door Redactie Politiek 't Pallieterke .
De Vivaldi-regering is sinds haar aantreden de federale coalitie bij uitstek die graag opschept met de sterkte van de partijbanden over de taalgrens heen. De politieke families zouden de toekomst zijn van het land. Meteen een manier om de Vlaams-nationalisten een neus te zetten. Maar van de eenheid binnen liberale, socialistische en zelfs groene families is steeds minder sprake.
Vorige zondag hielden de Franstalige liberalen van de MR hun jaarlijkse familiedag in Durbuy, het Ardense stadje dat zowat de speeltuin is van de Vlaamse superondernemer Marc Coucke. En naar goede gewoonte waren ook de Vlaamse liberalen van Open Vld uitgenodigd. Voorzitter Egbert Lachaert zou er zelfs een toespraak geven. Maar die stuurde zijn kat. Of beter : hij zei niet beschikbaar te zijn wegens agendaproblemen. Vorig weekeinde waren het de fractiedagen van de Vlaamse liberalen in Oostende en Lachaert zou het te druk hebben. Een drogreden, is in liberale kringen te horen. Er zit meer dan een haar in de boter tussen de liberale partijvoorzitters. Lachaert zou boos zijn omwille van een interview dat MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez vorig weekeinde aan het Nieuwsblad gaf en waarin de Bergenaar naar goede gewoonte het beleid van de regering-De Croo bekritiseerde. Voor de eerste minister zelf had hij eigenlijk ook weinig goeds te vertellen, de complimenten bleven uit.
Lachaert, die bekend staat om zijn lange tenen, kon er niet mee lachen. De eenheid tussen de partijen van de liberale politieke familie is dus ver te zoeken. En zeggen dat het net de MR en de Open Vld zijn die als overtuigde belgicisten graag uitpakken met de term politieke familie. Een begrip dat nu zeer wankel is. De realiteit haalt de droom in. De liberalen zagen de band tussen partijen over de taalgrens heen lange tijd als bindmiddel van Vivaldi en vooral als een antwoord op de Vlaams-nationalisten van de N-VA. Men wou tonen dat België in de geesten nog bestaat. En het principe van de politieke families had ook een rekenkundig voordeel. Bij regeringsonderhandelingen voeg je liberalen, socialisten en groenen samen en die zijn altijd veel sterker tegenover een eenzame N-VA. En zelfs cd&v, want van een christendemocratische familie is sinds het aantreden van Joelle Milquet aan het hoofd van de cdH, nu Les Engagés, geen sprake meer. “Het is af”, zei Pieter De Crem toen cdH in 2001 vanuit de oppositie de staatshervorming met de Lambermontakkoorden goedkeurde. Ook vandaag staat geen lijn meer open tussen cd&v en Les Engagés.
Maar terug naar Vivaldi. De ruzies of spanningen tussen de liberalen zijn eigenlijk hilarisch aangezien zij als makers van de regering-De Croo gelden. In de periode dat er nog een PS-N-VA-coalitie mogelijk was, zou er één liberale partij overboord vallen. De PS wil immers niet met twee of drie (ze telt de N-VA dan mee als liberale formatie, economisch toch) liberale partijen regeren. Uiteindelijk volgde een toenadering tot de groenen en Vivaldi werd een feit.
Maar er bleef een weeffout in de regering-De Croo. Aangezien de eerste minister tot één van de kleinere partijen behoort, kon en kan de Open Vld amper een stempel drukken op het beleid. Net als de paarse regeringen onder Guy Verhofstadt blijft deze regering gewoon veel te links. De Croo moet de boel samenhouden, Bouchez kan kiezen voor de zogenaamde participatie-oppositie en is de held van veel rechtse Vlaamse liberalen, voor zover die nog op de partij van Lachaert stemmen, natuurlijk. Kortom, de mot zit in de blauwe politieke familie.
Enkel bij de liberalen ? Neen, ook op de lijn tussen PS en Vooruit zit er ruis. De relatie tussen Paul Magnette en Conner Rousseau is oké, maar bij de Franstalige socialisten groeit de ergernis over de vele bloemetjes die Rousseau Bart De Wever toewerpt. Bij Magnette en co leeft nog altijd de overtuiging dat men in 2024 met de N-VA moet praten, maar dan vanuit een sterk rood front. De houding van Rousseau helpt daar niet bij.
Wat de kloof tussen PS en Vooruit ook groter maakt, zijn de eerder rechtse standpunten van Conner Rousseau rond talenkennis, integratie, veiligheid, enzovoort. Vooral voor de machtige Brusselse PS-afdeling ligt dit moeilijk. De rode politieke familie staat dus onder druk.
Lang vervlogen is de tijd dat een André Cools vanuit Luik de Vlaamse kameraden als Willy Claes wegzette als een minderwaardige bende. Het is nog maar het begin van de herfst, maar het is nu al uitkijken naar wat Conner Rousseau op de nieuwjaarsreceptie van de PS zal komen vertellen. Als hij al opdaagt. Een afwezigheid van ‘mateke’ zou anderhalf jaar voor de verkiezingen een niet mis te verstaan signaal zijn. Neen, de unitaire politieke partijen zijn vanaf eind jaren ’60 uiteengevallen en komen niet meer terug. Ook niet onder de afgezwakte versie van de ‘families’.
