door Redactie Politiek ’t Pallieterke .
De komst van de burgemeester van Teheran en zijn trawanten zindert nog na in de Wetstraat. Men wijst elkaar met de vinger om aan te duiden wie uiteindelijk groen licht gaf om hen visa te verlenen. Maar ook voor Darya Safai (48), Kamerlid voor N-VA en Iraans-Vlaamse vrouwenrechtenactiviste, was het een meer dan bewogen week. “Plots zag ik in Brussel de mannen voor wie ik in Iran gevlucht was”, reageerde ze nadat ze tijdens een protestactie gefilmd was door de veiligheidsdiensten van die burgemeester, bekend als de ‘slachter van Teheran’.
“Exact dezelfde tactieken gebruiken ze in Iran. In 1999 werd ik ook gefilmd. Later kwamen ze mij zoeken en vloog ik 24 dagen in een isolatiecel. Dat filmen in Brussel zorgde voor een zeer naar gevoel en een regelrechte flashback naar mijn studententijd in Iran. Het was de eerste keer dat ik in Europa recht in de ogen van de vijand keek”, zei ze in een interview met Het Laatste Nieuws. En nog : “Ze analyseren die beelden om aan het thuisfront onze families te intimideren. Op een persconferentie in Teheran werd breed uitgepakt met hoe het regime ‘antirevolutionairen’ in Europa kon identificeren. Er werd onomfloerst naar mij verwezen.”
Activiste voor het leven
In 1999 sloot Safai zich als laatstejaarsstudente tandheelkunde aan de universiteit van Teheran aan bij het verzet tegen de intrekking van een vergunning voor een hervormingsgezinde krant. Haar echtgenoot was toen een van de voortrekkers en samen organiseerden zij een studentenmanifestatie waarbij honderdduizenden op straat kwamen. Het regime zat hen achterna. Haar man kon onderduiken en zij werd opgepakt. Na 24 dagen cel kon ze op borgtocht vrijkomen en legde ze alsnog haar eindexamens af. Volgens haar werd ze vrijgelaten omdat men hoopte dat dat naar haar man zou hebben kunnen leiden. Niet dus, want ze besloten het land te ontvluchten. Tijdens die vlucht werd haar man opgepakt in Turkije, maar omdat die in België had gestudeerd, besloot de Belgische overheid hem een humanitair visum naar ons land te geven, waardoor het koppel hier in 2000 arriveerde. Safai leerde daarop Frans én Nederlands, en ze deed de laatste twee jaren van de tandartsenopleiding opnieuw, want Iraanse diploma’s werden niet erkend in België. Toch werd zij in Iran nog bij verstek veroordeeld tot twee jaar cel… Met het oprichtten van enkele tandartsenprakijken namen zij hun nieuwe leven op en in 2003 verwierf ze ook onze nationaliteit. Darya Safai maakte een consequente keuze voor Vlaanderen en werd een geëngageerde Vlaming onder de Vlamingen, ook al bleef ze erg begaan met de vrouwenrechten in Iran. Zij bewees dat integratie wél kan, mits een inspanning en een positieve ingesteldheid tegenover het gastland. Toch bleef ze zich inzetten tegen de politieke islam en het dragen van de hoofddoek : “Ik blijf me erover verbazen dat sommige westerse feministes alle gebruiken van de islam blijven verdedigen als de eigen keuze van de vrouw, terwijl ze de sociale druk van de katholieke kerk altijd bestreden hebben. Dat gaat er bij mij niet in.” Ondanks het meedogenloze regime in Iran, dat protesten nog altijd bloedig onderdrukt, blijft ze geloven dat er ooit een nieuw Iran zal komen, bevrijd van de almacht van de godsdienst. Voor haar inzet voor vrouwenrechten werd ze in ons land al meermaals gehuldigd en erkend met diverse prijzen.
Moed
Tijdens Michel I, waarvan N-VA deel uitmaakte met onder meer Theo Francken als staatssecretaris voor Asiel en Migratie, werd ze lid van de N-VA omdat de partijtop wel wat zag in haar engagement als perfect geïntegreerde model-immigrante. In 2019 kwam ze in de Kamer terecht, waar ze op velen indruk maakte dankzij haar eloquentie en gedrevenheid. Toen ze vorig jaar in het halfrond een haarlok afknipte uit solidariteit met Mahsa Amini die stierf nadat de zedenpolitie haar had gearresteerd omdat er een haarlok vanonder haar sluier uitsprong, en nadat honderden vrouwen overal in Iran hierop woedend reageerden door hun hoofddoek af te werpen, sloot minister van Buitenlandse Zaken Lahbib zich hierbij aan, nam de schaar over en knipte ook een haarlok af. Vorige week herinnerde Safai haar daaraan, nadat zij de uiteindelijke visa had verleend aan de paladijnen van het Iraanse beulenregime. Ze vroeg zich dan ook hardop af hoe ranzig het Iraanse regime mag handelen vooraleer het de toegang tot ons grondgebied wordt ontzegd. Het bleef akelig stil bij Lahbib, die hopeloos de zwartepiet probeerde door te schuiven naar anderen. De moed van Darya Safai is van een hoger kaliber.
foto’s (c) Gazet van Hove.