door Luckas Vander Taelen - www.doorbraak.be .
| Titel | Mijn Charleroi |
|---|---|
| Subtitel | Een gids voor ontdekkingsreizigers |
| Auteur | Pascal Verbeken |
| Uitgever | Uitgeverij Luster |
| ISBN | 9789946058376 |
| Onze beoordeling | |
| Aantal bladzijden | 239 |
| Prijs | € 25 |
| Koop dit boek | |
Pascal Verbeken trekt graag op geschiedkundige ontdekkingsreis naar Wallonië. Deze gids voor Charleroi is meer dan de moeite waard !
Een nieuw boek van Pascal Verbeken is altijd een revelatie van ongekende en onbeminde schatten. Met Mijn Charleroi. Een gids voor ontdekkingsreizeigers is dat opnieuw het geval : hij weerlegt met doorgedreven persoonlijk onderzoek zowat alle clichés die in Vlaanderen en elders bestaan over deze merkwaardige stad, ooit het welvarende middelpunt van de Belgische industrie.
De eeuwige verdienste van Pascal Verbeken is hoe hij met zijn Arm Wallonië het helaas vergeten verhaal van de massale Vlaamse emigratie naar het zuiden van België in herinnering bracht. Tussen 1850 en 1950 trok een half miljoen Vlamingen naar Wallonië met een even eenvoudige als duidelijke motivatie : een beter lot voor zichzelf en hun families.
Gaston Onkelinx vertelde me ooit dat als je het werk beu was in één fabriek, je meteen een nieuwe job had in een andere
Dit indrukwekkend onderdeel van de Belgische geschiedenis is bijna vergeten, terwijl het essentieel is om iets van België te begrijpen en te beseffen dat er ook in Vlaanderen ooit 500.000 inheemse ‘economische’ vluchtelingen waren. Vóór Verbeken was er enkel de onvolprezen Standaard-journalist Guido Fonteyn die de moeite deed het over die massale volksverhuizing te hebben.
Tom Waes, die het verhaal van Vlaanderen wilde vertellen, vond het niet eens de moeite om hier ook maar één woord aan te wijden. Waarschijnlijk omdat zijn onderzoekers over deze fase van onze geschiedenis heen keken. Bijzonder jammer, want het zou een manier zijn geweest om een ruim publiek anders te doen aankijken tegen migratie.
Een manier ook om aan te tonen hoezeer alles in een land kan veranderen. ‘Panta rhei’ (‘Alles vloeit’), zoals de Grieken dat met een monkellach tegen elkaar zeiden. Waar nu — zoals het stereotiepe beeld dat wil — zowat iedereen steuntrekker is in Charleroi, de Borinage of Seraing, daar bloeide tot bij het begin van de Tweede Wereldoorlog het rijke centrum van de Belgische industrie.
In het begin van de vorige eeuw stak de Waalse industrie de Engelse naar de kroon. Wie er naartoe trok had meteen werk. Gaston Onkelinx vertelde me ooit dat als je het werk beu was in één fabriek, je meteen een nieuwe job had in een andere. Dat wisten de miserabele Vlaamse sukkelaars ook, die hun dorpen ontvluchtten omdat er geen toekomst was en ze niet meer wisten waar ze het eten voor hun kroost moesten halen.
Fonteyn en Verbeken wezen dus geprezen en hun boeken zouden verplichte lectuur moeten zijn in Vlaamse scholen, al was het maar om te weten hoe alles verandert en niets zal blijven zoals het nu is.
Verbeken zet zijn intellectuele zoektocht verder en levert altijd interessante werken af waaronder het onvolprezen Grand Central Belge, een verslag van een voettocht langs een spoorlijn tussen Vlaanderen en Wallonië. Verbeken is dus eigenlijk een ontdekkingsreiziger in eigen land en dat is ook wat hij doet met zijn nieuw boek Mijn Charleroi.
In de inleiding haalt Verbeken de ‘prijs’ aan die Charleroi van de Volkskrant kreeg als ‘lelijkste stad ter wereld’, hoewel het aantal Nederlanders dat de stad ooit echt gezien heeft verwaarloosbaar is
In de inleiding haalt Verbeken de ‘prijs’ aan die Charleroi van de Volkskrant kreeg als ‘lelijkste stad ter wereld’, hoewel het aantal Nederlanders dat de stad ooit echt gezien heeft verwaarloosbaar is. Maar sinds de teloorgang van de industrie, heeft de stad ondanks zichzelf een negatieve connotatie. Verbeken schreef zelf ooit in Humo dat het hem de ultieme nachtmerrie van de Vlaming leek om in panne te vallen op de bochtige stadsring van Charleroi.
