ACTA SANCTORUM - door Johan Sanctorum - www.doorbraak.be .
Nu ook de groene hardlijner Kristof Calvo de nationale politiek voor bekeken houdt en verkast naar de lokale scène, in zijn geval Mechelen, is het beeld van de ratten en het zinkende schip compleet. De recente peilingen geven Groen nog 7,9 %, maar vermoedelijk zagen ze de bui al veel eerder hangen, onder het motto ‘redden wie zich redden kan’, eerder dan ‘we gaan ons vel hier duur verkopen’. Vooral het opstappen van boegbeeld en fractieleider in het Vlaams Parlement Björn Rzoska viel op : Björn herontdekte zijn toekomst vrij plots in de Lokerse lokale politiek. Zijn collega Elisabeth Meuleman idem, wil zelfs burgemeester van Oudenaarde worden. Ook Vlaams Parlementslid An Moerenhout wil ‘de fakkel doorgeven’, zoals dat heet, naast kamerlid Barbara Creemers en en Brussels parlementslid Juan Benjumea, even geleden nog kandidaat co-voorzitter voor Groen.
trekt zich terug in Mechelen
Ideologisch autisme
Jos Geysels, de man die de partij ‘saneerde’, tevens peetvader van het cordon - foto (c) Wikimedia commons
Deze uittocht zal nog wel een tijdje doorgaan : het scenario van 2003 lijkt zich te gaan herhalen, een regeringsdeelname die op een verkiezingsklap van jewelste uitdraaide. We kennen de historiek : nadat Verhofstadt in de nasleep van de dioxinecrisis het toenmalige Agalev in 1999 de regering had binnengeloodst, mocht de Vlaming uitgebreid kennis maken met een partij die het vuurtje in de tuin criminaliseerde (‘groene hoer’ Vera Dua), de chocoladesigaret verbanvloekte (Magda Aelvoet), en via nog een hele reeks pestmaatregelen het etiket van ambetante regelneef opeiste. Na 800 jaar onderdrukking door allerlei vreemde heersers, nu de groene plaag, je ziet dat van hier. Op 18 mei 2003 hield Agalev nog één derde van zijn kiezers over, verloor alle parlementsleden, en bleef ver onder de door de partij zelf doorgeduwde kiesdrempel.
een scheldwoord
Het ideologisch autisme, de onmacht om de tijd te lezen en te begrijpen waar mensen mee bezig zijn, het zit diep in de partij. Daardoor deugt ze noch voor het beleid, noch voor de oppositie. Historisch gaat dit terug op een nacht-van-de-lange messen, waarin het empathische en enigszins rechts-identitaire ecologisme van Agalev-bezieler Luc Versteylen radicaal werd weggesaneerd. In de plaats kwamen kille doctrinairen, met als boegbeeld Jos Geysels, de architect van het cordon en ex-voorzitter van de Antwerpse Boekenbeurs die om democratische redenen één Vlaamse partij de toegang verbood.
Groen is in brede Vlaamse kringen een scheldwoord, een synoniem voor de fundamentalistische regelneef die uit de geitenwollen sokken oprees
Het ging dus in 1999 al lang niet meer om paddestoelen, zoals vader De Croo ze noemde : de top van de Vlaamse groenen vervelde in snel tempo tot een politbureau dat vanuit een extreme maakbaarheidsideologie elk contact met de grondstroom kwijt speelde. Groen is in brede Vlaamse kringen een scheldwoord, een synoniem voor de fundamentalistische regelneef die uit de geitenwollen sokken oprees. Hoe kan je het zover brengen.
Moslims en LGBTQ+
Groene leut op de Brussels Pride : de Vlaming dacht er het zijne van
Om dat verlies aan draagvlak te compenseren namen ze hun toevlucht tot de suïcidale nevenpiste die heel de linkerzijde zou kiezen, in Vlaanderen, België en Europa : het omarmen van de multicultuur, fanatiek vasthouden aan een opengrenzenbeleid inzake migratie en asiel, en het zoeken van een nieuw electoraat bij de allochtone populatie. Terwijl dat charme-offensief niet zo aansloeg, met boegbeelden die in lingerie op een Gay Pride rondlopen. Zo konden ze de conservatieve migrant niet bekoren, én verloren ze de autochtone Vlaming. Wat restte als aanhang was een stedelijke groenlinkse elite, die nu wellicht zal overlopen naar Vooruit en in mindere mate naar PVDA.
Het vertrek van Björn Rzoska gaat niet alleen over de rat die het zinkend schip verlaat, maar onthult ook een sluimerend schisma bij de Vlaamse groenen, tussen een ‘linkse’ en een ‘rechtse’ flank
De fatale vacuümstrategie zal dus cash betaald worden, en zo komen we tot de huidige malaise. Het vertrek van Björn Rzoska gaat niet alleen over de rat die het zinkend schip verlaat, maar onthult ook een sluimerend schisma bij de Vlaamse groenen, tussen een ‘linkse’ en een ‘rechtse’ flank. Die laatste, uiteraard onttrokken aan de blikken van de media, is mogelijk helemaal niet opgezet met de al te uitbundige migratieliefde, noch met het gênante LGBTQ+- circus waar de partij in opdraaft.
Björn Rzoska was ook de man die in juni 2020 stevig vloekte in de groene kerk, door in een kranteninterview het idee te lanceren van een Vlaamse Olijfboomcoalitie met onder de meer de N-VA, een idee waarvoor hij binnen zijn partij werd afgebrand en door toenmalig voorzitter Meyrem Almaci teruggefloten. De coalitie moest tot een brede Vlaamse links/rechts-alliantie leiden die een ernstige staatshervorming zou forceren, maar daar stelden de Franstalige Ecolo’s uiteraard hun veto tegen. Binnen de N-VA was er al evenmin veel animo voor Rzoska’s denkpiste : de haat tegen de groenen zat/zit diep. De Lokerse dorpspolitiek wordt het eindstation voor de ex-fractievoorzitter.
