Ramadan expo. Foto (c) Facebook

Cultuuroorlog

door Julien Borremans in ’t Pallieterke.

Begin maart startte de islamitische vastenmaand, de ramadan. Moslims moeten zich tussen zonsopgang en -ondergang houden aan de strenge vastenregels die de Koran voorschrijft. Best pittig. Maar de ramadan is veel meer dan vasten. “Het is een maand van taqwa, ‘een verhoogd bewustzijn van God’. Het is een periode waarin de ziel gezuiverd wordt van wereldse afleidingen”, schrijft islamleerkracht Ayoub Louch in De Morgen.

Weinig mensen zijn zich bewust van de religieuze dimensie van de ramadan. De groepsdruk is enorm. In heel wat Europese steden worden jongeren op steeds vroegere leeftijd verplicht om aan de ramadan deel te nemen. In de Brusselse scholen avonturen jonge moslims zich niet om aan de strenge regels van de traditionele vastenmaand te ontsnappen. Ook tijdens de ramadan worden vrouwen nog eens extra herinnerd aan de onderdanige positie die ze moeten innemen.

De business-iftar

In heel wat bedrijven vinden de iftars en de gebedsruimtes meer en meer ingang. Steeds meer werknemers en klanten uiten op een assertieve manier hun religieuze overtuiging. Inclusie-experts worden aangeworven en geven bedrijven advies om de diversiteit op de werkvloer te organiseren. In winkelketens zoals Lidl en Jumbo lopen medewerkers met de hoofddoek rond. Heel wat bedrijven zien er een commercieel voordeel in. Zo organiseren steeds meer bedrijven de business-iftar, die als een netwerkevent wordt aangeboden.

Brussels Airport organiseert een iftar voor de Belgische-Marokkaanse gemeenschap en biedt gebedsruimtes in terminals aan. Ook DPG Media en Telenet schrijven zich in deze trend in. Andere bedrijven bieden daarnaast extra faciliteiten aan, zoals lockers voor gebedsmatjes, extra pauzes of betaald verlof om het Suikerfeest voor te bereiden. Tijdens sollicitatiegespreken wordt steeds meer geïnformeerd naar mogelijke faciliteiten om het religieuze comfort op de werkvloer te vergroten.

Ook worden steeds meer halalmaaltijden aangeboden. In december was ik op een kerstfeestje in een Brusselse school waar enkel een halalmaaltijd werd aangeboden. Het maakt deel uit van ‘de inclusieve cultuur’ waarin ‘verbinding en dialoog’ centraal staan.

Zo worden de ramadan en de iftar als een onderdeel van de Vlaamse cultuur gepresenteerd, zonder dat men zich bewust is van de diepreligieuze betekenis die ermee gepaard gaat. Voor heel wat moslims vormt de ramadan een terugkeer naar de wortels van de islam.

Ramadan Expo

Laatst werd op de Utrechtse Jaarbeurs een ‘Ramadan Expo’ georganiseerd. Drie omstreden islamitische predikers werden uitgenodigd. Aanvankelijk kregen ze omwille van erg omstreden uitspraken een inreisverbod, maar de beslissing werd teruggedraaid. De rechtbank ontkende niet dat het om haatpredikers ging, maar het inreisverbod was niet goed onderbouwd. PVDA/Groen Links had zich trouwens tegen dit verbod gekeerd.

“De prediker Abu Bakr Zoud heeft wel eens martelaarschap onder tieners aangemoedigd en spreker Ali Hammuda heeft gezegd dat er niets mis is met het hebben van seksslavinnen”, schrijft Lale Gül in haar wekelijkse column in De Telegraaf.

Keyvan Shahbazi – columnist bij de Volkskrant en in 1983 gevlucht uit Iran – ging de sfeer op de expo opsnuiven : “De menigte krijste zo hard mogelijk Allah-o-Akbar. De spreker vraagt het nog een keer met de vuist omhoog. En steeds weer roepen duizenden mannen : ‘Allah-o-Akbar’.” De gezellige, knusse en amicale sfeer van de diversiteitsfeestjes op de bedrijfsvloeren was helemaal zoek.

De expo werd georganiseerd door de Dawah-Groep die tot doel heeft om het netwerk ‘te verbreden en te verdiepen’. Er werd gesproken over ‘Mohammed als ideale echtgenoot, Mohammed en zijn omgang met de andersgelovigen…’ De organisatie is niet aan haar proefstuk toe. In 2016 werd een salafistische islamgeleerde uitgenodigd. Hij had ooit beweerd dat moslim-afvalligen moeten worden vermoord.

“We zijn hier getuige van een doelbewuste campagne om de islam in Nederland te activeren”, aldus Keyvan Shahbazi. In dezelfde week werd in Amsterdam na dreigmails de voorstelling van de Israëlische cabaretier Yohay Sponder geannuleerd. Zijn veiligheid kon niet worden gegarandeerd. Links Nederland keek andermaal de andere kant op.

Onze identiteit

In Le Figaro waarschuwt Michel Onfray voor de afbraak van onze joods-christelijke samenleving door het islamo-gauchisme. Terwijl onze eigen identiteit als verzonnen en schadelijk wordt afgeserveerd, wordt de islam verheerlijkt omdat het een breekijzer is in de verdere afbraak van onze westerse cultuur.

De Vlaamse regering wil alvast meer aandacht besteden aan onze cultuur en ons erfgoed. Ze vormen ‘de fundamenten van onze natie’, ‘ons gemeenschapsleven en onze identiteit’. Gastvrijheid en tolerantie vormen zeker een onderdeel van deze fundamenten, maar zelfdestructie en -haat allerminst. “Het wordt tijd om de rug te rechten en de lafheid in te ruilen voor moed”, schrijft Keyvan Shahbazi. Een degelijk voorstel !

foto’s (c) Gazet van Hove .