door Wannes Neukermans in 't Pallieterke .
Het rattachisme is een stroming binnen de Waalse Beweging. Waalse rattachisten willen Wallonië weer laten aansluiten bij Frankrijk. De naam van de ideologie ‘rattachisme’ is afgeleid van het Franse woord rattacher (‘opnieuw aanhechten’), zelf een afleiding van attacher (‘aanhechten’).
Na de Slag bij Waterloo (1815) werden de Zuidelijke Nederlanden definitief bij het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden gevoegd. Nu ja, definitief: na vijftien jaar ontstonden er al conflicten en de Belgische Omwenteling leidde in 1830 tot de onafhankelijkheid van België. Voornamelijk de Franstalige Zuidelijke Nederlanders wilden zich eigenlijk opnieuw aanhechten bij Frankrijk, maar de Britten en Pruisen wilden absoluut geen versterkt Frankrijk en eisten dus dat België als bufferstaat zou blijven bestaan.
De politieke kracht van Waalse rattachisten hoeft niet overschat te worden. Het Rassemblement Wallon bestaat niet meer en de laatste rattachistische uitspraken van Waalse prominenten zijn al van het vorige decennium geleden. “Wij Walen zijn trots om naast een groot land als Frankrijk te staan”, riep Claude Eerdekens (PS) in 1996 tijdens een verhitte discussie over de sociale zekerheid. “Als u wilt dat Frankrijk aan de poorten van Brussel staat, ga uw gang !”.
Begin vorig jaar interviewde dit blad Paul-Henry Gendebien, de stichter van het Rassemblement Wallonie-France. Electoraal kwam zijn RWF nooit van de grond. Veel Walen zweren om tal van praktische redenen bij België. Maar als het op een gegeven moment finaal fout loopt met België? “Op dat moment is Frankrijk de enige rationele oplossing”, vertelde hij toen. “De idee van Waalse onafhankelijkheid is te gek voor woorden.”
Als België zou barsten, wordt het rattachisme dus wel als een serieuze optie beschouwd. De laatste peilingen over het rattachisme dateren van 2008 en 2010. In 2008 gaf 49 procent van de Walen aan voor een aansluiting bij Frankrijk te zijn indien België zou ophouden te bestaan. Die kans was toen reëel. “En het blijft bij de Franstaligen ook altijd een ondergeschikte redenering: áls België zou verdwijnen, omdat Vlaanderen zijn onafhankelijkheid uitroept, dan vormt Wallonië, anders dan Vlaanderen, geen volk of natie”, schreef grondwetspecialist, overtuigd rattachist en oud-minister François Perin in 2008 in Knack. Een peiling in maart 2013 wees uit dat de meeste Walen (61 procent) een soort Wallobrux wilden na de splitsing van België. Uit diezelfde peiling bleek echter dat 68 procent van de Brusselaars ook geen Waals-Brusselse staat wilde en een onafhankelijk Brussels statuut verkozen. Dus blijft er maar één optie over.
Cultureel is Wallonië Frankrijk. De Waalse manier van leven en de Waalse mentaliteit zijn ontzettend door Frankrijk beïnvloed. Walen kijken Franse televisie, luisteren Franse muziek en lezen Franse kranten. Er bestaat ook niet zoiets als een Waals natiegevoel. Economisch kan Wallonië niet op eigen benen staan. Het Gewest neigt nu al richting Frankrijk: het is de grootste buitenlandse economische handelspartner (in Vlaanderen is dat Nederland).
Bovendien zien de Fransen Wallonië, een gebied dat zij door een historische misslag verloren zijn, misschien ook wel graag komen. In juni 2010 bleek twee derde van de Fransen voor een aanhechting van Wallonië na het einde van België. In de grensgebieden loopt dat op tot 75 procent van de Fransen. Generaal Charles de Gaulle vertelde ooit dat “het had volstaan dat ik met de vingers knipte” om na de Tweede Wereldoorlog Wallonië zijn aansluiting bij Frankrijk te laten vragen. Ook Jean-Luc Mélenchon, Eric Zemmour en Nicolas Dupont-Aignan, allen kandidaat bij de presidentsverkiezingen in 2022, gaven op een of andere manier aan Wallonië bij Frankrijk te willen voegen als het Belgenland uit elkaar zou vallen. Om het verschil – economisch en qua oppervlakte – met eeuwige concurrent Duitsland kleiner te maken, zouden de Fransen maar wat graag een gebied van 16.845 vierkante kilometer en ruim drie miljoen inwoners willen inlijven.
