NEDERLAND

door LVS in ’t Pallieterke .

Op steeds meer plekken in Nederland patrouilleren plaatselijke burgerwachten. Bewoners zorgen zelf voor meer veiligheid in de wijken. Hoe ver kan of mag sociale controle en eigenrichting gaan ?

De komst van een gigantische toestroom aan asielzoekers zette vorig jaar de zaken op scherp in het Groningse Ter Apel. In dat dorpje is een vluchtelingencentrum gevestigd waar nieuwe migranten zich dienen aan te melden. De plaatselijke bevolking is ten einde raad. De overlast is er gigantisch. In de steek gelaten door overheid en politie, nemen burgers nu het recht in eigen handen. Op internet circuleren heel wat foto’s van asielzoekers, betrapt op een misdrijf, die door het ‘buurtcommando’ achtervolgd en geboeid worden.

BuurtInformatieNetwerk in Mortsel-dorp

Geen hooivorken, maar warmtecamera’s

Toch is het fenomeen niet nieuw. Te Kesteren, in de oostelijke provincie Gelderland, werd bijvoorbeeld in 2005 reeds een burgerwacht in het leven geroepen. De reden daar was de sluiting van het plaatselijke politiekantoor. De burgerpolitie professionaliseert. Het gaat hier niet om briesende mannen met een hooivork in de hand. Zo beschikken de ondernemers die in Kesteren de handen in elkaar sloegen onder andere over drones met warmtecamera’s. Ook is er een speciaal portofoonsysteem om met elkaar te kunnen communiceren.

Aanvankelijk keken politici huiverig naar de opmars van de buurtwachten. Aan de basis echter, bij de politie, klinken minder negatieve geluiden. Agenten weten dat ze vaak te laat komen om dieven of overlastgevers aan te houden. In een tijd van te weinig blauw op straat en algemene onderbemanning, vullen bewoners dus de leemte op die de politie zelf laat. Ook de plaatselijke bevolking staat doorgaans achter de initiatieven. Het bewijs daarvan werd geleverd in Volendam, waar de burgerwacht maar liefst 350 man sterk is en er twintigduizend euro werd ingezameld om de patrouilles uit te rusten.

Waar er in 2016 nog sprake was van ‘slechts’ honderdtwintig burgerwachten, is dit aantal intussen opgelopen tot zo’n zevenhonderd, zo weet De Telegraaf. Toch heeft het verhaal ook een keerzijde. Wat met doorgeschoten sociale controle en valse verdachtmakingen ? In feite is het ook wraakroepend dat in een land dat hoge belastingafdrachten kent, de bevolking alsnog zelf moet instaan voor een kerntaak als veiligheid.

foto’s (c) Gazet van Hove .