Mathieu Cockhuyt (N-VA) : ‘Traditie is het doorgeven van het vuur, niet het aanbidden van de as. Dat vuur verwarmt én verlicht.’
Kerststallen verdwijnen uit het straatbeeld en geschiedenis verwordt tot zelfkastijding. Maar wie de uitdagingen van vandaag ernstig neemt, beseft dat we onze samenlevingsverbanden moeten herstellen.
Sinds het postmodernisme beleven we een tijd van deconstructie en relativisme, waarin instellingen worden uitgehold, gedeelde waarden verdampen en sociale verbanden atomiseren. Het resultaat is een samenleving zonder richting of verhaal, een verzameling ontwortelde individuen die zich wees voelen in hun eigen cultuur.
Kijk om u heen, we leven in een tijd die haast dwangmatig vergeet. Wat ons voorafging is ballast. Gebruiken, tradities en rituelen ruimen plaats voor instant bevrediging en ‘zelfexpressie’. Alles wat het individu in een groter verband plaatst, geldt als ouderwets of zelfs verdacht : te wit, te westers, te koloniaal. En dus wordt de aanval op onze tradities ingezet, verdwijnen kerststallen uit het straatbeeld en wordt geschiedenis herleid tot zelfkastijding. De dekoloniseringsindustrie draait ondertussen overuren.
Maar wie traditie afschrijft, begrijpt niet wat hij verliest. Tradities drukken niet alleen waarden uit, ze maken ook waarden. Ze vormen onze identiteit, geven richting en grenzen, en verankeren ons in een publieke ruimte die niet bedacht, maar gegroeid is. Die ruimte verbindt vreemden tot burgers via een gedeelde taal, geschiedenis, cultuur en rituelen.
Zo ontstaat wat Charles Taylor een ‘gemeenschappelijke gespreksruimte’ noemt : een morele gemeenschap waarin mensen die elkaar nooit ontmoeten zich toch betrokken weten. ‘Een mens leeft niet alleen zijn persoonlijk leven’, laat Thomas Mann zeggen in De Toverberg, ‘maar ook dat van zijn tijdsgewricht en zijn tijdgenoten.’
Rituelen en tradities geven gemeenschappelijkheid vorm.
Rituelen en tradities geven deze gemeenschappelijkheid vorm. Een uitvaart met een rouwrede, een doop die nieuw leven verwelkomt, een huwelijksviering waarin trouw wordt beloofd : het zijn scharniermomenten die vragen om ritueel. Ze wijzen ons op iets dat groter is dan wijzelf en bieden houvast, ook wanneer we hun betekenis rationeel niet volledig kunnen verantwoorden. Filosofe Tinneke Beeckman verwoordt het scherp : ‘Wie de band met traditie doorsnijdt, ondermijnt de mogelijkheid tot een authentiek leven. Identiteit, waarachtigheid en continuïteit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.’
Traditie veronderstelt overdracht, en overdracht veronderstelt autoriteit. Niet de karikaturale, onderdrukkende autoriteit waar progressieven zo graag tegen tekeergaan, maar zorg en verantwoordelijkheid als brug tussen verleden en heden. Goethe merkte daarom op dat kinderen twee dingen nodig hebben : vleugels én wortels. Die wortels ontstaan niet spontaan; ze worden aangereikt door ouders, leerkrachten en verenigingen. Zo hoeft het goede, ware en schone niet telkens opnieuw te worden uitgevonden.
Tegelijk blijft traditie dynamisch, zoals het schip van Theseus : voortdurend vernieuwd, zonder haar eigenheid te verliezen. Omnia mutantur, nihil interit. Alles verandert, niets gaat verloren. Tenminste, als we het niet eerst zelf weggooien uit schaamte voor het eigen verleden.
Alles verandert, niets gaat verloren.
Toch staat dat besef onder zware druk. In de postmoderne cultuur is elke vorm van eigenheid verdacht. Die oikofobe reflex uit zich subtiel maar hardnekkig, met telkens onze joods-christelijke cultuur als boksbal. En wie niet meeheult met de linkse kerk, staat automatisch aan de verkeerde kant van de geschiedenis.
Maar wie de uitdagingen van vandaag ernstig neemt – massamigratie, klimaatverandering, geopolitieke instabiliteit en de toekomst van onze welvaartsstaat – beseft dat we onze samenlevingsverbanden moeten herstellen. Dan blijkt al snel dat wij geen wezen zijn, maar de erfgenamen van velen.
Wat traditie uiteindelijk vraagt, is geen blinde gehoorzaamheid, maar dankbaarheid. Aan het einde van zijn leven schreef Roger Scruton : ‘Dicht bij de dood begin je te weten wat het leven betekent, en de betekenis is dankbaarheid.’
