Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be .
In een simpelweg onthutsend dubbelinterview confronteerde De Standaard op 11 juli politicoloog Bart Maddens - tegenwoordig een van de meest consequente flamingante intellectuelen - met Peter De Roover, ooit VVB-voorman en chef politiek voor Doorbraak, maar nu federaal kamerlid voor de N-VA en de beheerder van hun partijkas. De journalist van dienst hoeft niet veel aanzetten te geven : de antithese tussen kritische rede en partijdogma is compleet.
Het interview is dan ook veel zeggender dan alle 11-juliredes samen. Niet dat het veel onthult wat we al niet wisten, namelijk dat de N-VA tot dé Belgische establishment-partij is verveld. Maar vooral het cynisme waarmee dat als een vanzelfsprekendheid wordt geëtaleerd, is ongezien. Probeerden voorheen nog N-VA-coryfeeën als Jan Jambon retorische rondjes te maken over het einddoel (de Vlaamse republiek) en de middelen (België vanuit de sleutelposten ontmantelen), dan zegt De Roover, met de simpele duidelijkheid van de schoolmeester die hij is, waar het op staat : ‘Als we Vlaanderen niet krijgen, dan nemen we België’ - meteen de kop van het interview. Ik moest een paar keer de ogen uitwrijven, maar het staat er echt zo.
De verwijten van Bart Maddens dat de N-VA het grondwetartikel 195 uit het regeerakkoord hield, waardoor elke grote institutionele hervorming binnen deze termijn onmogelijk was (en vermoedelijk dé toegeving die de francofone MR over de brug trok), glijden over De Roover heen als water over een oliejekker. Het kamerlid vertelt met een brede grijns dat de Vlamingen toch geen onafhankelijkheid willen, en dat het beheer van de lopende zaken in de Belgische monarchie voor zijn partij prima is als troostprijs. Zolang het maar niet met de PS is. Tja, tot zover de idee van een partij als promotor van een politiek streefdoel, een maatschappijvisie, een ideaal.
Maddens : ‘Ik begrijp niet waar jullie op wachten. In heel de geschiedenis van de Vlaamse beweging is er nooit een organisatie geweest die zo veel macht had als de N-VA om de kiezer te overtuigen van de noodzaak aan confederalisme. Maar jullie doen er niks mee. Heel die #helfie-campagne, dat is nul komma nul communautair. Vanuit Vlaamsgezind oogpunt is dat 1,3 miljoen euro weggegooid geld.’
Maar De Roover gaat onverstoord door met te stellen dat een regering zonder de PS een staatshervorming op zich is, en noemt de kritiek van Maddens ‘theoretisch gezwets van de ivoren toren’. Dit dovemansgesprek toont op een pijnlijke manier hoe persoonlijke carrière-opportuniteiten (Peter De Roover was voorheen leraar en daarnaast hobby-flamingant) compleet samenvallen met cynische partijlogica. De primaire regel van die logica is dat je de democratische macht verovert met een doorsneeprogramma dat zoveel mogelijk kiezers aanspreekt. De tweede regel is, dat je vervolgens macht moet consolideren, vooral via het bezetten van de sleutelposten en het bedienen van een uitgebreid partijcliënteel, tot de buitenpolitieke oppositie, het zogenaamde middenveld, compleet is leeggezogen.
Op geen enkel moment geeft Peter De Roover blijk van enige gêne wat betreft de Belgische restauratiebeweging waarvan zijn partij, o ironie, de gangmaker is. Het is voor deze mensen kwestie van op de eerste rij te zitten, waar en op welke gelegenheid maakt blijkbaar niets uit. Passages uit het grensverleggend boek ‘Kritik der Zynischen Vernunft’ van Peter Sloterdijk komen ons voor de geest : het pad van de rationele Verlichting en de politieke kritiek is doodgelopen in individuele overlevingsstrategieën, die zich samenvoegen tot groteske sociale constructies rond machtsbehoud en status-quo.
