Zal de Vlaamse welvaart toenemen door het hoger onderwijs te verengelsen ?
door Prof. Dr. Yvan Vanden Berghe – www.vvb.org . Drie elementaire pedagogische wetmatigheden Opnieuw staan een aantal rectoren gereed om de in het Nederlands gedoceerde cursussen aan hun universiteit te beperken. Je vraagt je af waarom. Natuurlijk willen ze aan de goede kant van de geschiedenis staan. Zoals veel bekendeLees verder




De buitenlandse doctoraatsstudenten zijn een aparte categorie. Er waren er in 2016-2017 6.251. Omdat het aantal posities beperkt is, is dit een zeer behoorlijk aantal( 47% van het totaal) . Dit betekent ook dat 6.251 landgenoten geen kans hadden om in eigen land te doctoreren. Doctoraatsstudenten worden in ons land betaald en kosten gemiddeld 45.000 euro per jaar. Daarom duurt het terugverdieneffect veel langer, soms tot veertien jaar. Vooral in STEM (wetenschappen en technieken) hebben we die afgestudeerden broodnodig. Tegenwoordig begint het innovatief wetenschappelijk onderzoek pas na het doctoraat. Niemand wordt nog hoogleraar tenzij met een stevig postdoc wetenschappelijk curriculum.
We moeten weten wat we willen. Er bestaat geen Vlaams beleid voor wat het aantrekken van buitenlandse studenten betreft. Tenzij misschien : zoveel mogelijk ! Indien we ons curriculum nog meer verengelsen en de vrije markt laten spelen dan kunnen we makkelijk tienduizenden buitenlandse studenten aantrekken omwille van onze aantrekkelijke inschrijvingskosten (collegegelden). Deze zijn bijzonder laag vergeleken met wat in de Angelsaksische landen gebruikelijk is : 890 euro per jaar voor EU-studenten en gemiddeld 2.283 voor niet EU studenten. Gent is het meest “democratisch” en houdt het op 890 euro voor iedereen. Het is geen fabeltje dat in de Verenigde Staten een goed aangeschreven universiteit gemiddeld 50.000 dollar vraagt per studiejaar. Harvard is nog veel duurder. Ook in het Verenigd Koninkrijk betaalt een niet EU student tussen 10.000 en 38.000 pond collegegeld per jaar.
Voor de vernederlandsing van ons hoger onderwijs is tientallen jaren een hevige strijd gevoerd. Er is zelfs een dode gevallen. Het is van een enorme betekenis voor onze emancipatie geweest en is het nog steeds. Het Nederlands hoger onderwijs belemmerde de Vlamingen niet om prominent op het internationaal toneel aanwezig te zijn als wetenschappers, staatslieden, diplomaten, kunstenaars, sportkampioenen, religieuze leiders etc. Door de zo gewenste verengelsing van de bachelors en masters vermindert men hun kansen. Het onderwijs wordt minder degelijk en onze zelfverzekerdheid vermindert. Dat is de paradox van de internationalisering.








