Het Verhaal van Vlaanderen. foto : © VRT.
ACTA SANCTORUM - door Johan Sanctorum - www.doorbraak.be .
De eerste aflevering van de VRT-reeks Het Verhaal van Vlaanderen is gepasseerd, en qua publieke belangstelling is het alleszins een voltreffer. Dit verhaal gaat over de tongen in krantenwinkels en bedrijfsrefters, chapeau.
De makers kozen dan ook voor een ‘laagdrempelige’ benadering met visueel sterke scènes, zoals de ontmoeting tussen de homo sapiens (neergestreken als Afrikaanse migrant, wordt ook zo gezegd) en de autochtone Neanderthaler. In de enscenering geen clash : er zou een soort vreedzame coëxistentie geweest zijn tussen de twee mensachtigen maar het mysterie van de verdwenen Neanderthaler blijft. De tussentaal waarin Tom Waes een en ander aan elkaar praat, zullen we er maar bij nemen als bijkomende poging om iedereen mee te krijgen.
Dat dit géén propagandashow is van de Vlaamse regering, ondanks het gepruttel van Marc Reynebeau in De Standaard, laat staan een Vlaams-nationalistische opmaat tot het uitroepen van de Vlaamse republiek, is ondertussen al wel duidelijk gemaakt. Het idee kwam van productiehuis De Mensen, dat het format uit Denemarken haalde en aan de VRT kon slijten. Waarna verschillende instanties op de kar sprongen om het project financieel rond te krijgen. Met als resultaat een zeer professioneel gemaakt, genietbaar én wetenschappelijk genuanceerd eindproduct.
Spaanse Furie (Antwerpen, november 1576).
De actuele polemiek rond deze serie, die al op gang kwam voor er ook maar iets op het scherm te zien was, is zo interessant als de serie zelf, en zegt evenzeer iets over de Vlaamse identiteit : we zijn een volk van kankeraars en ruziemakers
De actuele polemiek rond deze serie, die al op gang kwam voor er ook maar iets op het scherm te zien was, is zo interessant als de serie zelf, en zegt evenzeer iets over de Vlaamse identiteit : we zijn een volk van kankeraars en ruziemakers die bij voorkeur elkaars werk afbreken en verdiensten relativeren.
Dat op zich is een merkwaardig gevolg van een laag collectief zelfbeeld, op zijn beurt wortelend in het feit dat onze contreien al te dikwijls door vreemde heersers onder de voet werden gelopen. We zijn niet solidair maar verdeeld. Het wantrouwen, eigen aan de bezette stad, primeert. Vlaanderen is een wingewest waar de overheid per definitie de vijand is, en iedereen een potentiële verklikker.
De Spaanse bezetting van de Zuidelijke Nederlanden in de 16de eeuw mag daarbij als een beslissende trigger gelden : de elite week uit naar het Noorden en droeg bij tot de Hollandse Gouden Eeuw, de rest verdroeg het juk, collaboreerde (P.P. Rubens is de bekendste), of wantrouwde zijn buur. Vandaag wordt België door vele Vlamingen ervaren als een bezettingsmacht, vandaar de zuurtegraad waar links niet mee om kan : ironisch genoeg zijn zij vandaag de collaborateurs.
Vandaag, in de polemiek rond de VRT-serie, tonen bepaalde opiniemakers ter linkerzijde zich van hun kleinste kant. Traditioneel bekijkt deze strekking heel het fenomeen van de Vlaamse beweging vanuit het collaboratieverleden, en onderwerpt alles wat zich als Vlaams-republikeins aandient, aan een reductio ad Hitlerum. Dat leidt soms tot een zuiverheidsdenken waarin ons collectief zwart letterlijk moet afgewassen worden door javelculturo’s.
Opmerkelijk overigens ook hoeveel leden van het linkse cultuur- en media-universum in Vlaanderen uit een ‘foute’ familie blijken te komen
Vandaar het fenomeen van ‘collaboratieroman’ die zo ongeveer elke weldenkend-linkse Vlaamse schrijver moet afgeleverd hebben als een bewijs van goed gedrag en zeden, en om het er nog eens in te duwen hoe ongeneeslijk besmet die Vlaamse beweging wel is. Het jongste product van dat reinigingsritueel is De draaischijf van Tom Lanoye. Opmerkelijk overigens ook hoeveel leden van het linkse cultuur- en media-universum in Vlaanderen uit een ‘foute’ familie blijken te komen.