Tenzij misschien bij Ecolo en Groen ? De groene partijen vormen in de federale Kamer tenslotte nog altijd één fractie. Zij lijken samen met de neocommunisten van PVDA/PTB de laatste unitaire formaties. Of quasi-unitaire formaties. Al zit er bij de groenen ook een haar in de boter. Ten eerste is Groen in Vlaanderen een kleine partij en de peilingen tonen aan dat het voor hen in 2024 een kwestie van overleven wordt. Dat ergert Ecolo, verankerd in Wallonië en zeer sterk in Brussel. Ten tweede is er de zeer links-radicale jongerenafdeling van Ecolo. Die plaatsen Groen vaak in een moeilijk parket. Niet alleen wanneer men Theo Francken (N-VA) afbeeldt als Wehrmacht-soldaat. Ook recent nog toen écolo j er niets beter op vond dan de dood van de Britse koningin Elizabeth aan te grijpen voor een woke-aanval : de Queen verheerlijken is het verheerlijken van “iemand die symbool staat voor het Europese blanke imperialisme”.
Foto's (c) Gazet van Hove.
door Redactie Politiek ’t Pallieterke . De Vivaldi-regering is sinds haar aantreden de federale coalitie bij uitstek die graag opschept met de sterkte van de partijbanden over de taalgrens heen. De politieke families zouden de toekomst zijn van het land. Meteen een manier om de Vlaams-nationalisten een neus te zetten.Lees verder
door Anton Schelfaut in palnws.be . Wetstraatjournalist Christophe Deborsu schat de toekomst van de Waalse overheidsfinanciën weinig rooskleurig in. Hij vreest dat het Waals Gewest na 2024 om meer geld zal moeten vragen aan de Vlamingen. “Wij gaan op onze knieën moeten gaan bedelen in een zeer moeilijke situatie opLees verder
Op dinsdag 27 september organiseren we samen met de provincie Antwerpen een infomarkt over de optimalisatie van de fietsostrade Antwerpen – Mechelen. Iedereen is hiervoor welkom van 17.00 tot 20.00 uur in Ontmoetingscentrum Pronkenborg. Tijdens de infomarkt lichten we de verschillende knelpunten van de fietsostrade in onze gemeente toe. InLees verder
Op vrijdag 16 september zal van 8.30u. tot 12.30u. in De Ster een speelstraat worden ingericht. Dit gebeurt in samenspraak met de politie. De leerlingen van Ritmica houden op dat moment ‘STRAPDAG’. Dit is een dag waarop de zwakke weggebruikers (fietsers en voetgangers) extra aandacht krijgen. Uitsluitend prioritaire voertuigen, straatbewonersLees verder
www.doorbraak.be – Vlaanderen betaalt. Wetenschappelijke studies van onafhankelijke academici en kenniscentra komen altijd opnieuw tot deze vaststelling. Het was ook de vaststelling van Juul Hannes in het recent heruitgegeven Vlaanderen betaalt — de mythe van de omgekeerde transfers. Het is ook de conclusie van Barbara Pas en Lode Vereeck in eenLees verder
door Wannes Neukermans in palnws.be . Huisbankier Belfius wil (bijna) geen geld meer uitlenen aan het Waalse Gewest en dat hoeft niet te verbazen. De slechte budgettaire toestand is al jaren punt van discussie, maar dreigt er nu ook echt een faillissement ? Belfius vreest van wel, zeker indien radicaal-linksLees verder
door Anton Schelfaut in palnws.be . “Kies niet altijd voor de beste kandidaat.” Dat is het opmerkelijke advies van voormalig VDAB-topman Fons Leroy om meer mensen van niet-Europese origine in Vlaanderen aan het werk te krijgen. Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken doet het af als “anti-blank racisme”. Slechts 59,8 procentLees verder
door Wannes Neukermans in palnws.be . Cd&v telt nog 120 van de 308 van de burgemeesters in Vlaanderen, maar een heel deel van hen twijfelt om in 2024 nog onder de cd&v-vlag richting de kiezer te trekken. De burgemeesters van Bree, Kortenaken en Kortenberg kozen al voor een ‘rebranding’, hoogstwaarschijnlijkLees verder
HOVEDe Ouderenadviesraad adviseert ons bestuur over welke hindernissen in het straatbeeld moeten worden verholpen.In 2015 organiseerde de Ouderenadviesraad twee knelpuntenwandelingen : één in het centrum en één in de Vredewijk. In 2019 organiseerde de raad zeven wandelingen in verschillende wijken en bracht Hove daarmee bijna volledig in kaart. Op basisLees verder
www.doorbraak.be – door David Geens . Na de zomerrust start Doorbraak Radio weer met de politieke analyses. Deze week staan professor Bart Maddens en journalist Christophe Degreef stil bij de groeiende afstand tussen N-VA en Vlaams Belang. Duidelijk onderscheid Uiteraard kiest N-VA voor een duidelijk onderscheid, maar er is altijd een verschilLees verder
