Karakterschets van Sophie Wilmès
Enkele uren later was Wilmès premier. Deze dwaas-ijdele vrouw aanvaardde het aanbod sneller dan een raket de ruimte in schiet. Daar zij ervan overtuigd is dat zij stijlvoller danst en beter zingt in de drie landstalen dan eender welke andere politicus. Socrates et cetera 59 www.doorbraak.be – door Guido LauwaertLees verder



Enkele uren later was Wilmès premier. Deze dwaas-ijdele vrouw aanvaardde het aanbod sneller dan een raket de ruimte in schiet. Daar zij ervan overtuigd is dat zij stijlvoller danst en beter zingt in de drie landstalen dan eender welke andere politicus. Na de eedaflegging heeft zij uit een lade van haar boudoir een miniatuurportret van zichzelf gehaald en het meerdere malen gekust. Zo vernam ik van haar secretaresse, die me dit vertelde, hand op het hart. En daar zij geen politieke ambities heeft, kan zij niet beschuldigd worden iemand te zijn zonder hart.’
‘Eenmaal plaatsgenomen in de stoel van haar bureau, steeg haar pronkzucht zo sterk dat zij vergat waarom zij tot premier was benoemd. Haar kabinetschef moest haar herinneren aan het feit dat er een virusplaag is en deze al heel wat doden had gekost. Dat dit probleem alle andere overschaduwt. Van haar wordt verwacht dat zij het te lijf gaat, en in de slipstream een programma bedenkt voor het politieke drama ná de virusveldslag. Zij schrok want de Covid-19, noch enige andere virus, heeft politieke relaties en is haar dus volkomen vreemd. Zij weet enkel wat haar baat en wie haar ter wille is. Ze weet niet eens dat zij vijanden heeft of collega’s die haar een mes in de rug willen planten, haar Brutus voorop.’
Na als een razende te hebben gewerkt, ging ik naar bed en kort na de middag van 1 mei las ik mijn nachtelijk werk opnieuw, gooide er enkele kemels uit, en zond het toen naar de redactie. Een goed gevoel overspoelde mij. Op de Dag van de Arbeid had ik dubbel zo hard gewerkt als op andere dagen.