Op de webstek Apache deed nu ook Karl van den Broeck (ex De Morgen en Knack) zijn duit in het zakje. Niettegenstaande hij de professionaliteit van ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ prijst en niet twijfelt aan de goede bedoelingen van de makers, zit hij in hetzelfde schuitje van de linkse Belgitude en haar lachwekkende pogingen tot demonisering : ‘Dat de Vlaamse beweging geen al te goede reputatie heeft, heeft ze natuurlijk alleen maar aan zichzelf te danken. Twee keer ging een deel van de Vlaamse intellectuele elite “aan de verkeerde kant van de geschiedenis” staan’.
Alsof er zomaar een goede en een slechte kant van de geschiedenis is : het zijn uiteraard de overwinnaars die de geschiedenis schrijven en ‘kanten’ bepalen. Historici die zich daaraan wagen, zijn regime-ideologen
Alsof er zomaar een goede en een slechte kant van de geschiedenis is : het zijn uiteraard de overwinnaars die de geschiedenis schrijven en ‘kanten’ bepalen. Historici die zich daaraan wagen, zijn regime-ideologen.
Jos Geysels, gangmaker van de politiek correcte censuur.
Links Vlaanderen verdrinkt in zijn eigen weldenkendheid en rateert compleet de grondstroom. Vandaar de paniekreactie op de VRT-reeks die, o ramp, de kleine Vlaming blijkt te boeien
De paradox dat progressieven zich bekennen tot de achterhaalde Belgische constructie, en zelfs dwepen met het pluchen universum van de monarchie, is minstens even ridicuul als de neonazi-folklore waar ze zich zo druk om maken. Links Vlaanderen verdrinkt in zijn eigen weldenkendheid en rateert compleet de grondstroom. Vandaar de paniekreactie op de VRT-reeks die, o ramp, de kleine Vlaming blijkt te boeien.
De actuele piek van het VB is overigens veel minder een zaak van Vlaams-nationalisme, dan wel een rechtse visie rond asiel, migratie en (vooral) de islamisering, waar vele Vlamingen wel degelijk blijken van wakker te liggen. Daarover rept Van den Broeck met geen woord, tenzij het allemaal onder de noemer ‘racisme’ zou vallen.
Dat een columnist in De Morgen erin slaagt om zijn verontwaardiging de vrije loop te laten over het ‘crapuul’ dat hulpverleners met vuurpijlen bekogelt, zonder ook maar één keer de etnisch-culturele dimensie daarbij te betrekken, illustreert al evenzeer de gezichtsvernauwing van progressieven. Kon het er nu echt niet af om te zeggen dat het grootstedelijk vandalisme vooral een allochtonenprobleem is, meer bepaald zelfs verbonden met de Marokkaanse subcultuur ?
Een van de weinigen in het Vlaamse culturele wereldje die wél snapt wat er aan de hand is, is schrijver Marnix Peeters. In Doorbraak is hij onverbiddelijk voor de ‘pastoorspraat’ van de wokes, maar ook voor linksgroene fascisten zoals Jos Geysels (Agalev), waarmee de ‘schrapcultuur’ is begonnen. Inderdaad Marnix, in Politiek incorrect (2020) ga ik uitvoerig in op de rol van deze bedenker van het cordon, die onder meer bepaalde wie in de Antwerpse Boekenbeurs zijn waren mocht uitstallen.
Hoe langer de cultuursector zich hult in deze politiek correcte waan, hoe meer de mainstream media daarin meegaan, des te succesrijker zal Filip Dewinter zijn met zijn omvolkingstheorie. Iets ontkennen is de beste manier om het op te roepen.
Voor de rest, en om terug te keren naar Het Verhaal van Vlaanderen : hopelijk kan deze serie tot enige intellectuele volwassenheid leiden, en links én rechts doen inzien dat er geen goede kant van de geschiedenis bestaat, en dat mensen altijd keuzes maken die achteraf door eigenaars van de waarheid kunnen bekritiseerd worden.
Er is geen betere manier om met het verleden af te rekenen dan via humor en satire. Dat geldt zowel voor elk van ons, als collectief
De geschiedenis is wat ze is, haar kennen is nodig, erdoor geobsedeerd worden is ongezond. We moeten vooruit kijken en zien welke toekomst we kunnen opbouwen. Er is geen betere manier om met het verleden af te rekenen dan via humor en satire. Dat geldt zowel voor elk van ons, als collectief. Daarom vind ik oorlogskomedies zo boeiend, en iconische series zoals ‘Allo allo’ zo louterend.
