door Wannes Neukermans in ’t Pallieterke .
Wie in een woonzorgcentrum verblijft, telde vorig jaar maandelijks gemiddeld 830 euro meer neer dan het gemiddelde werknemerspensioen in België. Een woonzorgcentrum is voor veel mensen niet betaalbaar, zeker niet voor een lange tijd. Mensen kiezen er steeds vaker voor om langer thuis te blijven, vaak ook te lang. Thuiszorg staat immers ook helemaal niet op punt in dit land.
Het gemiddelde pensioen ligt ver onder de prijs van het verblijf in een woonzorgcentrum en die kloof wordt nog groter. De prijs van het woonzorgcentrum slaat een steeds dieper gat in de financiën van bewoners. Vaak springen hun kinderen of zelfs het OCMW bij. Gemiddeld verblijven mensen anderhalf jaar in een woonzorgcentrum alvorens ze sterven. Toch zijn er soms uitschieters en daarom kiezen mensen ervoor om langer thuis te blijven. Hoe lang kan iemand 830 euro meer dan zijn pensioen uitgeven aan een rusthuis ?

Personeelstekorten
Bovendien laat de zorg in woonzorgcentra vaak te wensen over, omdat de hele zorgsector met enorme personeelstekorten kampt. In de toekomst zullen veel ouderen dus niet meer in een woonzorgcentrum terecht kunnen. Alleen thuis blijven wonen is ook niet voor iedereen een optie, serviceflats zijn duur en niet iedereen kan rekenen op familie om naar een kangoeroewoning te verhuizen.
De gemiddelde zorgmedewerker zal u vertellen hoe zijn job zijn passie is en hoeveel voldoening hij eruit haalt. Toch is de uitstroom in de zorg gigantisch. Dat komt door de hoge werkdruk, de lastige uren en de steeds moeilijker wordende opdrachten. Bovendien zorgt het huidige personeelstekort voor een sneeuwbaleffect : hoe minder personeel, hoe zwaarder het wordt voor het overblijvende personeel, hoe hoger de uitstroom.
“Tegen 2025 is ruim een vijfde van onze bevolking 65 of ouder”

Eenzaamheid
Tegen 2025 is ruim een vijfde van onze bevolking 65 jaar of ouder. Het percentage tachtigers stijgt tegelijkertijd ook sterk. En al die mensen moeten op een bepaalde manier van hun oude dag kunnen genieten. Is het niet in een woonzorgcentrum of een serviceflat, dan misschien thuis met zorg aan huis. Of met mantelzorgers. Hoe dan ook is er een enorm tekort aan zorgend personeel om die mensen – meer dan twee miljoen – te verzorgen.
Bijna niemand kiest er vrijwillig voor om in een woonzorgcentrum te verblijven. Mensen verhuizen daarnaartoe wanneer ze door de familie overtuigd worden of wanneer het écht niet meer kan. Niet alleen de kostprijs speelt hen parten, want ouderen vrezen ook dat hun levenskwaliteit in de woonzorgcentra snel achteruit zal gaan. Er zijn genoeg voorbeelden van wantoestanden en senioren ervaren daar bovendien vaker sociaal isolement en eenzaamheid.
Er is dringend nood aan een ‘ouderenplan’, zoals cd&v-voorzitter Sammy Mahdi een tijdlang geleden zei. Zijn partij is al decennialang verantwoordelijk voor welzijnsbevoegdheden en het is hoog tijd dat er een plan van aanpak komt. De eerste opdracht zal alvast zijn om volk te vinden om in de zorg te werken.

foto’s (c) Gazet van Hove – WZC Mayerhof in Mortsel.