Eco-(ir)realisme
kerncentrale Doel - foto (c) Wikimedia Commons
tegen kernenergie en voor vervuilende gascentrales : zelfs de eigen aanhang geraakte in de war
De tweede reden, waarom de Vlaamse groenen in 2024 een nieuwe afstraffing tegemoet gaan, is de manier waarop ze zich krampachtig aan de kernuitstap bleven vastklampen, ondertussen vervuilende gascentrales promotend. Groen is niet in staat zich aan te passen aan een veranderende realiteit, en pakt de huidige problemen aan met een doctrine die twintig jaar geleden al een fata morgana was. Daardoor wordt ook hét groene thema, de klimaatcrisis, politiek compleet onverkoopbaar gemaakt..
De stelling van filosoof Maarten Boudry, dat we alleen via economische groei -weliswaar met duidelijk ecologische oriëntatie- de klimaatverandering te lijf kunnen zonder welvaartverlies, klopt zonder twijfel. In een VRT-debat met Anuna De Wever (‘We moeten ontgroeien’) zette hij de puntjes op de i, waarin hij bijgetreden wordt door de N-VA bij monde van Anneleen Van Bossuyt. Technologische innovatie is de sleutel om de groene transitie te realiseren, en om het versnelde afscheid aan fossiele brandstoffen ook socio-economisch haalbaar te maken. De oekazen van Frans Timmermans ten spijt.
De paus van dat ecorealisme, culturele antropoloog Michael Shellenberger, wordt vooral in N-VA-middens gekoesterd. Omdat hij de nucleaire kaart trekt, is hij voor Groen des duivels : zij kiezen altijd voor de duurste oplossing. Wat de partij verder marginaliseert en haar missie als ‘sociale partij’ ondergraaft. Het klimaatverhaal blijft op die manier voor de modale Vlaming een hallucinant doemscenario, door complottheorieën gelinkt aan Bill Gates, de Bilderbergclub, aliens, en weet ik wat nog allemaal.
Om die twee redenen, -de krampachtige fixatie pro multicultuur, migratie en islam enerzijds, en het totaal gebrek aan ecorealistische visie anderzijds-, zijn de Vlaamse groenen veroordeeld tot een begrafenis eerste klas in 2024. Verdiend, ze hebben het draagvlak rond milieu en klimaat deskundig om zeep geholpen. Misschien kan een nieuwe rechtse ecologische partij het overnemen, of doen N-VA en/of het Vlaams Belang iets met het idee dat de Vlaming zich toch moet interesseren voor zijn eigen gezondheid, de natuur, en het welzijn van zijn kinderen en kleinkinderen. Anders blijven we niet alleen inzake onderwijs maar ook in die materie de hekkensluiters van Europa. Met dank aan… juist.
JOHAN SANCTORUM
Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.
Kroniek van een aangekondigde nederlaag ACTA SANCTORUM – door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . Nu ook de groene hardlijner Kristof Calvo de nationale politiek voor bekeken houdt en verkast naar de lokale scène, in zijn geval Mechelen, is het beeld van de ratten en het zinkende schip compleet. De recente peilingen geven Groen nogLees verder
Preventie is altijd de eerste en de belangrijkste stap bij knaagdierenbestrijding. Met een paar simpele maatregelen maak je jouw huis en tuin een minder prettige plek voor ratten.Lees verder
Tijdens het vragenhalfuurtje voor de laatste gemeenteraad kwamen een viertal bewoners uit de Jan-Frans Gellyncklaan in de Vredewijk hun beklag doen over het feit dat er in hun buurt al jarenlang een kattenoverlast is. Bewoner Guy Bekaert verwoorde het zo : “De buren hebben al vijf jaar last van veleLees verder
door PAL NWS . Op het Albertinaplein in Brussel vond afgelopen maandag de ‘Doe ze Luisteren’-protestmeeting van Vlaams Belang plaats, maar dat was duidelijk niet naar de zin van Brussels minister Sven Gatz (Open Vld). “Beste Gespuis”, richtte hij zich op Twitter tot de aanhangers van de Vlaams-nationalistische partij. “GeLees verder
zondag 11 juni 2023 – 14.00u. – 16.30u. Ingang Fort 7, Legerstraat 40 in 2610 Wilrijk. Vanaf april is de winterslaap van de vleermuizen voorbij, en kunnen we zonder enige beperking alle binnenruimtes van het fort bezoeken. Indrukwekkend zijn de drie caponnières : bomvrije gebouwen met naast elkaar gelegen kanonkelders, dieLees verder
Werken van 5 juni t.e.m. 7 juli 2023. De straat is die periode onderbroken ter hoogte van de Maxlaan. Om de verkeersveiligheid in jouw buurt verder te verbeteren, vatten we op maandag 5 juni werken aan. De aannemer start met werken in de Drabstraat. We leggen een verhoogd plateau aanLees verder
door Julien Borremans in ’t Pallieterke . We subsidiëren de kansarme onderlaag van onze toekomstige samenleving De leesvaardigheid van de Vlaamse leerlingen dondert zo naar beneden dat straks het zo geteisterde Waalse onderwijs het beter doet. De onderwijsspecialisten struikelen over elkaar om de resultaten te duiden, maar ze weten hetLees verder
