door Karim Van Overmeire in 't Pallieterke .
In de rubriek Lezersbrieven van ’t Pallieterke van vorige week stelt Karel Driessens uit Wuustwezel drie vragen over mijn eerder verschenen column ‘Helden en Verraders’.
De heer Driessens vraagt zich eerst en vooral af waarom ik mijn eigen verhaal niet heb vermeld in mijn bijdrage. Het antwoord is eenvoudig : omdat ik vind dat ik als kleine garnaal niet thuis hoor in een lijstje dat bestaat uit historische figuren als Benedict Arnold, Michael Collins, Philippe Pétain of Claus von Stauffenberg. De lezer zal het mij hopelijk ook niet ten kwade duiden dat ik mezelf niet wil associëren met Ephialtes, Judas Iskariot of – godbetert – Jane Fonda.
De tweede vraag heeft een wat scherpere ondertoon : of ik bij mijn overstap van het Vlaams Belang naar de N-VA gedreven werd door idealisme dan wel of ik toen al op een schepenambt mikte ? Het is de vraag naar de dertig zilverlingen. Laten we niet flauw doen : ook in de politiek vind je platte opportunisten. Het is echter een vorm van intellectuele luiheid om alle politiek geëngageerde mensen over deze kam te scheren. Als financieel gewin mijn persoonlijke drijfveer zou geweest zijn, heb ik wel heel slecht onderhandeld.
Op de lijst voor het Vlaams Parlement ruilde ik dan een zekere plaats als lijsttrekker bij het Vlaams Belang in voor een veel minder zekere vijfde plaats bij de N-VA. Niemand kon me overigens beloven of ik na de gemeenteraadsverkiezingen schepen in Aalst kon worden. Dat soort zaken hangt af van veel factoren, zoals het resultaat van de verschillende lijsten, de persoonlijke voorkeurstemmen, de coalitie die gevormd wordt,… Niets van dat alles was te voorspellen op het ogenblik van mijn overstap.
Ik heb al lang afscheid genomen van de romantische (en gemakzuchtige ? ) idee van een ‘zweeppartij’
Deze tweede vraag laat mij evenwel toe om een tegenvraag te stellen : wat is er mis met het ambiëren van een schepenambt ? In een lezing die ik een tijd geleden mocht geven, vergeleek ik het politieke gebeuren met de befaamde ‘Grot van Plato’. De gevangene in de grot ziet beelden op de rotswand en hij denkt dat dit de werkelijkheid is. Hij ziet echter alleen de schaduwen van voorwerpen die hij als dusdanig niet kan waarnemen. Ik vergeleek dit met doorsnee-burgers die zich een mening over het politieke gebeuren vormen op basis van wat ze zien in de plenaire vergaderingen van de parlementen en in de gemeenteraden. Op deze vergaderingen wordt echter alleen maar een ritueel opgevoerd waarbij gekende standpunten herhaald worden ten bate van de eigen achterban.
De werkelijke politieke besluitvorming speelt zich elders af, namelijk in een complexe, maar voor het publiek meestal niet zichtbare armworsteling binnen de eigen partij, binnen de meerderheid, tussen politiek en administratie,… Ik heb al lang afscheid genomen van de romantische (en gemakzuchtige ?) idee van een ‘zweeppartij’, die met verkiezingsoverwinningen en scherpe interpellaties vanuit de oppositie het beleid zou kunnen bijsturen. Als je het ernstig meent, moet je ook proberen om een plek te veroveren aan de tafel waar de beslissingen worden genomen. Met het ambiëren van een schepenambt – of op nationaal niveau : een ministerportefeuille – is dus niets fouts.
Dat brengt ons meteen bij de laatste vraag van de heer Driessens : heb ik meer kunnen betekenen binnen de N-VA dan ik had gekund als boegbeeld van het VB ? Die vraag kan ik alleen maar positief beantwoorden. Niet alles wat ik gedaan heb, was perfect; en wat ik gerealiseerd heb was enkel mogelijk door de steun van loyale medewerkers en partijgenoten. Het aanscherpen van het taalbeleid in Aalst, de strikte interpretatie van de neutraliteit, het wieden in de subsidies voor de linkiewinkies en hun projecten, het maximaal verwijderen van Belgische vlaggen uit het straatbeeld, de zorg voor ons erfgoed, de bouw van een nieuwe bibliotheek en zoveel meer, waren enkel mogelijk omdat ik deel uitmaakte van het college van burgemeester en schepenen.
