door Karl Van Camp in ’t Pallieterke .
Vorige week schreef ik in mijn column over de spreidstand van Bart De Wever die als eerste minister ook de vieringen rond 200 jaar België – in 2030 – moet organiseren. Noem dat gerust een delicate opdracht, want De Wever profileert zich nog steeds als overtuigd republikein.
Extra delicaat is het omwille van het moeilijke begrotingsevenwicht. Zoals u weet, komen we nu al miljarden euro’s te kort. En dat heeft grote gevolgen, onder meer in de gezondheidszorg. Ik hoor van vrienden en kennissen alleen nog maar slechte ervaringen over ziekenhuizen en woonzorgcentra waar er absoluut te weinig verplegend personeel aanwezig is. Enkele maanden moeten wachten op een chirurgische ingreep is tegenwoordig heel normaal. Er zijn te weinig tandartsen, te weinig huisartsen en te weinig leerkrachten. Ik zwijg over de wachtlijsten voor mensen met een beperking, de overvolle gevangenissen, de drugsproblematiek, enzovoort.
De ene keer is dat een bevoegdheid van de Vlaamse Regering, de andere keer een bevoegdheid van de federale regering. Maar in elk geval : het draait vierkant. En dat terwijl we zogezegd in een verzorgingsstaat leven. Op het ogenblik dat er overal bespaard moet worden in essentiële dienstverlening, moet er volop belastinggeld gebruikt worden om 200 jaar België te vieren. Een eerste minister die van de bevolking grote budgettaire inspanningen vraagt, maar anderzijds geld heeft voor grootse feesten… Krijg dat maar verkocht.
Voetbal
Overigens gaat het niet enkel over de eerste minister. In een vijftigtal steden en gemeenten levert de N-VA de burgemeester en het is maar de vraag hoe die de Belgische feestelijkheden gaan aanpakken. Vergeet trouwens niet dat er in oktober 2030 ook nog eens gemeenteraads- en provincieraadsverkiezingen zijn. In Eeklo, waar er een meerderheid is van cd&v, Open Vld, Groen en Vooruit, is men nu al begonnen met een spaarpotje aan te leggen: 30.000 euro per jaar. Tegen 2030 heeft de stad zo’n 150.000 euro belastingsgeld klaarliggen om de feestelijkheden van 200 jaar België te financieren.
En om de ‘euforie’ nog groter te maken, krijgen we in 2030 ook nog eens een wereldkampioenschap voetbal. We weten uit het verleden hoe zo’n wereldkampioenschap gebruikt wordt om het Belgische ‘Tous ensemble !’ aan te wakkeren. Toeval of niet: de finale van het WK wordt gespeeld op 21 juli 2030… En nog iets om te ‘vieren’ in 2030 : op 15 april wordt koning Filip 70 jaar.
Uitfluiten
De vraag daarbij is wat de brede Vlaamse Beweging daar tegenover kan stellen ? Voorlopig zie ik weinig bewegen. Voorpost heeft er enkele maanden geleden eens over vergaderd, maar voorlopig blijft het bij vage plannen. Bovendien hoop ik dat de anti-Belgische acties zich niet gaan beperken tot het uitjouwen van de koning bij zijn ‘blijde intredes’ in onze steden.
Persoonlijk vind ik het uitjouwen en uitfluiten van de koning geen goede promotie voor de Vlaamse Beweging, ook al staat het koningshuis symbool voor het unitaire België. Maar uitjouwen is niet de methode om sympathie te winnen bij de bevolking. En denk nu alstublieft niet dat ik ineens koningsgezind geworden ben. Maar het is de perceptie van een actie die ook meetelt.
Vlaamse Beweging
Bovendien : welke Vlaamse organisaties zijn nog bezig rond het thema ‘Vlaamse onafhankelijkheid’? Het is geen thema bij Davidsfonds, Vl@s, Cultuurlab, Marnixring, VVA, enzovoort. Bij de Vlaamse Volksbeweging (VVB) was het jarenlang een actiepunt, onder meer met de campagne ‘Ja voor Vlaanderen’. Maar door het wegvallen van de subsidiëring van de VVB wordt de organisatie in haar voortbestaan bedreigd en is er geen ruimte meer voor grootse campagnes.
En net dat laatste is meer dan nodig, namelijk een campagne om bij de bevolking een draagvlak voor onafhankelijkheid te creëren. Een grootse, goed gecoördineerde, wervelende campagne met pamfletten, muuraffichage, filmpjes op sociale media,… als tegengewicht voor het tricolore feestje dat in 2030 op ons afkomt. Mag ik even dromen ?
foto’s (c) Gazet van Hove.