Hij toont aan dat Charleroi een weerbarstige stad die je moet ontdekken. ‘Het is geen gemakkelijk te vatten museaal stadje zoals Brugge of Delft’, schrijft hij. ‘Wie Charleroi haat, heeft nooit geleefd’, staat als motto aan het begin van het boek. Hij neemt de nieuwsgierige bezoeker bij de hand en leidt hem over de terrils met afval van steenkool en geschiedenis. Hij beschrijft het unieke karakter van de stad met kleurrijke wandelingen door alle wijken, waarbij hij uiteraard ook het Vlaamse aspect van de stad in herinnering brengt, wat nog altijd blijkt uit het grote aantal familienamen uit onze regionen.
Mijn Charleroi is een zeer mooie liefdesverklaring aan een stad die dankzij dit rijkelijk geïllustreerde boek de perfecte gids is voor alle reizigers die bereid zijn hun vooroordelen opzij te zetten en aan een unieke ontdekkingsreis beginnen !
Luckas Vander Taelen (1958) werkte als tv-regisseur, en was voor Groen schepen, Vlaams en Europees Parlementslid en senator.
foto's (c) Gazet van Hove - cover : NMBS-station Charleroi .
door Luckas Vander Taelen – www.doorbraak.be . Titel Mijn Charleroi Subtitel Een gids voor ontdekkingsreizigers Auteur Pascal Verbeken Uitgever Uitgeverij Luster ISBN 9789946058376 Onze beoordeling Aantal bladzijden 239 Prijs € 25 Koop dit boek Pascal Verbeken trekt graag op geschiedkundige ontdekkingsreis naar Wallonië. Deze gids voor Charleroi is meer danLees verder
Gemeente Hove Zitting van maandag 25 november 2024 In Raadzaal gemeentehuis, Geelhandlaan 1 – 2540 Hove Het college van burgemeester en schepenen keurt de notulen van de vorige zitting goed. Het college van burgemeester en schepenen levert een voorwaardelijke omgevingsvergunning af voor verbouwen van de woning. Het college van burgemeesterLees verder
Vrije Tijd – Sport Hove telt zeven zogenaamde zilverroutes. Een zilverroute is een wandelroute van 1 tot 5 kilometer, zonder hindernissen en dus gemakkelijk begaanbaar. Er bevinden zich op regelmatige en korte afstanden zitbanken zodat je onderweg even kan rusten. De trajecten zijn zodanig gekozen dat ze veilig en aangenaamLees verder
COLUMN – door Siegfried Bracke – www.doorbraak.be . Knappe koppen zijn het bij de VRT die al die oefeningen in rekenen met dubbel krijt bedenken. Laat ik er maar van uitgaan dat u Humo niet leest. Laat dat vooral ook zo blijven. Lees liever Doorbraak twee keer, of — nogLees verder
Het verkeersreglement is duidelijk : “Fietsers moeten tussen het vallen van de avond en het aanbreken van de dag, en in alle omstandigheden wanneer het niet meer mogelijk is duidelijk te zien tot op een afstand van ongeveer 200 meter, vooraan en achteraan een niet verblindend vast licht of knipperlichtLees verder
Van 25 november tot en met 9 december 2024. De Boechoutsesteenweg wordt vanaf maandag 25 november 2024 volledig afgesloten tussen het kruispunt met de Grensstraat en het kruispunt met de Weldadigheidstraat. Equans Fabricom en Water-link voeren tot en met 9 december 2024 werken uit ter hoogte van huisnummers 113-163 enLees verder
door Angélique Vanderstraeten in ’t Pallieterke . De staatsbank Belfius weigert kredieten te verlenen aan de Waalse stad Bergen. Hier en daar wordt beweerd dat dat te maken heeft met de intrede van de neocommunisten van PVDA/PTB in het stadsbestuur. Is hier sprake van een ‘economisch cordon’ ? Dat klopt niet. BelfiusLees verder
De afvalkalender van 2025 wordt huis-aan-huis verdeeld in de week van 16 december. Uiteraard vind je die vanaf dan ook op de gemeentelijke website (https://www.hove.be/afvalkalender) en in de Recycle-app (https://www.recycleapp.be/intro). Kreeg je vóór 28 december geen kalender in de brievenbus en wil je een papieren versie ontvangen ? Mail dan naar informatie@hove.be. Lees verder
Van uw correspondent, niet op de première COLUMN – door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . Paul Jambers in De Zevende dag over zijn film ‘BDW Politiek Beest’. Bij de docu-film van Jambers over BDW blijft de vraag hangen waar de N-VA als ‘republikeinse partij’ nu eigenlijk nog voor staat. WieLees verder
door Andy D. in ’t Pallieterke . Afgelopen dinsdag, op 19 november, werd voor de 25ste keer Internationale Mannendag gevierd. Maar als het van Groen afhangt, was dat ook de laatste keer. “Deze overbodige viering van het patriarchaat heeft nefaste gevolgen voor het klimaat”, zegt Groen-boegbeeld Petra De Sutter. Afgelopen dinsdag,Lees verder