen en de wil voor een democratisch, sociaal en solidair Vlaanderen vind ik nergens verenigd terug. Vandaar mijn overtuiging : de scheidingslijn tussen links en rechts gaat niet langs de partijgrenzen, maar bestaat binnen elke partij. En het is dus nodig dat alle democraten binnen de partij die zij verkiezen, de strijd aangaan voor links en tegen rechts.
Voor mij betekent dit al dan niet steun voor een programma tegen de armoe, tegen de energie-maffia, tegen de wilde immigratie die vooral de volksbuurten treft, en tegen de werkloosheid.
Jef Turf – www.doorbraak.be
De auteur was actief in de Kommunistische Partij van België, waarvan hij de Vlaamse voorzitter was. Hij is lid van de Gravensteengroep. Het boek van de Gravensteengroep ‘Land op de tweesprong’ is verkrijgbaar via de webwinkel.
Links en Vlaams: een utopie? (deel II) Jef Turf, gewezen Vlaamse voorzitter van de Kommunistische Partij van België, analyseerde deze zomer in een uitgewerkte lezing onze politieke toestand. Wij brengen zijn visie in drie delen. Lees ook deel 1. De corruptie is geen alleenrecht bij het werk van verkozenen en regeerders.Lees verder
De enquête over het vernieuwde dorpscentrum is door het nieuwe gemeentebestuur gestart. Op het jaareinde moet alles rond zijn. Het vorige groen-linkse- en CD&V-gemeentebestuur had de ambitie om na een jaar een evaluatie te houden rond de doorgevoerde heraanleg van het Hovese gemeentecentrum. Alleen wisten de toenmalige groen-linkse en CD&V-bestuurders nietLees verder
Links en Vlaams : een utopie? (deel I) Jef Turf, gewezen Vlaamse voorzitter van de Kommunistische Partij van België, analyseerde deze zomer in een uitgewerkte lezing voor de Vlaamse Volksbeweging in Veurne onze politieke toestand. Wij brengen zijn visie in drie delen. Het is precies 24 jaar geleden dat ikLees verder
Tijdens de laatste gemeenteraad van september is het tot een barst gekomen in het Hovese gemeentebestuur bestaande uit N-VA en Ph7-Positief Hove. In de verte duiken mogelijke “komende fusies van gemeenten” op. Aanleiding tot het conflict was een motie die gemeenteraadslid en gewezen burgemeester Luc Vuylsteke de Laps (CD&V) indiendeLees verder
Intussen aan de overkant… Niet alleen in Vlaanderen wordt nagedacht over het concept ‘identiteit’. Ook Waalse vrienden zijn er mee bezig. Discussies over de Vlaamse identiteit, met alle zin en onzin die erbij hoort, zijn ons Vlamingen genoegzaam bekend. Daarbij wordt Vlaamsgezinden wel eens navelstaarderij verweten. Laten we dat eensLees verder
Dat kribbelde ze op het titelblad van mijn exemplaar. ‘Ze’ is Nelly Maes en het exemplaar waarvan sprake is er één van Ongebonden Best, een biografie, opgetekend door Alain Debbaut en uitgegeven door Pelckmans, die voorgesteld werd in het stadhuis van Sint-Niklaas. Ik moest wel even moeite doen om hetLees verder
De Oxfam-Wereldwinkel Boechout-Hove laat van zich horen tijdens de Week van de Fair Trade van woensdag 2 oktober 2013 tot zaterdag 12 oktober 2013: heel die week – ook tijdens de jaarmarkt ! – staat de koffie klaar in de winkel. Terwijl je een gratis dampend kopje Lake Kivukoffie drinkt, wordtLees verder
We schreven al op 7 juni jl. (“Moeten er bomen sneuvelen in ’t Of in Hove”) dat er een aantal ‘donkere wolken’ boven dit recreatiedomein hangen. Bij de vergunning van deze zaak (brasserie/restaurant) – onder het vorige groen-linkse gemeentebestuur – werd er een strook voorzien voor de aanleg van eenLees verder
“In totaal zijn nu al 200 VB-leden uit de vakbond gezet.” Dat deelde Vlaams Belang-voorzitter Gerolf Annemans mee naar aanleiding van het feit dat 9 van de 19 kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen in de gemeente Essen uit een kleurvakbond (ACV-ABVV-ACLVB) zijn gezet. “Na de jongste gemeenteraadsverkiezingen staat de teller nuLees verder
De OCMW-raad vergaderde op dinsdag 17 september jl. Alle 9 Hovese OCMW-raadsleden waren aanwezig en in de tribune zaten zes mensen, waaronder de burgemeester. Openbare vergadering: Het verslag van de openbare zitting van 18 juni 2013 werd unaniem goedgekeurd. Tijdens de afgelopen zomervakantie waren er twee bijzondere comitee’s. Tijdens deLees verder