De jaarlijkse herdenking van de beide wereldoorlogen ging op maandag 11 november jl. in onze gemeente door.
Na de traditionele eucharistieviering in de Sint-Laurentiuskerk van 9.30u. ging het een uurtje later in optocht achter de Kon. Harmonie Sint-Laureys naar het Monument van de gesneuvelden aan het begin van de Geelhandlaan.
Hier was er eerst een toespraak van de heer Eddy Beyens, voorzitter van de Hovese Oudstrijdersbond. In zijn toespraak riep de heer Beyens de overheden op om de jongeren zoveel mogelijk te betrekken bij de oorlogsherdenkingen en ook dat we ons moeten wapenen tegen extremisme, zeker als dit in naam van een godsdienst wordt verpakt.
Daarna volgde een toespraak van schepen Arnold Herrebout (zie bijlage hieronder).
Vervolgens legden de leden van het college van burgemeester en schepenen bloemen neer aan het monument, gevolgd door de NSB, de politieke gevangenen en rechthebbenden van Boutsersem, een afvaardiging van de Hovese scholen, de Hovese politieke partijen, enkele Hovese verenigingen (3).
Na het spelen van de Vlaamse Leeuw en de “Brabantse vrouw” trok men in stoet naar de gemeentelijke begraafplaats aan de Leon Dumortierstraat.
Op het erepark der gesneuvelden (gelukkig zijn er niet zoveel effectief gesneuveld als er begraven liggen) werden bloemen neergelegd door enkele schoolkinderen en werden terug de nationale hymnen gespeeld. Een aantal aanwezigen krijgen nog steeds een stijve arm als de Vlaamse Leeuw, de officiële hymne van de Vlaamse Gemeenschap, wordt gespeeld. Als het hier niet goed is, dan mogen ze onmiddellijk verhuizen naar plaatsen waar het volgens hen beter is ! Irak, Afghanistan, Mali, Somalië, …
Nadien trok het gezelschap naar O.C. “De Markgraaf”. Hier kregen de nog aanwezigen het stuk “Aanvallen!” door de groep Borsalino voorgeschoteld.
“1968. Edegem bij Antwerpen. Eduard Ceulemans heeft Alzheimer. Hij leeft terug in de periode die hem het meest heeft getekend : die bij zijn regiment in de Westhoek tijdens de Eerste Wereldoorlog. Deze voorstelling naar de literaire roman van Roland Bergeys beschrijft het leven van een frontsoldaat in de Westhoek en zijn liefje Ida ‘Anderland’ die eerst naar Nederland vluchtte en dan naar het Engelse Elisabethville, waar Belgen bommen maakten.
“Aanvallen!” is spannend, pakkend, verlucht met projecties van originele foto’s en van de schitterende illustraties van Dieter Dresselaers. De voorstelling werd opgevoerd als muzikale vertelling vol swingende en ontroerende liedjes uit 1914-18 en eigen nummers. De prachtige stemmen, de beklijvende sax, de passende percussie, de frivole toetsen en de zwierige mondharmonica hielden de aanwezigen op het puntje van hun stoel.” Op het einde volgde een welgemeend langdurig applaus voor Borsalino.
Tot slot was er nog een receptie waarbij enkele leden van de Hovese Oudstrijdersbond een medaille kregen opgespeld door dienstdoend burgemeester Bart Van Couwenberghe.
[nggallery id=29]
Verdere info over het stuk van Borsalino:
www.bloggen.be/ug - e-post : Roland.bergeys@skynet.be .
“Geachte Heer Burgemeester, Dames en Heren Schepenen en Gemeenteraadsleden,
Geachte Heren Voorzitter, Bestuursleden en Leden van de Hovese Oudstrijdersvereniging,
Geachte toehoorders, Beste muzikanten,
Aan de vooravond van de herdenkingen van 1914 – 18, van de Groote Oorlog 100 jaar geleden, zijn wij hier samen gekomen om de Hovese slachtoffers van de twee beide gruwelijke wereldoorlogen te herdenken.
Onder ons zijn er familieleden en nakomelingen van hen die slachtoffer werden én van hen die de oorlog overleefden. Ik ben één van hen, zoon van een oudstrijder die op achttienjarige leeftijd in de loopgraven aan de IJzer stond. U begrijpt dat deze herdenking voor mij, net als voor zoveel anderen, telkens opnieuw, een persoonlijke betekenis heeft.