Jules Gheude, een Waalse rattachist, politiek essayist en oud-medewerker en biograaf van oud-minister François Perin, sprak met ’t Pallieterke. Hij omschreef hoe de Franse diplomaat Talleyrand al in 1832 het volgende stelde: “De Belgen, een natie is het niet. En nog geen tweehonderd protocollen zullen er ooit een natie van maken. Dit België zal nooit een land zijn. Het kan niet lukken.”
Het rattachisme kan zich als een communicerend vat verhouden met het Vlaams separatisme. En wel om de volgende reden: Wallonië is simpelweg niet in staat om op eigen benen te staan. Enerzijds omdat het er economisch nooit in geslaagd is zich te meten met Vlaanderen en de rest van economisch ontwikkeld Europa, anderzijds omdat er aan Waalse kant allesbehalve een ontwikkeld nationaal gevoel leeft.
Ratingbureau Moody’s en Fitch verlaagden onlangs de rating van Wallonië, waardoor het gewest minder makkelijk geld kan lenen. De geconsolideerde schuld van het Waals Gewest kan binnen enkele jaren tot 45 miljard euro stijgen. De kosten die met de overstromingen te maken hebben, blijven ook stijgen en zelfs staatsbank Belfius weigert intussen onvoorwaardelijk geld te lenen aan Wallonië. En de solidariteit van Vlaanderen met de niet-Nederlandstalige landgenoten stuit ook op een grens : 53 jaar na de eerste staatshervorming is Wallonië er nooit in geslaagd zich economisch te herstellen.
“Wallonië is machteloos”, zo omschreef Renaud Witmeur het. Witmeur was tot eind 2021 de CEO van Sogepa, het Waals openbaar investeringsfonds. Het Waalse herstelplan zou volgens hem nooit voldoende impact hebben. “Wallonië betaalt de prijs voor het feit dat het een kleine arme regio in een klein land is. (…) Het Waals Gewest alleen zal niet in staat zijn om herstel te bewerkstelligen.” Alleen al uit economische noodzaak zouden veel Walen zich na de splitsing van België bij Frankrijk willen aansluiten.
Daar is Lode Vereeck het niet mee eens. De econoom en politicus, eerst voor Open Vld en LDD, en nu voor Vlaams Belang, stelt dat de Walen het slachtoffer zijn van het huidige beleid en de transfers van Vlaanderen richting Wallonië. “En het klopt dat de eerste jaren na de splitsing van België enorm moeilijk zullen zijn voor Wallonië”, aldus Vereeck. “Maar op middellange termijn is er geen enkele eonomische indicator die aangeeft dat Wallonië zich niet kan herstellen.”
Het rattachisme zou na de splitsing van België weleens de enige manier kunnen zijn om de regio Wallonië bijeen te houden. “Stel dat zich morgen een Waalse staat zou vormen, dan zou de heterogeniteit ons parten spelen”, vertelde Paul-Henry Gendebien. “Bij een implosie van België zou Luxemburg wel eens sterk naar het Groothertogdom kunnen lonken, een van de welvarendste staten ter wereld. Waals-Brabant wordt dan weer bestuurd door uitgeweken Brusselaars. Het gebied rond Moeskroen en Komen is dan weer erg op Rijsel gericht; die zouden ook niet opgezet zijn met de Republiek Wallonië. En zo zijn er wel meer voorbeelden. Een onafhankelijke Waalse staat is gedoemd om gefragmenteerd ten onder te gaan nog voor zij duidelijk het licht ziet.”
