Ik ben een zwarte vrouw. So what ?
“Huidskleur laten samenvallen met identiteit is een gevaarlijke weg die ik niet wil bewandelen. Kijk hoeveel geweld die oppervlakkige visie al heeft opgeroepen”, stelt Europees Parlementslid Assita Kanko op demorgen.be. “N-VA heeft een zwarte vrouw in het Europees Parlement. Daar juich ik niet om : we moeten ook zwarte mensen enLees verder

"N-VA heeft een zwarte vrouw in het Europees Parlement. Daar juich ik niet om : we moeten ook zwarte mensen en andere mensen van kleur die stemmen op, lid zijn van en werken voor partijen met onderdrukkende standpunten kritisch bevragen. Zij houden de zeer schadelijke status quo mee in stand", schreef een columniste woensdag in De Morgen. Stel je voor als iemand zou zeggen "NRC handelsblad heeft een zwarte journaliste en ik weet niet waarom". Deze zin best niet gebruiken want mensen zijn meer dan hun kleur alleen. Sabrine Ingabire, want deze NRC-journaliste en De Morgen-columniste heeft een naam, is erg bezig met haar kleur en met de kleur van anderen. Wanneer houdt ze zich bezig met mensen ?
De veronderstelling om op huidskleur en economische klasse te vertrouwen om politieke trouw te voorspellen, was een van de grootste valkuilen van sommige partijen in de afgelopen twintig jaar. Het is een methodiek die vastzit in een mentaliteit uit de jaren 1970, een die niet erkent dat de wereld is veranderd. Het is lui en heeft geen enkele verbeeldingskracht over wat de moderne kiezer wil. Het zegt ook dat alle armen misschien zwart zijn maar ik kwam veel blanken mensen tegen in Vlaanderen die hun factuur niet kunnen betalen.