Misschien is dat de kern van traditie : een collectieve vorm van dankbaarheid voor wat we ontvangen hebben, voor wie ons voorging, voor de diepe sporen die anderen trokken zodat wij niet telkens opnieuw vanaf nul moeten beginnen. Traditie is het doorgeven van het vuur, niet het aanbidden van de as. Dat vuur verwarmt én verlicht. De vraag is alleen of wij het nog willen aanwakkeren ?
Mathieu Cockhuyt is gemeenteraadslid in Gent (N-VA) en woordvoerder van de federale N-VA-fractie. Hij studeerde sociale wetenschappen (HoGent), criminologie (UGent) en bestuurskunde (UGent). Hij schrijft in eigen naam.
foto's (c) Gazet van Hove.
Mathieu Cockhuyt (N-VA) : ‘Traditie is het doorgeven van het vuur, niet het aanbidden van de as. Dat vuur verwarmt én verlicht.’ Kerststallen verdwijnen uit het straatbeeld en geschiedenis verwordt tot zelfkastijding. Maar wie de uitdagingen van vandaag ernstig neemt, beseft dat we onze samenlevingsverbanden moeten herstellen. Sinds het postmodernismeLees verder
Op de gemeenteraad stelde de groen-linkse formatie Hove Beweegt een aantal kritische opmerkingen over de verkeersveiligheid van de fietsers in een aantal Hovese straten. Concreet ging het over de Vredestraat en de Leon Dumortierstraat en voor deze laatste voornamelijk over het gedeelte tussen de spoorwegbrug en de Geelhandlaan. “Kan erLees verder
door Alain Grootaers in ’t Pallieterke . De technologische revolutie wordt de laatste jaren ook graag en veel door overheden gebruikt. Gemeenten maken graag gebruik van verkeerscamera’s om boetes uit te delen die de gemeentekas spekken. Andere boven-ons-gestelden controleren de bevolking graag via ANPR-camera’s en verzinnen wetten om onze bankrekeningenLees verder
Van muzikanten tot schilders, van dj’s tot acteurs – in de Zuidrand barst het van creatieve toppers. Ben jij er één van ? Registreer jouw talent of organisatie op www.talentuitdezuidrand.be en krijg je eigen webpagina op het platform. Zo vinden organisatoren uit de buurt jou nog makkelijker ! Organiseer je zelf eenLees verder
Op de jongste gemeenteraad bracht de groen-linkse formatie Hove Beweegt drie amendementen naar voor bij het meerjarenplan 2026-2031. Eén amendement ging over de werkingsmiddelen die Hovese verenigingen van het lokaal bestuur krijgen (de subsidies). Volgens raadslid Tyson Kourachi (HB) “hebben alle Hovese verenigingen recht op een indexering van de bedragen.Lees verder
door Karim Van Overmeire in ’t Pallieterke . Bij de inboedel van mijn veel te vroeg overleden vriend Bart Waegeman bevond zich een mooie boekencollectie. Mijn oog viel daarbij op een kleine vergeelde brochure met de titel ‘Elementaire Wellevendheid’. Het was een derde druk, in 1957 uitgegeven door de HeiligLees verder
Albrecht Rodenbachschool en ‘t Groen Schooltje : digitaal aanmelden en dan inschrijven Het volgende schooljaar lijkt misschien nog ver weg, maar het is nu het moment om je kind(eren) in te schrijven. Of het nu de eerste schoolervaring is voor je kindje of een overstap naar een andere school inLees verder
Tijdens de eindejaarperiode kan u bij ons terecht op de normale openingsuren en dat tot en met woensdag 24 december 2025. Daarna zijn onze diensten gesloten op 25 en 26 december en op 1 en 2 januari 2026. Vanaf maandag 5 januari 2026 kan u weer bij ons terecht. Via ons digitaal loket blijvenLees verder
Dit punt kwam ter sprake op de jongste gemeenteraad bij de bespreking van het meerjarenplan 2026-2031. De gemeente Hove wil jonge huisartsen aantrekken via een vestigingspremie. De groen-linkse fractie Hove Beweegt diende een amendement in om dit tegen te houden. “Dit is niet de taak van de gemeente. Er moetenLees verder
redactie Buitenland ’t Pallieterke . Terreurgroep Islamitische Staat (IS) roept moslimvluchtelingen in België op om feesten, synagogen en kerken aan te vallen. Dat doet de islamistische terreurgroep na de aanslag in Sydney. In een nieuwsbrief die IS donderdag publiceerde, wordt de aanslag op Bondi Beach in Sydney een “springplank om opLees verder