En wat vindt men ervan in Vlaanderen ? “Dat moet Wallonië zelf beslissen”, stelt Barbara Pas (VB) na afloop van het communautaire congres van haar partij. “Wij pleiten met onze partij al jaren voor zelfbeschikkingsrecht voor de Vlamingen. De Walen moeten dat recht ook hebben : ik vind niet dat wij daarin moeten tussenkomen.”
foto's (c) Gazet van Hove .
door Wannes Neukermans in ’t Pallieterke . Het rattachisme is een stroming binnen de Waalse Beweging. Waalse rattachisten willen Wallonië weer laten aansluiten bij Frankrijk. De naam van de ideologie ‘rattachisme’ is afgeleid van het Franse woord rattacher (‘opnieuw aanhechten’), zelf een afleiding van attacher (‘aanhechten’). Na de Slag bijLees verder
Op de gemeenteraad van eind april jl. geraakte het betreffende punt van de omvorming van cvba naar bv niet goedgekeurd wegens staking van stemmen (9/9). Raadsvoorzitter Luc Vuylsteke de Laps was toen afwezig wegens medische redenen. Bij een tweede poging op de raad van mei jl. lukte het wel. ErLees verder
door Julien Borremans in ’t Pallieterke . De communisten rukken op in de peilingen, maar nog erger is dat hun ideeën steeds meer mainstream worden. Zo kapen ze niet enkel het ongenoegen over de ‘graaipensioenen’ van bepaalde politici, maar bijten ze zich ook vast in de exuberante lonen van deLees verder
Van vrijdag 16 juni tot en met woensdag 21 juni is de Broechemsesteenweg ter hoogte van huisnummer 52A onderbroken omwille van werken. Hieronder vind je het omleidingsplan. Klik op de foto om het te vergroten.Lees verder
Infrabel heeft recent de oude vervallen betonnen afsluitingen aan het station van Hove verwijderd en vervangen door modern hekwerk. Dit zowel aan het stationsgebouw (vandaag bar Eduard) als aan de parking van de Leliestraat. Het uitzicht was er jarenlang niet al te fraai voor een gemeente waar een deel vanLees verder
De voorpagina van de gerenommeerde ‘Sunday Times’ dit weekend… Zogenaamde ‘complottheorie’ plots ernstig voorpaginanieuws in Britse kwaliteitspers NIEUWS – door Lode Goukens – www.doorbraak.be . Opmerkelijk : dit weekend pakten de Britse kwaliteitskranten groot uit met bewijzen dat Covid-19 uit een Chinees lab ontsnapte. Een lab waar het Chinese leger geheimLees verder
Onze recent geplante bomen worden voorzien van waterzakken. Deze worden gevuld met 75 liter water dat uit onze hofgracht wordt gepompt (zolang er geen oppompverbod is). Ze zorgen voor een stelselmatige bevloeiing van onze toekomstbomen. De bedoeling is om via de zakken de kluiten van de bomen druppelsgewijs (via deLees verder
De N-VA-afdeling Hove verzamelde op zondag een tiental militanten (en één hond) om zwerfvuil in de gemeente op te kuisen. Dit deden ze in de Vogeltjeswijk, het miljoenenkwartier Dallaswijk, de Geelhandlaan en in het gemeentepark. In totaal verzamelden ze een goede 25 kilo afval. Het blijft nog steeds noodzakelijk omLees verder
NIEUWS – door Winny Matheeussen – www.doorbraak.be . Vanavond om acht uur kan je genieten van een langverwacht debat over de ‘De psychologie van het totalitarisme’ van Mattias Desmet, professor klinische psychologie aan de Universiteit Gent. Ondanks het internationale succes van dit boek ligt het onder vuur van critici. Nu treedt eindelijkLees verder
door Filip Van Laenen in ’t Pallieterke . Ter linkerzijde werden de straffen die verleden week uitgesproken werden in het Reuzegom-proces veel te licht bevonden. Zowel in de sociale als de traditionele media leverde dat behoorlijk wat beroering op, maar op zondag bleek de betoging in Brussel toch maarLees verder