De desintegratie van Brussel neemt stilaan zorgwekkende proporties aan. Zowel het beleid als de ordehandhaving verliezen steeds meer de controle. Brussel lijkt wel een ‘Kaboel light’ : een internationale bubbel die amper oog heeft voor de grote uitdagingen en bedreigingen in het gewest.
‘Openbare orde kan niet meer worden gehandhaafd.’
In een reportage over de intimidatie van vrouwen in de Brusselse straten getuigt een dame dat ze meermaals op straat wordt lastiggevallen door opdringerige mannen. Nadat ze duidelijk had gemaakt dat ze het meer dan beu was, kreeg ze een heetgebakerde macho achter zich aan die haar een dreun verkocht. ‘Mijn voorval bewijst helaas nog maar eens hoe onveilig de stad kan zijn voor vrouwen’, getuigt het slachtoffer. Uit een enquête van Plan International België blijkt dat negen op de tien van de ondervraagde jonge vrouwen in o.a. Brussel al in contact kwam met straatintimidatie. Slechts 6 procent van de slachtoffers stapt hiermee naar de politie.
Buurtbewoners rond het Raadsplein in Anderlecht trekken aan de alarmbel. De afgelopen week is het plein ’s nachts in duisternis gehuld doordat stads- of drugsbendes de elektriciteitstoevoer naar de verlichtingspalen afsnijden. Zo kunnen drugsbendes ongehinderd en buiten het zicht van de camera’s hun gang gaan. Volgens de politie is dit geen nieuw fenomeen. ‘Het principe is al jaren gekend en recent blijkt dat er inderdaad een nieuwe golf van dit soort incidenten is.’ Een Brussels gemeenteraadslid (MR) legt de vinger in de wonde als hij stelt dat de openbare orde niet meer kan worden gehandhaafd.
Gebruikersruimte voor drugs
Om het groeiend druggebruik – en de daaraan gelinkte criminaliteit – het hoofd te bieden, wil de Brusselse overheid een gebruikersruimte voor drugsverslaafden organiseren. Dit is een slag in het water, want daarmee wordt het drugsprobleem gefaciliteerd en aangemoedigd. ‘Je kunt als overheid geen ruimtes gedogen waar mensen een spuit zetten en dan gewoon weer naar buiten lopen zonder verplichte medische begeleiding’, aldus Mathias Vanden Borre (N-VA). ‘Het is pure symptoombestrijding.’ ‘Het was nooit makkelijker om aan drugs te komen dan vandaag’, laat een getuige optekenen. Een flink deel van de criminaliteit is druggerelateerd, maar dat blijkt niet de zorg te zijn van de Brusselse overheid. Een gebruikersruimte voor drugsverslaafden is niet meer dan een zwaktebod.
Superdiversiteit en internationalisering
De gemeenschappelijke noemer van deze reeks incidenten ? De overheid is niet in staat om een beleid op poten te zetten. De politie slaagt er niet in om de orde te handhaven. Blauw in Brussel blijft voor heel wat jongeren vijand nummer één. Hoe groter het verzet tegen de ordehandhavers, hoe meer speelruimte drugsbenden en criminele organisaties in Brussel krijgen. De zo geroemde superdiversiteit en internationalisering laten zich het felst voelen in de drugswereld en de georganiseerde criminaliteit.
De lage vaccinatiegraad in Brussel moet ook in deze context worden gezien. In Sint-Jans-Molenbeek is amper 35% van de mensen gevaccineerd. Voor het ganse gewest is dit amper 46,5% van de totale populatie. Dat het daarbij gaat om moeilijk te bereiken laaggeschoolden en kansarmen, klopt deels. Deze mensen wonen in een parallelle wereld. ‘Heel wat onder hen lezen onze kranten niet en kijken niet naar onze zenders’, aldus Marc Noppen van het UZ Brussel. ‘Vijftig procent van de vaccinweigeraars van vandaag zullen zich niet laten vaccineren.’ De Brusselse vaccinatiegraad behoort tot de laagste van West-Europa.
Zelfs geen folder
Ook hier faalt het beleid. ‘Ik woon in Schaarbeek en ik heb nog nooit een folder in de bus gehad. Op het pleintje waar ik woon zitten elke dag tientallen mannen op een bank, ik heb daar nog nooit eens iemand zien uitleg geven. Ik krijg mails van huisartsen die niet weten hoe het in elkaar zit’, aldus Cieltje van Achter (N-VA). ‘Ik zie veel handhavingsproblemen in Brussel.’
De komende weken komt de terugkeergolf van de Brusselse vakantiegangers uit Marokko op gang. De vrees voor een fikse toename van het aantal besmettingen en de ontsporing van het gezondheidssysteem in Brussel is terecht. Combineer dat met de afkeer voor de reguliere maatschappij, de zwakke overheid en ordehandhaving, het gerecht dat achteroploopt, de honderdduizend illegalen die in het gewest verblijven, de endemische incompetentie en ideologische blindheid en het beeld van een falende en desintegrerende overheid krijgt vaste vorm.
Inflatie aan islamitische aanslagen
Theo Francken (N-VA) liet deze week bij Terzake zijn ongerustheid in verband met de mogelijke gevolgen van de machtsovername van de taliban in Afghanistan de vrije loop. ‘Wat we niet mogen tolereren, is een nieuwe vrijhaven voor internationaal terrorisme. Wij willen geen grote migratiestromen en wij willen geen aanslagen meer. Ik ben de aanslagen in Zaventem nog niet vergeten.’ Een nieuwe toestroom van legale en illegale migranten naar onze contreien zou het probleem in Brussel alleen nog maar acuter maken.
Intussen vroeg de Nigeriaanse president Muhammadu Buhari de nodige aandacht voor de immense problemen met jihadistisch geweld in Afrika. Tijdens de eerste 7 maanden van dit jaar werden er 2.728 aanslagen gepleegd met 7182 doden tot gevolg. ‘De dreiging van terreur brandt fel op mijn continent’, schreef de Nigeriaanse president in een opiniestuk in The Financial Times. ‘Afrika is de nieuwe frontlinie voor wereldwijd opererende strijdgroepen.’
De jihadistische dreiging vanuit Afrika is minstens zo acuut als die vanuit Afghanistan. Professor Internationale Politiek Jonathan Holslag (VUB) ziet de internationale machtsverhoudingen verder verschuiven, ‘weg van Europa, naar ideologieën die vijandig staan tegenover onze westerse waarden en vrijheden. Europa zal de komende twintig jaar de rekening gepresenteerd krijgen.’ Als belangrijke internationale stad is Brussel heel kwetsbaar. Wat kunnen de Brusselse overheden daartegenover stellen ? Niet eens goede bedoelingen.
Desintegratie
‘De islamisten lachen het Westen terecht uit’, schrijft Afshin Ellian in het weekblad Elsevier na het debacle in Afghanistan. Bij het zien van het Brussels debacle zullen ze vast en zeker schaterlachen. Net als Kaboel is Brussel al jaren een internationale bubbel die amper oog heeft voor de grote uitdagingen en bedreigingen die het gewest bedreigen. Het bestuurlijk onvermogen, de aanhoudende incompetentie, corruptie en laksheid spreken minder tot verbeelding dan die in Kaboel, maar zijn wel van die aard dat het politiek bestel nog verder desintegreert.