Na het didactische Verhaal van Vlaanderen moet er misschien eens een parodie komen waarin de Vlaming zijn historische trauma’s relativeert, niet à la Philippe Geubels maar meer iets Monty Python-achtig, grotesk, met veel aandacht bijvoorbeeld voor de Limburgers die twee dagen te laat op de Slag der Gulden Sporen verschenen en zegevierend naar huis trokken met een zak onderbroeken en kousenbanden. Conscience voorbij, die overigens een Belgische patriot was.
Leestip : Vom Nutzen und Nachteil der Historie für das Leben (Friedrich Nietzsche, 1874) – ‘Over het nut en het nadeel van de geschiedenis voor het leven‘.
Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.
Foto's (c) Gazet van Hove.
Het Verhaal van Vlaanderen. foto : © VRT. Nergens ACTA SANCTORUM – door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . De eerste aflevering van de VRT-reeks Het Verhaal van Vlaanderen is gepasseerd, en qua publieke belangstelling is het alleszins een voltreffer. Dit verhaal gaat over de tongen in krantenwinkels en bedrijfsrefters, chapeau. De makers kozen danLees verder
zaterdag 21 januari – 9.00u. – 17.00u. campus UA Drie Eiken Na Corona is ook de Belgische vogeldag terug met de 20ste uitgave, een dag die elke vogelliefhebber op zijn lijstje heeft staan. Deze dag gaat NIET uit van Vogelwerkgroep Ardea, maar we willen u dit wel graag meegeven. EenLees verder
Klink je mee op een prachtig 2023 ? Kom op zondag 15 januari tussen 10.30 en 12.30 u. naar het gemeentepark en geniet samen met je buren, je Lintse vrienden en familie van hapjes en een drankjes. Zo zetten we het nieuwe jaar alvast feestelijk in ! Tot zondag !Lees verder
HULPDIENSTEN “Het zijn geen winters meer tegenwoordig”, horen we wel eens beweren. Mogelijk krijgen we deze of volgende maand toch nog een winterprik. Sneeuw en ijs kunnen best leuk zijn, maar onder andere voor fietsers is dat niet altijd het geval. Voor de moedigen die in barre weersomstandigheden de fietsLees verder
ANALYSE – door Herman Matthijs – www.doorbraak.be . De wet van 4 juli 1989 bevat de regels over de financiering en de boekhouding van politieke partijen in België. Vrij recent zijn de geconsolideerde rekeningen neergelegd over het jaar 2021 : een nieuwjaarswandeling door deze cijfers. Balans Het balanstotaal van de partijen isLees verder
René Verbeecklaan 3 in 2540 Hove. Meer info, reservaties en inschrijvingen : 03 / 454 08 37 of dienstencentrum@hove.be . Verloren Maandag maandag 9 januari 14.30 uur – 4 euro Op Verloren Maandag eten ze worstenbrood of appelbol in het dienstencentrum. Inschrijven verplicht ten laatste op 5 januari. Nieuwjaarsfeest donderdagLees verder
Periode van 9 t.e.m. 13 januari 2023. Van maandag 9 t.e.m. vrijdag 13 januari 2023 werken we aan de doorgang tussen de Heilig-Kruisstraat en de Eduard Arsenstraat.Het pad van deze trage weg is aan herstelling toe. We vervangen de bestaande dolomiet door een waterdoorlatende halfverharding.Hierdoor is het tijdelijk te smalLees verder
HOVE Tijdens de laatste gemeenteraad van december 2022 was er even een klein half uurtje wat politieke opschudding … Bij de bespreking van de aanpassing van het meerjarenplan 2020-2025 kwam schepen van openbare werken Koen Volckaerts (N-VA) na de twee opmerkingen van de oppositiefracties ook aan het woord. De heerLees verder
door Anton Schelfaut in palnws.be . Het aantal snelheidsboetes is in de eerste zes maanden van 2022 gevoelig gestegen. In die periode werden meer dan 3 miljoen snelheidsovertredingen vastgesteld, een record. De Vlaming loopt het vaakst tegen de lamp. “Maar dat betekent uiteraard niet dat de geïnde boetes in dezelfdeLees verder
Vind een antwoord in de veelgestelde vragen Aannemer Vermetten Wegenbouw nv is aangesteld door het lokaal bestuur Lint om de fiets- en voetpaden te vernieuwen in de Liersesteenweg. Deze werken worden in 2 fases uitgevoerd. Hieronder volgt de beschrijving van de fases. Fase 1 : Rond punt tot aan deLees verder