door Filip Van Laenen in ’t Pallieterke .
De voormalige voorzitster van Open Vld, nu Anders, Gwendolyn Rutten, profileert zich de laatste weken erg fel op de deelname van Israël aan het Eurosongfestival. Liefst van al ziet ze dat de VRT het Eurosongfestival boycot, desnoods zelfs via een politieke staking van de vakbonden.
Het valt niet alle dagen voor dat een liberale politica rechtstreeks op antenne de vakbonden oproept tot een politieke staking, en al zeker niet om op die manier bij de openbare omroep een rechtstreekse uitzending te dwarsbomen. In andere omstandigheden zou ze net de eerste zijn om de barricades op te kruipen, om daar haar afschuw uit te schreeuwen over ieder vorm van politieke inmenging in de programmatie van de openbare omroep.
Geen cordon tegenover PVDA en TFA ?
Niet alleen op tv, maar ook in het Vlaams Parlement probeerde Rutten een boycot van het Eurosongfestival af te dwingen, met een fel debat in de commissie Media. Haar partij slaagde er zelfs in een resolutie van M’Hamed Kasmi van Team Fouad Ahidar (TFA) mee goed te keuren, samen met Groen en de PVDA. Opnieuw : in andere omstandigheden is Rutten net degene die het hardst schreeuwt als het cordon sanitaire tegenover het Vlaams Belang dreigt geschonden te worden. Zelf ziet ze er, samen met haar partij, blijkbaar geen graten in om wel samen te werken met de moslimpartij TFA en de communisten van de PVDA.
Wie vindt dat TFA en de PVDA democratischer ingesteld zijn dan Vlaams Belang, heeft toch wel een heel ander begrip van wat een democratie moet voorstellen dan wij. Overigens, we zijn nog altijd aan het wachten op een striemende commentaar op dit voorval bij die andere poortwachters van de democratie : de zelfverklaarde kwaliteitskranten.
Links-liberaal, of anti-N-VA ?
De vraag is natuurlijk wat Rutten precies bezielt. Er is een tijd geweest dat de PVV, later Open Vld, zo een beetje de natuurlijke thuishaven was voor de joodse kiezer in Antwerpen. Vandaag blijft daar niet veel meer van over, en zijn het al enkele jaren in de eerste plaats de N-VA en het Vlaams Belang die strijden om de gunst van die kiezer. Als er in Antwerpen nog joden rondlopen die overwegen om bij de volgende verkiezing voor Anders te stemmen, dan zullen het er maar bitter weinig meer zijn.
Is de strijd van Rutten tegen Israël dan ingegeven door de “banaliteit van het kwaad”, zoals eerste minister Bart De Wever van de N-VA het uitdrukte ? De hevige reactie van Rutten in een open brief in De Standaard doet iets anders vermoeden, al is het pas op het einde dat de aap uit de mouw komt, namelijk wanneer ze het heeft over “een deel van de Antwerpse kiezers”.
Rutten heeft altijd een beetje een merkwaardige positie gehad binnen Open Vld/Anders. Enerzijds maakt ze deel uit van het (oude) establishment binnen de partij, zij het wel als tweede garnituur. Maar anderzijds is ze toch ook altijd een ongeleid projectiel geweest, zeker sinds ze voorzitster af is en om de zoveel maanden de behoefte voelt om nog eens in de media te komen.
Ideologisch (voor zover dat woord bij haar van toepassing is) is de rode draad door heel haar carrière geweest dat ze gewoon net het omgekeerde zegt van waar de N-VA voor staat, met een stevige saus van morele superioriteit erbovenop. Oubollig tricoloor belgicisme dus, en links-liberalisme. Wil de N-VA toch wat nuance behouden in het debat over Israël, dan laat het zich raden dat Rutten voluit gaat voor een volledige boycot van dat land.
Sleeptouw
Het is mogelijk dat deze Gaza-actie van Rutten doorgepraat werd met partijvoorzitter Frédéric De Gucht, maar het zou ons niet verbazen als Rutten haar partij gewoon op sleeptouw heeft genomen. Maar met dit soort medestanders heeft De Gucht alvast geen nood aan vijanden om zijn partij bij de volgende opiniepeiling definitief onder de kiesdrempel te duwen.
We betwijfelen immers dat de partij met deze stunt ook maar één kiezer zal weten te winnen. Maar het geeft Georges-Louis Bouchez wel opnieuw munitie om nog maar eens te pleiten voor een rechts-liberaal MR Vlaanderen.
foto’s (c) Gazet van Hove .