Waalse financiën dramatisch ondanks meevallers
door Picard in (c) ’t Pallieterke. De Waalse regering heeft haar begroting voor 2022 rond. Het deficit loopt op tot een bloedrode 4,1 miljard euro, een gevolg van extra uitgaven voor corona en de overstromingen van vorige zomer. Maar dit is geen excuus om niet te saneren. Dankzij de economischeLees verder

De Waalse regering heeft haar begroting voor 2022 rond. Het deficit loopt op tot een bloedrode 4,1 miljard euro, een gevolg van extra uitgaven voor corona en de overstromingen van vorige zomer. Maar dit is geen excuus om niet te saneren. Dankzij de economische groei heeft Wallonië ook een aantal meevallers via extra fiscale inkomsten. Blijkbaar wiegt die bonus de regering-Di Rupo in slaap.Geen nieuwe belastingen, geen hogere taksen. Dat is de mantra van de Waalse regering bij de opmaak van de begroting 2022. De regering van PS, MR en Ecolo zet in op investeringen en uitgaven voor het economisch herstel na corona en de overstromingen in de Vesdervallei. Echte saneringen zijn voor later. Er wordt jaarlijks 150 miljoen euro bespaard in 2022 en telkens opnieuw tot aan het einde van de legislatuur. Op welke departementen ? Dat blijft onduidelijk. Er lijkt voor Waals minister van Begroting Jean-Luc Crucke (MR) geen haast bij te zijn. Hij herhaalt telkens weer dezelfde boodschap. Of boodschappen. Ten eerste : nu radicaal besparen heeft geen zin, we moeten het economisch herstel zijn werk laten doen en dan komen de fiscale inkomsten vanzelf. Ten tweede : er moet geïnvesteerd worden in de relance van de economie.

Nu situeert het structurele probleem zich vooral elders : bij de schuld. De Waalse schuld bedraagt 21 miljard euro, waarvan een derde terug te brengen is tot corona-uitgaven en de aanpak van de overstromingen. Van Gompel : “Eveneens afgezet tegenover de totale ontvangsten, bedroeg de bruto-schuld in 2020 in Vlaanderen 51,3 procent, in Wallonië 111,5 procent en in Brussel 179,9 procent. (…) Op de langere termijn zijn de fel oplopende schulden van de regio’s niet houdbaar. De gezondmaking van hun financiën is dus onvermijdelijk. Daarbij mag niet worden gerekend op extra middelen vanuit het federale niveau, omdat de federale overheid zelf zal moeten besparen, mee in het licht van de factuur van de vergrijzing, die bijna volledig voor haar rekening is. Inspanningen zullen nodig zijn op alle niveaus. Cruciaal daarbij is dat er beleidsaccenten worden gelegd op de langere termijn, zodat kan worden gesnoeid in niet-essentiële uitgaven. Voorlopig ontbreekt hiertoe de sense of urgency, wat enigszins begrijpbaar is gezien het nog prille economische herstel.”