De voorzitter van onze Hovese oudstrijders heeft zonet de burgerlijke en militaire slachtoffers van deze oorlogen herdacht. In 2015 herdenken wij 70 jaar einde van de tweede wereldoorlog. U zal me toestaan dat ik vandaag inga op de Groote Oorlog van 14 - 18. Als we 14 – 18 herdenken, dan zetten we niet alleen een traditie voort, maar we pogen ook vernieuwend met dit verleden om te gaan en alle Hovenaars, zeker de jongeren, uit te nodigen te (her)ontdekken wat die eerste wereldoorlog lokaal, nationaal en internationaal heeft betekend. Van een terugblik op het verleden komen tot een bezinning in het heden.
Her-denken is voor ons herdenken van de Duitse inval op 4 augustus 1914, de terreur van hun doortocht, de barbaarse overweldiging die in enkele weken tot één derde van de Belgische bevolking op de vlucht joeg. De strijd om de forten om Luik, de met bloed overgoten doortocht langs Maas en Samber. De vernielingen in Houffalize, Rosière-la-Petite, Cobre-ville, Ethe, Rossignol, Visé en Dinant, de ‘Chemin du crime’ in en om Luik, in Aarschot, Leuven en Dendermonde, om maar enkele plaatsen te noemen.
Of het Belgisch leger nu weerstand bood aan de Maas, de Gete of elders, steeds werd de factuur aan de burgers ‘gepresenteerd’ : zij waren franc – tireurs en moesten onverbiddelijk worden afgestraft. Met gijzelingen, executies, brandstichtingen, plunderingen, verkrachtingen op grote schaal. Gruwelijk.
Her-denken is voor ons herinneren aan de vluchtelingenstromen. De oprukkende Duitse troepen joegen anderhalf miljoen mannen, vrouwen en kinderen in ellendige omstandigheden over de grenzen. Een miljoen naar Nederland. Een kwart miljoen naar Engeland. Driehonderdduizend naar Frankrijk. Stoeten van ellende. 25 augustus werd in Oost- en West- Vlaanderen Vliegende Maandag genoemd. Iedereen vluchtte. Rond Antwerpen werden de forten ontruimd, de stad lag onder moordend artillerievuur, waarop de overgave en de internering van Belgische soldaten in Nederland volgden. Het was ‘sauve qui peut’.
Her-denken is voor ons herinneren aan de IJzertragedie, aan de loopgravenoorlog toen alles vastliep in de overstroomde ijzervlakte met mensonterende toestanden, is herinneren aan de Frontbeweging, de Vlaamse ontvoogdings-beweging, toen onze soldaten op een dubbel front moesten vechten : tegen de Duitse bezetter en tegen een Belgische overheid die alleen miskenning en bestraffing over had voor hun elementaire rechten. Nochtans hadden ze zich met duizenden gemeld als vrijwilliger na een koninklijke oproep “Vlamingen, gedenk de slag der Gulden Sporen”. Wat onze ontgoochelde vaders en grootvaders, na jaren aan het front, deed uitschreeuwen : “Hier ons bloed, wanneer ons recht”.
Onze IJzersoldaten voerden geen staatsie, geen hoge waan, Zij hadden slechts grauwe kapoten aan. Hun burcht was een nest van aarde en hout, In de smalle pijp van een loopgracht gebouwd. En hun hemel werd beurtelings blauw en goud. Zo dicht bij de hemel zo ver van huis, In een wereld die leegwaait van puin en gruis.
En dat was ook zo voor onze Britse bondgenoten in de ‘Salient’, de boog rond Ieper. En voor alle andere geallieerden, van waar ze ook kwamen, in de slagvelden van Verdun tot de Somme.
Her- denken is voor ons stilstaan bij het overleven van de gewone mensen, onder een wurgende bezetting, met hongersnood, leegplundering van het land, razzia’s, opeisingen, grensversperringen, terechtstellingen ; is stilstaan bij een uitgeput, oorlogsmoe land dat kreunde onder Duitse dwingelandij en een uitgehongerde bevolking ten prooi aan de Spaanse griep.
Her-denken, geachte toehoorders, is op dit moment zwijgend teruggaan naar alle Hovese doden van 14 – 18. Achter elke grafsteen zit een verhaal, een tragedie, een voortijdig afgebroken leven.
Wij kunnen dan ook niet anders dan herinneren aan en pleiten voor het verlangen naar Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid. En in die geest sluit ik af met het enig mooi gedicht van Anton Van Wilderode : ‘De Wereld die wij willen’:
De wereld die wij willen draagt geen wapens
Verdeelt zich niet in toegeruste legers
Met het verbitterd bliksemen van leuzen.
De wereld die wij willen is een vrede
Die zonder wrevel over het verleden
Het doek haalt van vergeven en vergeten.De wereld die wij willen is een landschap
Dat onbeschadigd neerligt in de zomer
Verzonken in de spiegels van zijn stromen.