Op 9 juli j.l. ontving journalist Rik Van Cauwelaert de Orde van de Vlaamse Leeuw 2015. Dit ereteken, bestaande uit een zilveren plaket, wordt sinds 1971 uitgereikt aan personen ‘die zich verdienstelijk maakten in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd, de integratie van de Nederlanden, en de bevordering van de Nederlandse taal en cultuur in het algemeen’. Dat klinkt mooi, misschien wel té welluidend, en het lijstje van laureaten toont dan ook vooral consensusfiguren uit de top van het Vlaamse socio-politieke establishment, zoals daar zijn : Remi Vermeiren, Herman Suykerbuyk, Frans-Jos Verdoodt, Eric Ponette, Luc Van den Brande, Jean-Pierre Rondas, Richard Celis, Axel Buyse, en nu dus in 2015 journalist Rik van Cauwelaert. Nelly Maes (2014) geldt als een buitenbeentje, en de enige niet-consensusfiguur want een behoorlijk links-activistische dame. Een ongelukje is gauw gebeurd.
Maar het probleem van deze prijs is deze van alle prijzen, van links tot rechts : het gaat om een maatschappelijke laag of een socio-culturele niche die zichzelf in de bloemetjes zet. Men geeft elkaar schouderklopjes en spreekt elkaars laudatio uit, dit jaar door laureaat van 2011 Jean-Pierre Rondas, onder de veelzeggende titel : ‘Rik van Cauwelaert : een leeuw, opgenomen in zijn eigen Orde’.
Dit goedmoedig geronk ruikt inderdaad onvermijdelijk naar inteelt, in dit geval van een overwegend centrumrechtse elite die zich identificeert met wat men doorgaans cultuurflamingantisme noemt, en die wortelt in een voorzichtig, allerminst revolutionair concept van volksverheffing. De burgers vormen niet de locomotief van een beweging, wel de treinwagons. In de stuurcabine staan diegenen die vooral het spoor willen houden zonder dat uitstekende dwarsliggers voor teveel gerammel zorgen. De Orde van de Vlaamse Leeuw dus, met de nadruk op orde.
Politiek is dat niet zonder betekenis. Voorzitter van de Orde is Matthias Storme, lid van het N-VA-partijbestuur, en zich profilerend als ‘conservatief denker'. Storme is een van de meest briljante vertegenwoordigers van het flamingante spagaat : men wil wel Vlaamse autonomie, maar niet met het bijbehorende republikeins-progressieve élan dat de structuren echt in vraag stelt, en dat bijvoorbeeld de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging wél kenmerkt.
De Vlaamse Leeuw van Storme en Co is dus wel degelijk romantisch-reactionair. Dat is de reden waarom politicoloog Bart Maddens de prijs niét kreeg. Nochtans, als er één Vlaamse intellectueel hem dit jaar verdiende, was het wel Maddens, alleen al omwille van de consequent-kritische houding tegen de verwatering van het republikeinse streefdoel, met de N-VA als grote promotor van dat proces.
Maar die erkenning van een criticus zou niet sporen met het conformisme en de consensusgedachte die zich in brede kringen van de Vlaamse Beweging heeft doorgezet, en die eigenlijk afscheid heeft genomen van het anti-Belgische republikeinse radicalisme. In die door Peter De Roover zo treffend neergezette verzaking komt onvermijdelijk, de echte aap uit de mouw, met name het economisch-rechtse, liberale paradigma dat de N-VA beheerst, en waarvoor een België-zonder-PS een even goede en misschien nog betere kweekruimte biedt dan een onafhankelijke Vlaamse republiek waarin, godbetert, linkse progressieven de toon zouden kunnen zetten.
In zijn dankrede rept Frans van Cauwelaert, zelf telg uit een vooraanstaande Vlaams-katholieke familie die zich voluit Van Cauwelaert de Wyels noemt, met geen woord over de ontmanteling van de Vlaamse Beweging en de Belgische restauratie, gepromoot door de partij die door prof. Bart Maddens nog altijd een ‘V-partij’ wordt genoemd. Een titel die nu wel mag opgeborgen worden.
‘België, een warm nest voor de N-VA’, constateerde Maddens’ collega Dave Sinardet in april van dit jaar nog meesmuilend. Op 21 juli zullen voor de eerste keer de federale N-VA-excellenties, vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon op kop, naast de koning post vatten en in houding staan voor de Brabançonne. Bij dit protocollair cynisme hoeft geen enkele aanhanger van het Ancien Régime zich nog zorgen te maken over statuut nr. 1 van de Nieuw-Vlaamse Alliantie. De partij neutraliseerde de Vlaamse beweging en bestuurt België zonder de PS : doel bereikt, en het scheelt een feestdag.
Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.
Foto's : (C) Reporters.
De N-VA neutraliseerde de Vlaamse Beweging en bestuurt België zonder de PS : doel bereikt, en het scheelt een feestdag. Door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be . In een simpelweg onthutsend dubbelinterview confronteerde De Standaard op 11 juli politicoloog Bart Maddens – tegenwoordig een van de meest consequente flamingante intellectuelen – met Peter De Roover, ooitLees verder
HOVE Op vrijdagavond 17 juli jl. streek de baravan (bar + caravan) van het Vredewijkkomitee neer in woonerf Sterrenregen, met ingangen aan de J.Fr. Gellynckaan en de Vredestraat. Het weer was niet te extreem (heet of nat) en zo kwamen de buurtbewoners buiten om elkaar te ontmoeten en de laatsteLees verder
De overheid is bovenal neutraal, uitgezonderd op de nationale feestdag. Door Chris Ceustermans – www.doorbraak.be . Op 21 juli is het weer zover : de kerkelijke en politieke notabelen schurken zich tijdens de Te Deum-viering tegen het koningshuis aan. In Brussel gaat men nog een stapje verder. Ook de gewestambtenarenLees verder
BOECHOUT-HOVE-MORTSEL Wie dezer dagen langs de Boechoutselei, Welvaartstraat en Fruithoflaan rijdt, kan er niet naast kijken : de voorbereidingen voor het Sfinksfestival is in volle opbouw. Vrijwilligers zijn al hele dagen actief in de weer om alle tenten – grote en kleine – , podia, bars, toiletten, enz … teLees verder
Tegenstanders van Vlaamse onafhankelijkheid gebruiken vaak het argument dat Vlaanderen te klein is/zou zijn, om als zelfstandige staat zijn eigen boontjes te doppen. Hieronder wat cijfers over het aantal inwoners van Europese landen (EU), die wel zelfstandig en welvarend kunnen zijn. Malta 419.000 Luxemburg 525.000 Cyprus 840.000 Estland 1.340.000 Letland 2.042.000 Slovenië Lees verder
Het diepe dal van de Europese Unie werd bereikt : het is geen natie. Door Harry De Paepe – www.doorbraak.be . De kromme Europese sirtaki rond het Griekse schiereiland is een bevreemdend schouwspel. Traag en loom trok het zich op gang om uiteindelijk deadline na deadline het tempo op teLees verder
www.vosnet.org Wie wil genieten van de baten, moet mee de lasten dragen ‘Nooit meer oorlog’ blijft de norm, beaamt minister van Defensie Steven Vandeput. In één adem waarschuwt hij echter voor naïviteit. Als ons samenlevingsmodel ons dierbaar is, moeten we realistisch en dus weerbaar blijven. Daarom zijn zelfs in tijdenLees verder
Van donderdag 23 juli tot en met zondag 26 juli 2015 40ste uitgave Vier dagen lang, gratis en avontuurlijk feest ! Met toppers als Bart Peeters (Hove), Cheikh Lo, Bunny Wailer, Jan Leyers (Hove) en Mashrou ‘Leila kan je je verwachten aan een fantastisch leuk programma met muziek uit deLees verder
Antwerpse havenplannen worden probleem voor heel het Waasland én de bedrijven in de Waaslandhaven. Door Denis Malcorps – www.doorbraak.be . Met de vernietigende kritiek van de CEO van Katoennatie Fernand Huts op het Saeftinghedok wordt duidelijk dat zelfs in havenkringen het Saeftinghedok steeds meer onder vuur komt te liggen. Ook verschillendeLees verder
De steden zijn ons maatschappelijk laboratorium. www.doorbraak.be Van waar komt toch die twijfel rond onze Vlaamse feestdag ? Waarom is ze niet even evident als die dag die haar even voorafgaat, de Fourth of July van de Amerikanen, of deze die net na haar komt : de Quatorze Juillet van deLees verder