Voor mij is een politieke partij geen afgesloten tempel of een kloostergemeenschap waar de getrouwen de zuivere boodschap koesteren tegen een boze buitenwereld. Een politieke partij is slechts een instrument. Burgers met grotendeels gelijklopende ideeën groeperen zich om dan samen strategische posities te verwerven van waaruit ze impact kunnen hebben op het beleid en dus op onze samenleving. Dat is mijn persoonlijke overtuiging. Niemand is vanzelfsprekend verplicht om deze overtuiging te delen. Ik heb vrienden bij beide Vlaams-nationale formaties en ook vrienden die zich tot geen enkele politieke partij bekennen. De gesprekken die ik met hen kan voeren over het einddoel en de weg erheen, zijn altijd weer interessant.
foto's (c) Gazet van Hove .
door Karim Van Overmeire in ’t Pallieterke . In de rubriek Lezersbrieven van ’t Pallieterke van vorige week stelt Karel Driessens uit Wuustwezel drie vragen over mijn eerder verschenen column ‘Helden en Verraders’. De heer Driessens vraagt zich eerst en vooral af waarom ik mijn eigen verhaal niet heb vermeld in mijnLees verder
Café “De Leeuw van Vlaanderen”, Jezuitenrui 1 in 2000 Antwerpen – foto (c) Facebook Luc Vermeulen. Vlaamse Beweging door Karl Van Camp in ’t Pallieterke . Geen Vlaams café dat zo bekend, zoniet berucht is als De Leeuw van Vlaanderen, door klanten en sympathisanten bijgenaamd ‘De Beest’. Na enkele jarenLees verder
Uitnodiging sofagesprek : ‘De toekomst van de Vlaamse Beweging – Welke rol speelt de jeugd ?’ Op zondag 31 mei 2026 organiseert VVB Stad Antwerpen een sofagesprek en debat over de toekomst van de Vlaamse Beweging met bijzondere aandacht voor de rol van de jeugd. Moderator Roan Asselman (Doorbraak) gaatLees verder
Raadslid Diederik Vandendriessche (HB) vroeg op de laatste gemeenteraad welke keuze er reeds is gemaakt i.v.m. de voet- en fietsweg en of er al een wegenisdossier is aangeleverd bij de gemeente voor het project tussen de Boechoutsesteenweg en de Appelkantstraat ? Hij wilde ook weten hoe het zit met deLees verder
door Pieter-Jan Verstraete – www.doorbraak.be . Titel Hendrik de Man Subtitel Visionair of verrader ? Auteur Mieke Van Haegendoren Uitgever Ertsberg ISBN 9789022342558 Onze beoordeling Aantal bladzijden 360 Prijs € 34.95 Met haar biografie van Hendrik de Man brengt Mieke van Haegendoren een van de meest intrigerende en controversiële denkers uit de Belgische geschiedenisLees verder
In het weekend van zaterdag 2, zondag 3 en maandag 4 mei is het feest in Vremde. Er is kermis op de Dorpsplaats en er zijn op zaterdag en zondag verschillende wielerwedstrijden. Kermis en markt Van dinsdag 28 april (9 uur) tot en met maandag 4 mei wordt de Dorpsplaats,Lees verder
Geen jaarmarkt zonder rommelmarkt ! Op zondag 6 september kan je opnieuw oude spullen kopen en verkopen langs verschillende straten in Edegem. Je schrijft vooraf in en kiest je plaats in onder andere de Kontichstraat, Trooststraat, Doelveldstraat, Vrijwilligersstraat, Oude Godstraat of Laureysstraat. Na inschrijving en betaling ontvang je een bevestiging die je moet meenemen om toegang te krijgenLees verder
Projectontwikkelaar Triple Living bouwt een parkwijk in de Antwerpse zuidrand Het geheel speelt zich grotendeels af op 2 ha grond, gelegen tussen de expresweg N171 (verlengde Boniverlei in Edegem), de Groeningenlei, de N173 Prins Boudewijnlaan en de De Villermontstraat. In de jaren ’70 en ’80 van vorige eeuw was erLees verder
SENIOREN René Verbeecklaan 3 in Hove. Meer info, reservaties en inschrijvingen : 03 454 08 37 of dienstencentrum@hove.be. De plaatsen zijn meestal beperkt, wees er dus vlug bij ! Het dienstencentrum is gesloten op 1, 14, 15 en 25 mei. Workshop ‘App van De Lijn’ maandag 4 mei van 13.30Lees verder
NIEUWS – door Vanille Dujardin – www.doorbraak.be . De Belgische overheid gaf vorig jaar 7,6 miljoen euro uit aan interculturele bemiddeling in ziekenhuizen, goed voor bijna honderdduizend interventies. Maar zowel de definitie van wat de bemiddelaars precies doen als hun kostenplaatje zorgen voor debat. Is interculturele bemiddeling een tijdelijke maatregelLees verder