De wereld die wij willen is de gave
Van gras en brood van appelen en water,
Gezondheid die men eet en die men ademt.
De wereld die wij willen is een Vlaanderen
Verlost van velerlei onvrijheid en bevoogding,Weer vaderhuis voor zijn verstrooide kinderen.
De wereld die wij willen is Europa
Uit zoveel eeuwen ongeduld verzameld
En toegezegd aan wie geen wanhoop kennen.
De wereld die wij willen is de wereld
Ons tot verzadiging ten deel gegeven
Tot overmaat en lieflijkheid van leven.
Ik dank u allen.”
De jaarlijkse herdenking van de beide wereldoorlogen ging op maandag 11 november jl. in onze gemeente door. Na de traditionele eucharistieviering in de Sint-Laurentiuskerk van 9.30u. ging het een uurtje later in optocht achter de Kon. Harmonie Sint-Laureys naar het Monument van de gesneuvelden aan het begin van de Geelhandlaan.Lees verder
vtbKultuur maakt cultuur toegankelijk. vtbKultuur Antwerpen schotelt je een programma voor in het kader van Europalia India. Zo brengen we verre culturen dichterbij en krijg je meer inzicht in de geschiedenis, de kunst en het leven van en in India. Welkom! Workshop Indisch koken en wandeling 15 en 16 november 2013, 10.00 – 14.00 u.Lees verder
Op vrijdagavond 8 november jl. verzamelden een honderdtal mensen in feestzaal “Prinsenhof” (eigendom Ritmica) aan de Kapelstraat in Hove-centrum voor de plechtige opening van de jaarlijkse vogeltentoonstelling van de ornithologische vereniging De Noordvink. Het gaat goed met deze vereniging. Ze konden onlangs in het gemeentepark 37 nestkastjes ophangen en nuLees verder
Op zaterdagavond 9 november jl. organiseerde de Hovese wielertoeristenclub “De Lustige Trappers” v.z.w. de “1ste Grote prijs van Hove FIETSEN OP ROLLEN” in de feestzaal van het Hovese Regina Pacisinstituut aan de Boechoutsesteenweg. De organisatie was professioneel ingericht. Bij het betreden van het schooldomein werden we verwelkomd door een wachter dieLees verder
Gemeenteraadslid Hilde Vandriessche (Hove Beweegt) stelde tijdens de laatste gemeenteraad van oktober jl. vragen naar het advies van de gemeentelijke Milieuraad over de verhoging van de frequentie voor het ophalen van restafval (zwarte zak). Zij vroeg ook wat de meerkost is voor deze extra 16 ophalingen en op welk budgetLees verder
Volgens schrijfster Rachida Lamradet zijn er te weinig leerkrachten met Marokkaanse of Turkse roots. Of de oorzaak die ze aangeeft met racisme te maken heeft, is betwistbaar. De Standaard gaat al enkele dagen op zoek naar racisme in Vlaanderen. Maandag kwam het onderwijs aan bod en schrijfster Rachida Lamrabet verteldeLees verder
“Dat Francine Swiggers en Marc Tinant, de leiders van de ACW-vennootschap ARCO, 40 miljoen euro schadevergoeding eisen van Dexia voor beslissingen die ze zelf hebben goedgekeurd, tart werkelijk alle verbeelding. Ze dreigen hiermee Dexia, en dus de belastingbetaler, met nog een pak bijkomende financiële problemen op te zadelen. Maatschappelijke onverantwoordelijkheidLees verder
Alice vergeet. Alice verwart. Alice verwijt. Alice verdwijnt. In een ver verleden met haar geliefde Roger. Haar dochters en zonen, haar naasten en buren en zorgverstrekkers gaan beurtelings door een emotionele roetsjbaan in deze voorstelling die het dementeringsproces taboeloos in de kijker zet. De verscheidene fasen van dementie enLees verder
‘Arm Vlaanderen’. Geen term die in tijden van communautaire tweespalt meer gebruikt wordt in de media en op sociale netwerksites. De ene keer schertsend, een andere keer met bitterheid over hoe diep Vlaanderen nu weer gevallen is. Het uitgangspunt blijft echter telkens hetzelfde : een aanklacht tegen de mentale staatLees verder
Sedert zaterdag 2 november jl. staat er de eerste zaterdag van de maand een tweedehandsboekenmarkt op het Mortselse Stadsplein, aan het kruispunt van de Liersesteenweg en de Sint-Benedictusstraat. Op deze plaats gaat ook de wekelijkse algemene woensdagvoormiddag markt door. De ruimte is afgeschermd voor allerlei klimatologische neerslag, want heeft eenLees verder